جرمی بوئن دبیر خاورمیانه بی بی سی

	اولمرت به خاطر نداشتن استراتژی خروج از لبنان هدف انتقاد قرار گرفته بود

فعلا به نظر می رسد که دومین بخش گزارش وینوگراد درباره جنگ 2006 با حزب الله لبنان چنین شرایطی را فراهم نخواهد کرد.

کمیسیون رسمی تحقیق، تحت سرپرستی قاضی الیاهو وینوگراد، نسبت به یکی از جنجالی ترین تصمیم های آقای اولمرت تا حدودی تفاهم نشان می دهد - تصمیم برای آغاز عملیات بزرگ زمینی درحالی که آتش بس بسیار نزدیک بود و به قیمت جان 33 سرباز اسرائیلی تمام شد - و همین موضوع به تنهایی باید به نخست وزیر آرامش بخشد.

با این حال، گزارش با حالتی سرد، ماجرای بی لیاقتی و قضاوت های ضعیف در عالی ترین سطوح دولت و ارتش اسرائیل را در معرض دید عموم قرار می دهد.

آقای وینوگراد هنگام ارائه گزارش به اختصار نتیجه گیری آن را بیان کرد: "در مجموع، ما جنگ دوم لبنان را یک فرصت جدی که از دست رفت تلقی می کنیم."

"اسرائیل دست به جنگی طولانی زد، که بدون پیروزی آشکار نظامی برایش پایان یافت. یک سازمان نیمه نظامی با چند هزار عضو برای چند هفته در برابر قوی ترین ارتش خاور میانه مقاومت کرد."

عجیب نیست که یک سخنگوی حزب الله در بیروت گفت که گزارش وینوگراد مؤید موضعگیری حزب الله در تمام این مدت از زمان پایان جنگ است.

وی گفت: "اسرائیل در دستیابی به اهدافش کاملا ناکام ماند و ارتش اسرائیل شکستی نظامی به دست حزب الله را متحمل شد."

'ضعف ها'

فهرست اشتباهاتی که تحقیق وینوگراد برملا می کند بلند بالا است.

	وینوگراد گفت اجرای عملیات اشکالات زیادی داشته است

این اشتباهات با "ضعف هایی" در زمینه مقدمه چینی و طراحی استراتژیک جنگ، مدت ها پیش از آغاز آن، شروع می شود.

و با تصمیم گیری روز 12 ژوئیه 2006 برای رفتن به جنگ "بدون یک استراتژی خروج" ادامه می یابد.

اما در بخشی سرنوشت ساز برای آقای اولمرت، گزارش می گوید که "هیچ نوع ناکامی" در تصمیم برای دست زدن به یک تهاجم بزرگ زمینی در پایان جنگ وجود نداشت.

بنابه این گزارش هم نخست وزیر و هم اِمیر پرتز، وزیر دفاع وقت، (که بعدا استعفا داد) "براساس یک برداشت جدی و صادقانه در آن زمان از آنچه منافع استراتژیک اسرائیل می دانستند عمل کردند."

از نظر آقای وینوگراد آن تصمیمی بود که آنها حق گرفتن آن را داشتند؛ بخش مربوط به اجرا بود که اشکال داشت.

این داوری ظاهرا استدلال منتقدینی را که می گویند آقای اولمرت به خاطر از دست رفتن جان سربازان اسرائیلی در آن حمله گناهکار است تضعیف می کند.

پیش از انتشار این گزارش، آقای اولمرت - که سیاستمداری با تجربه، بسیار باهوش و زیرک است - گفت قصد ندارد استعفا دهد.

	جنگ 34 روزه لبنان موضوع این تحقیق بود

هرچه باشد او همان کسی است که از توفان برخاسته پس از انتشار بخش اول گزارش کمیته وینوگراد در ماه مه سال گذشته جان به در برده بود.

آن گزارش گفت که "مسئولیت اصلی ناکامی های جدی" در آن جنگ به عهده نخست وزیر و همکاران ارشد اوست.

خیلی بعید بود این گزارش بدتر از اولی باشد و چنین نیز نشد.

دولت اولمرت هنوز از سوی اهود براک، وزیر دفاع، با خطر سقوط روبروست، البته اگر اهود براک تصمیم بگیرد نمایندگانش را از ائتلاف دولت خارج کند.

او وقتی جانشین امیر پرتز شد به چنین احتمالی اشاره کرده بود.

اما به نظر می رسد که گزارش بهانه کافی به دست او داده است تا فعلا سر جایش بماند.