احمد زيدآبادی کارشناس مسايل خاورميانه

	آقای مجادله اولين عرب مسلمان اسرائيلی است که در تاريخ اين کشور برای تصدی پست وزارت معرفی می شود

امير پرتز، وزير دفاع و رئيس حزب کارگر اسراييل، يک عرب مسلمان اسرائيلی به نام غالب مجادله - از نمايندگان اين حزب در پارلمان اسراييل - را به عنوان وزير فرهنگ، علوم و ورزش دولت ائتلافی اهود اولمرت معرفی کرده است تا رسما جانشين اوفير پاز پاينز شود.

آقای پاز پاينز چند ماه پيش در اعتراض به پيوستن حزب افراطی اسراييل بيتينو (خانه ما اسراييل) به رهبری ايگدور ليبرمن از مقام خود استعفاء داد تا در انتخابات درون حزبی ماه مه آينده حزب کارگر، برای به دست گرفتن رهبری حزب با امير پرتز رقابت کند.

پس از استعفای آقای پاز پاينز، بحث بر سر جانشين وی در محافل سياسی اسراييل بالا گرفت و از اهود باراک، نخست وزير پيشين اسراييل، برای به دست گرفتن اين سمت نام برده شد اما آقای باراک بازگشت دوباره سياست را با اعلام آمادگی برای رقابت با آقای پرتز بر سر به دست گرفتن رهبری حزب کارگر آغاز کرد.

جنجال ايدئولوژيک بر سر معرفی آقای مجادله [به عنوان يک عرب مسلمان] امر بسيار خطيری است و می تواند بحث بر سر موضوع بغرنج يهودی بودن ماهيت دولت اسراييل و پيامدهای آن در عصر مدرن را دامن زند

اينک امير پرتز آقای مجادله را برای تصدی وزارتخانه فوق معرفی کرده، مساله ای که باعث بروز جنجال سياسی و ايدئولوژيک در جامعه اسراييل شده است چرا که تاريخ اين کشور تا کنون سابقه نداشته است که يک عرب مسلمان به مقام وزارت دست يابد.

جنجال سياسی ناشی از معرفی آقای مجادله دارای چندان اهميتی نيست و بيشتر به رقابت های درون حزبی حزب کارگر مربوط می شود.

رقبای آقای پرتز در درون حزب کارگر وی را متهم می کنند که با معرفی آقای مجادله می خواهد رای اعضای عرب حزب کارگر را در انتخابات ماه مه آينده به نفع خود جلب کند، اما نسبت به اصل عرب و مسلمان بودن وی اعتراضی ندارند.

دولت يهود و جدال ايدئولوژيک

جنجال ايدئولوژيک بر سر معرفی آقای مجادله اما امر بسيار خطيری است و می تواند بحث بر سر موضوع بغرنج يهودی بودن ماهيت دولت اسراييل و پيامدهای آن در عصر مدرن را دامن زند.

در اسراييل اکنون حدود هفت ميليون نفر زندگی می کنند که تقريبا يک و نيم ميليون آنها عرب مسلمان يا مسيحی هستند

اسراييل از ابتدای شکل گيری، خود را به عنوان يک دولت يهودی معرفی کرده است، اما برای اينکه متهم به نژاد پرستی نشود، به طور رسمی خود را دولت دموکراتيک يهودی می نامد.

اضافه کردن واژه دموکراتيک به دولت يهود، در واقع بدين منظور صورت گرفته که نشان داده شود، دولت اسراييل به رغم ماهيت يهودی خود، حقوق برابر تمام اتباع خود از جمله غير يهوديان را به رسميت می شناسد.

در اسراييل اکنون حدود هفت ميليون نفر زندگی می کنند که تقريبا يک و نيم ميليون آنها عرب مسلمان يا مسيحی هستند.

حقوق يهوديان و غيريهوديان در اسرائيل

صرف نظر از ميزان رعايت عملی حقوق مساوی يهوديان و غير يهوديان در اسراييل، صرف تاکيد اين کشور بر ماهيت يهودی خود، بحث های دامنه داری را نسبت به امکان رعايت مساوات بين شهروندان يهودی و غير يهودی اسراييل از ابتدای شکل گيری جنبش صهيونيسم تا کنون پديد آورده است.

