 | | | | | | | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
پارلمان اوکراين کابينه يانوکوويچ را تاييد کرد | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
پارلمان اوکراين با اکثريت آرا کابينه منتخب ويکتور يانوکوويچ، نخست وزير جديد اين کشور را تاييد کرده است. در کابينه آقای يانوکوويچ، هم افراد طرفدار غرب و وفادار به رييس جمهور و رقيب او، ويکتور يوشچنکو، ديده می شوند و هم سياستمداران طرفدار روسيه که به او در کسب يک اکثريت پارلمانی کمک کردند. خبرنگار بی بی سی در کيف می گويد اين يک بازگشت سياسی موفقيت آميز برای آقای يانوکوويچ محسوب می شود که پيروزی او در انتخابات رياست جمهوری سال 2004 بی اعتبار اعلام شده بود. در آن زمان، گفته شد که در انتخابات تقلب صورت گرفته و نتيجه اين انتخابات در پی انقلاب دموکراتيک اوکراين موسوم به انقلاب نارنجی، باطل اعلام شد. پس از آن، ويکتور يوشچنکو، رقيب آقای يانوکوويچ به عنوان رييس جمهوری اوکراين، برنده انتخابات اعلام شد. تاييد کابينه ويکتور يانوکوويچ که قبل از انتخابات رياست جمهوری سال 2004 نيز نخست وزير اوکراين بود، فرصتی برای پايان دادن به بن بست سياسی اين کشور تلقی می شود اما اوکراينی های طرفدار غرب را نا اميد کرده است. ويکتور يوشچنکو، رييس جمهوری اوکراين، به منظور رفع بن بست سياسی چهار ماهه در اين کشور طی اين هفته ويکتور يانوکوويچ را نامزد سمت نخست وزيری کرد. روز پنجشنبه، 3 اوت، رييس جمهوری اوکراين در يک سخنرانی تلويزيونی اعلام داشت که پس از امضای يادداشتی با ويکتور يانوکوويچ، نخست وزير پيشين، برای حفظ وحدت ملی و تضمين ادامه سياست های طرفداری از غرب، آقای يانوکوويچ را به عنوان نخست وزير جديد برگزيده است.
انتظار می رود انتخاب ويکتور يانوکوويچ به بحران ناشی از انتخابات پارلمانی ماه مارس سال جاری خاتمه دهد که در آن هيچيک از احزاب شرکت کننده موفق به کسب اکثريت کرسی های پارلمان نشد. انقلاب نارنجی در انتخابات رياست جمهوری در ماه نوامبر سال 2004، ويکتور يوشچنکو، با سياست های طرفداری از غرب، و ويکتور يانوکوويچ، نخست وزير وقت و طرفدار نزديکی با روسيه، رقيبان اصلی بودند و پس از شمارش آرا، مقامات انتخاباتی آقای ياکونوويچ را برنده انتخابات اعلام کردند. اين تصميم به برگزاری تظاهرات گسترده و پيگير طرفداران ويکتور يوشچنکو، موسوم به انقلاب نارنجی، و سرانجام تصميم دادگاه عالی اوکراين به ابطال نتايج اوليه و پس از هفته ها بحران سياسی، به اعلام پيروزی يوشچنکو منجر شد. در آن زمان، گفته می شد که ساکنان روس زبان و ارتدوکس مذهب مناطق صنعتی جنوب شرق اوکراين از يانوکوويچ و ساير اهالی کشور از يوشچنکو حمايت می کنند. در ماه مارس سال جاری، انتخابات پارلمانی به بروز بن بست سياسی و چند ماه مذاکرات بی نتيجه بين احزاب منجر شد در حاليکه احزاب حامی انقلاب نارنجی نتوانستند در تشکيل دولت جديد موفق شوند. سرانجام ائتلافی از احزاب حامی نزديکی بيشتر با روسيه بر سر نامزدی ويکتور يانوکوويچ به توافق رسيدند. سياست های اصولی رييس جمهوری اوکراين شامل آزادی گسترده تر رسانه های همگانی، مبارزه با فساد، پيشبرد اصلاحات اقتصادی و تقويت نظام بازار آزاد، روابط نزديکتر با اتحاديه اروپا و تلاش برای پيوستن به سازمان تجارت جهانی است. |
مطالب مرتبط  رقيب رييس جمهوری اوکراين نخست وزير شد03 اوت, 2006 | جهان واکنش رئيس جمهوری اوکراين به نتيجه انتخابات27 مارس، 2006 | صفحه نخست يوشچنکو سوگند ياد کرد23 ژانويه، 2005 | صفحه نخست استقبال غرب از نتيجه انتخابات اوکراين28 دسامبر، 2004 | صفحه نخست يانوکوويچ شکست خود را نمی پذيرد27 دسامبر، 2004 | صفحه نخست استقبال آمريکا و اروپا از اصلاحات اوکراين08 دسامبر، 2004 | صفحه نخست يانوکوويچ رای عدم اعتماد پارلمان را نپذيرفت01 دسامبر، 2004 | صفحه نخست پارلمان اوکراين انتخابات را بی اعتبار اعلام کرد 27 نوامبر، 2004 | صفحه نخست | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
