احمد زیدآبادی تحلیلگر مسایل خاورمیانه

	گزارش کمیته وینوگراد به آقای اولمرت ضربه سختی وارد می کند

کمیته تحقیق که به نام سرپرست آن، قاضی بازنشسته، الیاهو وینوگراد به کمیته وینوگراد شهرت یافته است، در گزارش مقدماتی خود اهود اولمرت، نخست وزیر، عمیر پرتز، وزیر دفاع و دان هالوتس، رئیس پیشین ستاد ارتش اسرائیل را که چند ماه پیش از مقام خود کناره گرفت، مسئول پاره ای از شکست های جدی در جنگ با حزب الله معرفی کرده است.

در بخشی از گزارش کمیته وینوگراد، این سه مقام مسئول اسرائیلی به عدم مشورت با کارشناسان خارج از دولت و ارتش، آغاز فوری جنگ بدون آمادگی لازم و بر اساس اهداف مبهم متهم شده اند.

کمیته وینوگراد همچنین اهود المرت و بخصوص عمیر پرتز را به عدم آشنایی با وظایفشان در امور نظامی متهم کرده و بدون پرده پوشی آنها را مسئول ناکامی های اسرائیل در جنگ با حزب الله دانسته است.

انتشار گزارش کمیته وینوگراد به آقای اولمرت که مدعی است اسرائیل در جنگ با حزب الله لبنان به اهداف اصلی خود دست یافته اما مرتکب اشتباهاتی نیز شده است، ضربه سختی وارد می کند، اما شاید نه به آن اندازه که باعث کناره گرفتن وی از مقامش شود.

آنچه در واقع آقای اولمرت را از یک سقوط حتمی دور نگه داشته است، بخشی از گزارش کمیته تحقیق است که به ریشه های ناکامی اسرائیل در جنگ ۳۴ روزه لبنان پرداخته است.

کمیته تحقیق، یکی از ریشه های اصلی ناکامی در جنگ لبنان را، فقدان یک استراتژی امنیت ملی و عدم آمادگی ارتش اسرائیل برای رویارویی با خطراتی از نوع آنچه در جنگ با لبنان ظاهر شد، دانسته و دولت های پیشین اسرائیل را در این باره مقصر معرفی کرده است.

عقب نشینی یکجانبه ارتش اسرائیل از جنوب لبنان در سال ۲۰۰۰ میلادی نیز به عنوان یکی از دلایل پیچدگی اوضاع در جنوب لبنان و ناکامی این کشور در جنگ اعلام شده است.

گزاش کمیسیون وینوگراد یکی از ریشه های اصلی ناکامی در جنگ لبنان، فقدان یک استراتژی امنیت ملی و عدم آمادگی ارتش اسرائیل برای رویارویی با خطراتی از نوع آنچه در جنگ با لبنان ظاهر شد معرفی شده است

بر این اساس، فقط دولت آقای اولمرت و تصمیم گیران اصلی جنگ دوم لبنان، آماج انتقاد کمیته تحقیق قرار نگرفته اند، بلکه کل ساختار سیاسی و نظامی اسرائیل از سال ها پیش به این سو، هدف قرار گرفته اند.

بدین ترتیب، هر چند که اهود اولمرت و عمیر پرتز بازنده اصلی گزارش کمیته تحقیق هستند، اما این گزاش در متن خود، جای پیروزی برای هیچیک از مقام های سابق اسرائیل که اینک دولت آقای اولمرت را به چالش طلبیده اند، باقی نگذاشته است.

از این رو، آقای اولمرت با استناد به اینکه شکست های مورد نظر کمیته تحقیق در جنگ دوم لبنان، لزوما به تصمیم های وی باز نمی گردد بلکه ریشه در ساختار معیوب به ارث رسیده از دولت های راست و چپ سابق دارد، می تواند بر حفظ جایگاه سیاسی خود اصرار ورزد، کاری که در واقع وی در حال انجام آن است.

با این همه، حفظ مقام نخست وزیری از سوی آقای اولمرت به واکنش اعضای حزب کادیما به گزاش کمیسیون وینوگراد بستگی دارد.

تا کنون چند عضو برجسته حزب کادیما از ادامه نخست وزیری اهود اولمرت حمایت کرده اند، اما یکی از نمایندگان حزب کادیما در مجلس اسرائیل، خواستار استعفای وی شده است.

اگر به تعداد اعضای خواهان استعفای آقای اولمرت در درون حزب کادیما به طور جدی افزوده شود، بعید است که وی بتواند بر عدم کناره گیری خود از قدرت پافشاری کند، اما تاکنون نشانه ای از وجود یک موج قدرتمند در داخل حزب کادیما برای عزل نخست وزیر از مقامش دیده نمی شود.

در این میان، چنین به نظر می رسد که موضعگیری تزیپی لیونی، وزیر خارجه اسرائیل نسبت به ابقاء یا استعفای آقای اولمرت تا حدود زیادی تعیین کننده باشد.

خانم لیونی رقیب اصلی آقای اولمرت بر سر به دست گرفتن رهبری حزب کادیما محسوب می شود و اگر آقای اولمرت مجبور به استعفا شود، خانم لیونی جانشین احتمالی او خواهد بود. خانم لیونی اما تا کنون اعلام موضع نکرده و قرار است به زودی در این باره بیانیه ای صادر کند.

	موقعیت عمیر پرتز در حزب کارگر سخت به خطر افتاده است

این در حالی است که گزارش مقدماتی کمیته وینوگراد، موقعیت عمیر پرتز را در درون حزب کار سخت به خطر انداخته است. طی روزهای آینده، انتخابات درون حزبی برای انتخاب رهبر حزب کارگر برگزار می شود و بسیار بعید است که گزارش کمیته تحقیق، شانسی برای پیروزی مجدد آقای پرتز باقی گذاشته باشد.

اهود باراک رقیب آقای پرتز در حزب کارگر نیز از بازندگان گزارش کمیته تحقیق محسوب می شود، زیرا تصمیم وی در زمان نخست وزیری اش برای خروج یکجانبه از منطقه اشغالی جنوب لبنان یکی از ریشه های ناکامی اسرائیل در جنگ دوم لبنان معرفی شده است. بنابراین، به احتمال زیاد، انتشار گزارش کمیته تحقیق، از شانس آقای باراک برای نشستن به جای آقای پرتز می کاهد.

خلاصه اینکه، در داخل اسراییل، هیچ فرد مطرح و موثری نمی تواند خود را طرف پیروز گزارش کمیته تحقیق معرفی کند، اما در خارج از اسرائیل، حزب الله لبنان بار دیگر خود را پیروز میدان اعلام کرده است.

اما اگر کمیته ای همانند کمیته وینوگراد در لبنان برای بررسی تاثیرات جنگ ۳۴ روزه بر ساختار اقتصادی و تاسیسات زیر بنایی جنوب لبنان و موقعیت حزب الله لبنان نسبت به پیش از جنگ، شکل می گرفت، گزارش آن کمیته جایی برای اعلام پیروزی حزب الله این کشور نیز باقی نمی گذاشت.