|
حمایت آمریکا از صلح خاورمیانه تا چه حد جدی است؟ | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
اعراب چشم امید چندانی به نتیجه کنفرانس خاورمیانه در شهر آناپولیس آمریکا نداشتند و نمایندگان آنها نیز با آگاهی از این تردید عمیق و گسترده، در گردهمایی روز سه شنبه (27 نوامبر) شرکت کردند. اما سوغات آنها از این کنفرانس چه بوده است؟ در ارتباط با یک توافق جامع و فراگیر، که شامل خواسته های سوریه و لبنان و همچنین فلسطینی ها باشد، آنها تقریبا دست خالی برگشته اند. هم جورج بوش، رییس جمهور آمریکا، و هم اهود اولمرت، نخست وزیر اسرائیل، در جریان کنفرانس آناپولیس به طرح صلح پیشنهادی عربستان سعودی - که اخیرا اعلام شده است - اشاره کردند اما این طرح در بیانیه مشترک اسرائیل و فلسطینیان قید نشد. ظاهرا اسرائیل نمی خواسته که در بیانیه ای که در پایان کنفرانس آناپولیس به توافق این کشور و تشکیلات خودگردان فلسطینی رسیده، حرفی از طرح سعودی ها زده شود. پس می توانیم بگوییم که کنفرانس آناپولیس - همانطور که همه همواره می گفتند - صرفا یک نمایش اسرائیلی-فلسطینی بوده است. در هر حال، اصلی ترین دستاورد این گردهمایی یک روزه متعهد کردن اسرائیل و تشکیلات خودگردان فلسطینی به یک سال مذاکره و همچنین آمریکاییان به حمایت از تلاش آنها برای رسیدن به صلح بوده است. آقای بوش روز سه شنبه گفت که آمریکا متعهد شده است از تلاش دو طرف (متخاصم) برای رسیدن به صلح حمایت کامل کند. این تعهد آقای بوش از دیدی مثبت از حضور جدی تر آمریکا در مذاکرات صلح خاورمیانه حکایت دارد. اما چنین تعهدی را می توان منفی هم دید؛ اگر قول و قرارهای آناپولیس عملی نشود جهان عرب انگشت شماتت را به سوی آمریکا نشانه خواهد رفت. |
مطالب مرتبط واکنش ها به بیانیه کنفرانس آناپولیس28 نوامبر, 2007 | جهان گفتگوهای تازه رهبران خاورمیانه28 نوامبر, 2007 | جهان | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||