احمد زيدآبادی کارشناس مسايل خاورميانه

	حبوبيت دولت اهود اولمرت پس از جنگ ۳۴ روزه لبنان به شدت کاهش يافته و تنها ۳۰ درصد از اسراييلی ‌ها از عملکرد آن راضی هستند

به نظر می ‌رسد آنچه سبب شادمانی حسن نصرالله شده، دقيقا همان چيزی است که نگرانی رهبران ميانه‌رو و محافظه کار عرب را فراهم آورده است.

از نگاه برخی از رهبران عرب، دولت ائتلافی حاکم بر اسراييل، به لحاظ سياسی از جمله دولت های معتدلی است که در سال های اخير در اسراييل به قدرت رسيده است، دولتی که به صراحت از تشکيل کشور مستقل فلسطينی در کنار اسراييل حمايت می‌ کند.

بنا براين، از ديدگاه اعراب ميانه‌رو، ائتلاف حاکم بر اسراييل می تواند ائتلافی مناسب برای توافق بر سر يک فرمول صلح متوازن با فلسطينيان باشد.

اين در حالی است که محبوبيت دولت اهود اولمرت پس از جنگ ۳۴ روزه لبنان به شدت کاهش يافته و تنها ۳۰ درصد از اسراييلی ‌ها از عملکرد آن راضی هستند.

کاهش محبوبيت آقای اولمرت در واقع به سود احزاب راستگرا بخصوص حزب ليکود به رهبری بنيامين نتانياهو تمام شده است، به طوری که برخی نظرسنجی‌ ها نشان می ‌دهد اگر در شرايط حاضر در اسرائيل انتخابات برگزار شود، تعداد کرسی ‌های ليکود در مجلس از ۱۱ کرسی فعلی به ۱۹ کرسی افزايش خواهد يافت و در مقابل، تعداد کرسی ‌های حزب کارگر که متحد اصلی حزب کاديما است، از ۱۸ کرسی کنونی به ۱۱ کرسی کاهش خواهد يافت.

روی کار آمدن دولتی سرسخت و انعطاف ناپذير [از حزب راستگرای ليکود] در اسراييل می‌ تواند به اميد اعراب ميانه‌رو برای دستيابی به صلح پايان دهد و رويای صلح را به سراب تبديل کند

بازگشت ليکود؛ 'سراب صلح'؟

چنين وضعيتی برای اعراب مخالف صلح با اسراييل غنيمت است چرا که روی کار آمدن دولتی سرسخت و انعطاف ناپذير در اسراييل می‌ تواند به اميد اعراب ميانه‌رو برای دستيابی به صلح پايان دهد و رويای صلح را به سراب تبديل کند.

از سوی ديگر، ادامه مناقشه بين اسراييل و فلسطينی‌ ها، بر ميزان محبوبيت افرادی چون محمود احمدی نژاد، رئيس جمهور ايران، و حسن نصرالله که زبانی گزنده در برابر اسراييل و حاميان غربی آن دارند، در بين توده‌ های عرب می‌ افزايد.

برخی از سران عرب افزايش محبوبيت گفتمان تند افرادی چون آقای احمدی نژاد و حسن نصرالله در بين توده ‌های عرب را تهديدی عليه نظام‌ های محافظه کار خود تلقی می ‌کنند و از اين رو خواستار به جريان افتادن روند صلح در خاورميانه ‌اند تا روند تحولات منطقه، به سود ميانه‌روها رقم بخورد.

از اين رو، چندان جای شگفتی نيست که کشورهايی مانند عربستان، اردن و مصر خواستار بقای دولت اولمرت باشند، دولتی که به باور آنها جايگزينی جز يک دولت دست راستی افراطی ندارد.

اعراب و اسرائيل؛ ظهور ائتلاف ناممکن؟

آيا در خاورميانه ائتلاف نانوشته ‌ای بين جناح‌ های ميانه‌رو اسراييل و کشورهای عربی در حال ظهور است؟ اگر پاسخ اين پرسش مثبت باشد، می ‌توان گفت که طرف مقابل اين ائتلاف، ترکيب ناخواسته ‌ای از نيروهای راديکال دو طرف است که هر چند دشمن قسم خورده يکديگرند، اما در شرايط حاضر به يک سمت می‌رانند

خبرهايی که درباره ديدار محرمانه مقام ‌های سعودی با اهود اولمرت انتشار يافته، در همين راستا قابل تفسير است. هر چند که هم اسراييلی‌ ها و هم سعودی‌ ها، خبر ديدار را تکذيب کرده‌ اند، اما با توجه به 'منافع مشترکی' که دو طرف به طور ناخواسته در شرايط کنونی پيدا کرده ‌اند، انجام ديدار محرمانه بين مقام‌ های آنان هيچ تعجبی ندارد.

به نظر می رسد رهبران عرب با شنيدن تهاجم های لفظی حسن نصرالله عليه خود، حزب ‌الله را بيش از پيش رودر روی خود می بينند.

در عين حال، آنچه احتمالا به نگرانی اعراب محافظه کار دامن می‌ زند، انتشار شايعاتی است در اسراييل مبنی بر اينکه بنيامين نتانياهو و شائول موفاز، از رهبران حزب کاديما، در پی اتحادی محرمانه برای ساقط کردن دولت آقای اولمرت هستند.

هر چند که اين نوع خبرها، تا کنون از حد شايعه فراتر نرفته است، اما پخش آنها می ‌تواند هواداران صلح در بين اعراب را نگران کند، زيرا با دولتی به رهبری نتانياهو صلح با اسراييل به مراتب مشکل ‌تر از صلح با دولت اولمرت خواهد بود.

با اين حساب، آيا در خاورميانه ائتلاف نانوشته ‌ای بين جناح‌ های ميانه‌رو اسراييل و کشورهای عربی در حال ظهور است؟ اگر پاسخ اين پرسش مثبت باشد، می ‌توان گفت که طرف مقابل اين ائتلاف، ترکيب ناخواسته ‌ای از نيروهای راديکال دو طرف است که هر چند دشمن قسم خورده يکديگرند، اما در شرايط حاضر به يک سمت می‌رانند.