ريشه بحث در اين باره، در واقع اين است که دولت های مدرن بر پايه حقوق مساوی اتباع خود صرف نظر از نژاد و مذهب آنان شکل گرفته اند و بنابراين اصرار بر تعريف ماهيتی ثابت بر پايه مذهب يا نژاد برای يک دولت، نه فقط با اساس دولت مدرن ناسازگار است بلکه در عمل هم به ناگزير به تبعيض مذهبی و نژادی منجر می شود.

بر اساس قانون مهاجرت اسرائيل، هر يهودی که پا به خاک اين کشور بگذارد، می تواند به طور طبيعی در شمار شهروندان اين کشور در آيد.. قانونی که اتباع غير يهودی اسراييل آنرا تبعيض آميز می دانند

طبق قوانين اسراييل، هر فردی که از مادر يهودی به دنيا آمده باشد و يا بر مبنای آيين خاخام های ارتدکس به مذهب يهود بگرود، يهودی محسوب می شود و بر اساس قانون مهاجرت اين کشور، هر يهودی که پا به خاک اسراييل بگذارد، می تواند به طور طبيعی در شمار شهروندان اين کشور در آيد.

اتباع غير يهودی اسراييل، قوانين فوق را تبعيض آميز می دانند و گزارش های سالانه وزارت امور خارجه آمريکا نيز وجود تبعيض بين يهوديان و غير يهوديان را در اسراييل تاييد می کند.

البته جريان های سياسی قدرتمندی در اسراييل وجود دارند که عليه هر نوع تبعيضی مبارزه می کنند، اما به نظر می رسد اصرار بر يهودی بودن ماهيت دولت اسرييل که مجموعه احزاب سياسی اسراييل و متحدان غربی اين کشور بر آن قاطعانه تاکيد می کنند، نوعی پارادوکس نظری را برای جمع بين حقوق مساوی اتباع و تعريف ماهيت دولت بر مبنای نژاد و مذهبی خاص پديد آورده است که حل آن به غايت دشوار است.

'نابودی صهيونيسم' يا پسا صهيونيسم

در واقع بر اساس همين پارادوکس نظری است که استرنيا تارتمن از نمايندگان وابسته به حزب افراطی اسراييل بيتينو در پارلمان اسراييل، معرفی غالب مجادله را به عنوان وزير کابينه، 'سبب نابودی صهيونيسم و از بين رفتن ملت يهود' دانسته و اهود اولمرت نخست وزير اسراييل نيز با اعلام اينکه چنين انتصابی امری بی سابقه و بسيار مهم در تاريخ اسراييل است، تصميم در باره آن را به تعويق انداخته است.

پيش از اين، يکی از اعضای عرب حزب کارگر اسراييل در مقام معاون وزير خارجه انجام وظيفه کرده و هم اکنون نيز احمد طيبی مشاور سابق ياسر عرفات رهبر فقيد فلسطينی ها از حزب فهرست متحد عرب، معاون رئيس مجلس اسراييل است.

مقام های اسراييلی سپردن اين نوع پست ها به اعراب و آزادی نمايندگان عرب در پارلمان برای هر نوع حمله به سياست های دولت را در مقايسه با موقعيت يهوديان در کشورهای عرب و مسلمان، نشانه توجه بيشتر اسراييل به حقوق اقليت ها می دانند.

هر چند که با توجه به وخامت وضع حقوق بشر در بسياری از کشورهای عربی و اسلامی شايد ادعای اسراييلی ها درست به نظر برسد، اما اين مساله مشکل نظری بغرنج مربوط به ماهيت يهودی دولت اسراييل را که در جريان معرفی غالب مجادله سر برآورده است، حل نمی کند.

برای حل اين معضل، شايد لازم باشد اسراييل عبور از صهيونيسم و ورود به عصر "پسا صهيونيسم" را اعلام کند، البته به شرطی که منظور از "پسا صهيونيسم" پذيرش اسراييل به عنوان کشوری با اکثريت يهود و نه کشوری با ماهيت يهودی باشد.