احمد زیدآبادی تحلیلگر مسایل خاورمیانه

	دولت کویت، تجلیل و ستایش از آقای مغنیه در کویت را "تحریک آمیز" دانسته است

در بیانیه هیات دولت کویت، تجلیل و ستایش از آقای مغنیه "تحریک آمیز" تلقی شده و نسبت به بروز منازعات فرقه‌ای در این کشور هشدار داده شده است.

در بیانیه فوق از عماد مغنیه به عنوان "تروریستی که دستش به خون شهیدان بی‌گناه آغشته بود" یاد شده و مرگ او "مجازات عادلانه از سوی خدا" اعلام شده است.

دولت کویت مسئولیت ربودن یک هواپیمای جمبو جت را که در سال ۱۹۸۸ از تایلند عازم کویت بود، به عماد مغنیه نسبت می‌دهد.

در حادثه فوق، هواپیماربایان، خواستار آزادی ۱۷ زندانی کویتی متهم به همکاری با ایران برای انجام اقدام‌های خرابکارانه در ازای آزادی مسافران هواپیما بودند.

در جریان این هواپیماربایی دو تبعه کویتی جان خود را از دست دادند. دولت کویت، قتل آقای مغنیه را سبب آرامش روح این دو قربانی دانسته است.

صدها شیعه کویتی روز شنبه در حومه شهر کویت مراسمی برای تجلیل از عماد مغنیه که هفته پیش در دمشق به قتل رسید، برگزار کردند.

در این مراسم دو تن از نمایندگان شیعه مجلس کویت سخنرانی کردند. طبق گزارش مطبوعات کویت، عدنان عبدالصمد یکی از این نمایندگان، آقای مغنیه را "قهرمان شهید" نامیده و دست داشتن او در حادثه هواپیماربایی سال ۱۹۸۸ را رد کرده است.

سخنان عدنان عبدالصمد با واکنش منفی نمایندگان سنی مجلس کویت نیز مواجه شده است.

ظاهرا دولت کویت از آن بیم دارد که مناقشه بر سر قتل عماد مغنیه سبب بروز درگیری‌های فرقه‌ای در این کشور شود.

دولت کویت از آن بیم دارد که مناقشه بر سر قتل عماد مغنیه سبب بروز درگیری‌های فرقه‌ای در این کشور شود

یک – سوم شهروندان کویت را شیعیان تشکیل می‌دهند. در کویت یک میلیون نفر از حق شهروندی برخوردارند.

دولت کویت تهدید کرده است که برای حفظ وحدت ملی، اقدام‌های قانونی لازم را به اجرا خواهد گذاشت. در این باره توضیح بیشتری داده نشده است.

از زمانی که آقای مغنیه به قتل رسیده است، به جز سوریه که قتل در خاک آن اتفاق افتاد، دیگر کشورهای عرب در مورد این حادثه سکوت اختیار کرده‌ بودند.

موضع گیری دولت کویت در باره آقای مغنیه اما ممکن است آغاز شکستن سکوت اعراب در برابر قتل وی باشد، سکوتی که نه در جهت محکوم کردن قتل، بلکه اظهار خشنودی از آن است.

این مساله، افزون بر آنکه ممکن است بحث نزاع فرقه‌ای در دنیای اسلام را بار دیگر زنده ‌کند، موقعیت سیاسی ایران و حزب‌الله لبنان در بین کشورهای عربی را نیز به نمایش می‌گذارد.

ایران به عنوان مهمترین حامی حزب‌الله لبنان، در عالی ترین سطوح سیاسی به تجلیل از آقای مغنیه برخاست در حالی که به جز دو گروه فلسطینی حماس و جهاد اسلامی و نیز گروه مقتدی صدر در عراق، طرف موثر دیگری با آن همراه نشد.

ایران و حزب‌الله در مورد قتل عماد مغنیه خود را در بین دنیای عرب و اسلام تنها یافته‌اند

در داخل لبنان نیز به جز گروه شیعه امل، سایر گروهها همدردی خاصی با حزب‌الله نکردند. حتی ژنرال میشل عون متحد سیاسی حسن نصرالله دبیر کل حزب‌الله در مقابل قتل آقای مغنیه احتیاط کرد و به بیان این جمله که "قتل او تهاجمی علیه لبنان و سوریه بود" بسنده کرد.

بدین ترتیب، ایران و حزب‌الله در مورد قتل عماد مغنیه خود را در بین دنیای عرب و اسلام تنها یافته‌اند.

به نظر می‌رسد الفاظ شدیداللحنی که ایران و حزب‌الله در مقابل قتل آقای مغنیه به کار گرفته‌اند، تا اندازه‌ای ناشی از همین احساس تنهایی باشد، الفاظی که قاعدتا سبب ترس بیشتر کشورهای عرب از احتمال آغاز جنگ منطقه‌ای تازه‌ای در خاورمیانه شده است.

با این حال، برغم گزارش‌های تایید نشده‌ای که برخی مطبوعات تندرو ایران از احتمال دست داشتن دستگاههای اطلاعاتی برخی از کشورهای عرب در قتل عماد مغنیه انتشار داده‌اند، ایران و حزب‌الله در سطح رسمی، اسرائیل را تنها مسئول قتل وی معرفی می‌کنند تا بلکه این ماجرا به دستمایه تازه‌ای برای شکاف فرقه‌ای در دنیای اسلام تبدیل نشود.

	ایران و حزب‌الله در سطح رسمی، اسرائیل را تنها مسئول قتل وی معرفی می‌کنند تا بلکه این ماجرا به دستمایه تازه‌ای برای شکاف فرقه‌ای در دنیای اسلام تبدیل نشود

ایران و حزب‌الله بر این گمان هستند که اگر اسرائیل مسئول قتل آقای مغنیه شناخته شود، احتمال محکوم شدن قتل از سوی کشورهای عرب و اسلام بیشتر خواهد شد.

اسرائیل اما با تکذیب دست داشتن عوامل خود در قتل آقای مغنیه وضعیت را برای ایران و حزب‌الله سخت تر کرده است.

شاید در این میان سوریه با انتشار نتیجه تحقیقات خود در باره قتل عماد مغنیه به کمک حزب‌الله و ایران برخیزد، اما به نظر می‌رسد که حتی اگر سوریه، اسرائیل را مسئول قتل وی معرفی کند، کشورهای عرب در موضع کنونی خود تغییری نخواهند داد.

از نگاه اعراب متحد آمریکا، کسانی مانند آقای مغنیه تهدیدی بزرگتر از اسرائیل به شمار می‌روند و این نکته‌ای است که ایران و حزب‌الله حاضر به قبول آن نیستند.