احمد زيدآبادی کارشناس امور خاورميانه

	اين اقدام ممکن است به تحکيم دولت ائتلافی اولمرت که پس از جنگ اخير با حزب الله لبنان به شدت ضعيف شده بود، کمک کند.

پيوستن ايگدور ليبرمن به دولت اهود اولمرت نخست وزير اسراييل جنجالی را که انتظار می رفت، در داخل احزاب شريک در ائتلاف حاکم بخصوص حزب کارگر به وجود نياورد.

امير پرتز رهبر حزب کارگر اسراييل با تاکيد بر اينکه حزب متبوعش برنامه صلح با فلسطينی ها و سوری ها را پی خواهد گرفت، توانست اکثريت اعضای حاضر در جلسه کميته مرکزی حزب کارگر را به ادامه حضور در دولت ائتلافی اولمرت، به رغم ورود ليبرمن به ائتلاف، متقاعد کند.

در واقع تنها اوفير پاز پاينز وزير آموزش، فرهنگ و ورزش اسراييل از حزب کارگر بود که شديدترين موضع را در برابر ورود ليبرمن به ائتلاف حاکم گرفت و در اعتراض به اين مساله از مقام خود استعفا داد. با اين همه، آقای پاز پاينز از حزب کارگر کناره گيری نکرد و وعده داد که در انتخابات درون حزبی ماه مه سال ۲۰۰۷ برای به دست گرفتن رهبری حزب با امير پرتز رقابت کند.

مسلما پيوستن ايگدور ليبرمن به دولت اسراييل و کسب دو مقام معاون نخست وزير و وزير امور استراتژيک توسط وی، به وجهه بين المللی و تا حدودی داخلی ائتلاف حاکم ضربه خواهد زد، اما اين اقدام در عين حال ممکن است به تحکيم دولت ائتلافی اولمرت که پس از جنگ اخير با حزب الله لبنان به شدت ضعيف شده بود، کمک کند.

البته کمک ليبرمن و حزب او به تحکيم موقعيت سياسی دولت اولمرت تا اندازه زيادی به جهت گيری سياسی ائتلاف جديد بستگی دارد.قاعدتا اگر ليبرمن بخواهد بر نظرات افراطی خود در برابر اعراب و روند صلح با فلسطينی ها پافشاری کند، حضور او در کابينه نه فقط باعث استحکام دولت نخواهد شد، بلکه آن را دستخوش بی ثباتی و فروپاشی خواهد کرد.

	ليبرمن که حزبش در پارلمان اسراييل يازده نماينده دارد، در صورتی می تواند به تثبيت دولت ائتلافی حاکم کمک کند که پيشاپيش پذيرفته باشد در دولت نقش مشخص و محدودی داشته باشد.

کاملا روشن است که فردی مانند امير پرتز به هر ميزان هم که بخواهد برای ماندن در ائتلاف از خود انعطاف نشان دهد، نمی تواند با مواضع سرسختانه ليبرمن بخصوص در باره آن دسته از شهرک های يهودی نشين و ايستگاههای بازرسی در کرانه باختری رود اردن که حتی طبق قوانين اسراييل غير قانونی هستند، همسو شود. بنابراين، ليبرمن که حزبش در پارلمان اسراييل يازده نماينده دارد، در صورتی می تواند به تثبيت دولت ائتلافی حاکم کمک کند که پيشاپيش پذيرفته باشد در دولت نقش مشخص و محدودی داشته باشد.

به نظر می رسد اهود اولمرت و امير پرتز از حضور ليبرمن در کابينه تلقی فوق را دارند چرا که اولمرت تاکيد کرده است که حضور حزب «اسراييل خانه ما» در کابينه تاثيری بر خط مشی سياسی اعلام شده دولت ائتلافی ندارد و پرتز نيز يادآور شده است که با حضور ليبرمن، حزب کارگر بهتر می تواند برنامه های خود را در دولت پيش ببرد.

در واقع، رهبران حزب کارگر و کاديما، ورود حزب افراطی ليبرمن به دولت را فرصتی برای طرح شفاف تر مواضع خود در برابر روند صلح با فلسطينی ها می دانند و شايد از همين رو باشد که امير پرتز درست يک روز پس از پيوستن ليبرمن به دولت، خواستار پذيرش طرح صلح عربی به عنوان پايه مذاکرات اسراييل و اعراب شد.

مساله اما اين است که آيا ليبرمن با مواضع افراطی مشهورش اجازه خواهد داد که شريکان ائتلافی آن، حضورش در کابينه را دستمايه دفاع از فرمول زمين در برابر صلح با اعراب کنند؟

اين موضوع به ميزان اهميت انگيزه ليبرمن از پيوستن به دولت اولمرت دارد. ليبرمن پنهان نکرده است که انگيزه اش از حضور در دولت چپ - ميانه اسراييل، هراسی است که وی به ادعای خودش از برنامه هسته ای ايران دارد.

در واقع وزارت تازه تاسيس امور استراتژيک که ليبرمن در راس آن قرار گرفته است، با هدف بررسی دقيق راههای مقابله با برنامه هسته ای ايران پايه گذاشته شده است و اين مساله ظاهرا از چنان اهميتی برای ايگدور ليبرمن برخوردار است که وی حاضر شده در کنار رهبران حزب کارگر در کابينه بنشيند، در حالی که پيش از اين، وی شرکت در کابينه دوم آريل شارون را رد کرده بود.

تعديل خط مشی سياسی؟

ليبرمن از سال ۲۰۰۱ به اين سو، به طور علنی از حمله نظامی به تاسيسات هسته ای ايران حمايت کرده است، اما آخرين مواضع اعلام شده وی حکايت از بروز نرمش در اين زمينه دارد.

ليبرمن در مصاحبه چند روز پيش خود با روزنامه راستگرای جروزالم پست چاپ اسراييل، از مواضع گذشته خود در باره ضرورت حمله نظامی به تاسيسات هسته ای ايران فاصله گرفت و تاکيد کرد: مساله ای که پنج سال پيش از نظر وی منطقی بوده، امروزه لزوما منطقی به نظر نمی رسد.

به هر حال، چنانچه ليبرمن برنامه هسته ای ايران را مهمتر از انعطاف در برابر اعراب تشخيص داده باشد، ورود او به ائتلاف حاکم بر اسراييل، ضرورتا اين ائتلاف را به سمت راست نمی کشاند.