برگزیت، انتخابات پارلمان اروپا و دو الکساندرا فیلیپس

بریتانیایی‌ها یا شوخی‌شان گرفته یا تکلیفشان با خودشان هم مشخص نیست.

آن‌ها دو نفر را از یک حوزه انتخابیه به پارلمان اروپا فرستادند: یکی الکساندرا فیلیپس از حزب برگزیت که طرفدار خروج بی‌توافق از اتحادیه اروپاست؛ دیگری الکساندرا فیلیپس از حزب سبز که خواهان لغو برگزیت و ماندن بریتانیا در این اتحادیه است.

نتیجه کلی انتخابات در کل بریتانیا هم به همین اندازه عجیب و گیج‌کننده است و باعث شده همه، اغراق نمی‌کنم "همه" طرف‌های بحث بتوانند با استناد به آن بگویند حق با آن‌هاست.

بریتانیا به خروج بی‌توافق رأی داد؟

حزب برگزیت به رهبری نایجل فراژ با کسب تقریباً ۳۲ درصد آرا اول شد.

این دستاوردی بزرگ و بی‌سابقه است؛ مخصوصاً برای حزبی که همین شش هفته پیش رسماً اعلام موجودیت کرد و بیش از هر چیز محبوبیت و جاذبه منحصر به فرد آقای فراژ را نشان می‌دهد.

حزب برگزیت همان‌گونه که از نامش برمی‌آید، طرفدار خروج بریتانیا از اتحادیه اروپا، و مخصوصاً خروج بدون توافقنامه است.

طرفداران خروج بی‌توافق با استناد به اول شدن این حزب در انتخابات، می‌گویند که بریتانیا باید چنین راهی را در پیش بگیرد.

دیدگاهی که مخصوصاً بین طرفداران خروج بی‌توافق در حزب حاکم محافظه‌کار رایج است.

آن‌ها می‌گویند رهبر بعدی این حزب - که با کناره‌گیری ترزا می، فرآیند انتخابش در هفته‌های آینده شروع می‌شود - باید سیاست خروج بی‌توافق از اتحادیه اروپا را در پیش بگیرد تا رأی‌دهندگان حزب برگزیت را جذب کند.

بریتانیا به ماندن رأی داد؟

فراموش نکنید که در دور قبلی انتخابات پارلمان اروپا در سال ۲۰۱۴ هم حزب یوکیپ به رهبری آقای فراژ با کسب ۲۷ درصد اول شده بود.

یوکیپ در این دوره تنها سه درصد آرا را به دست آورد و احتمالاً بخش اعظم رأی‌دهندگانش این بار به حزب برگزیت کوچ کرده‌اند.

طرفداران برگزاری یک همه‌پرسی دیگر و لغو برگزیت می‌گویند اگر آرای دو حزب طرفدار خروج بی‌توافق، یعنی برگزیت و یوکیپ را با هم جمع بزنید، روی هم ۳۵ درصد می‌شود.

در مقابل احزاب لیبرال‌دمکرات، سبز، تغییر بریتانیا و دو حزب ملی‌گرای اسکاتلند و ولز - که همه با برگزیت مخالفند - روی هم ۴۰ درصد آرا را به دست آوردند.

مخالفان برگزیت با استناد به این محاسبه می‌گویند بریتانیایی‌ها به برگزاری همه‌پرسی دوم و ماندن در اتحادیه اروپا رأی دادند.

دیدگاهی که مخصوصاً در حزب کارگر تنش ایجاد کرده و باعث شده بعضی از اعضا و حتی سران این حزب بگویند که موضع مبهم آن در این باره باعث ریزش آرای آن و کوچ رأی‌دهندگانش به احزابی شده که صریحاً با برگزیت مخالفند.

بریتانیا به خروج با توافقنامه رأی داد؟

بعضی هم با استناد به ریزش آرای دو حزب کارگر و محافظه‌کار - که روی هم بیش از ۸۵ درصد کرسی‌های مجلس بریتانیا را در دست دارند - می‌گویند این انتخابات نشان‌دهنده لزوم خروج از اتحادیه اروپا با یک توافقنامه است.

توافقی که باعث می‌شود بریتانیا پس از خروج از اتحادیه اروپا، کم و بیش قوانین و مقرراتش، مدل اقتصادی‌اش و سیاست تجاری‌اش با این اتحادیه هماهنگ بماند.

ترزا می نخست‌وزیر بریتانیا گفته این نتایج اهمیت رسیدن به یک توافق را نشان می‌دهد و ابراز امیدواری کرده که باعث تمرکز نمایندگان مجلس بر روی این هدف شود.

ولی واقعیت این است که حتی دو حزب کارگر و محافظه‌کار نمی‌توانند بر سر این‌که این توافق چه باید باشد، با هم به توافق برسند و شش هفته گفت‌وگوهایشان در این باره، درست یک هفته پیش از برگزاری این انتخابات بدون رسیدن به نتیجه‌ای متوقف شد.

در کنار این، سه چهارم آرا در این انتخابات به احزابی رسید که با خروج بر مبنای یک توافق مخالفند.

به عبارت دیگر شاید این گزینه حتی از ماندن و خروج بی‌توافق هم مخالفان بیشتری داشته باشد.

برزخ ابدی؟

آن‌چه انتخابات پارلمان اروپا نشان داد این است که بین مردم بریتانیا هم مانند نمایندگان مجلس این کشور بر سر آینده اختلاف است.

نمایندگانی که می‌دانند چه چیزهایی را نمی‌خواهند؛ ولی هیچ گزینه‌ای تا کنون پیدا نشده که حمایت نصف به علاوه یک نفر آن‌ها را داشته باشد.

بریتانیا در برزخی گیر افتاده و هر راهی که برای خروج از آن انتخاب کند، بیش از نیمی از مردمش را ناراضی می‌کند.

همین است که سیاستمداران تا کنون تصمیم‌گیری را به تعویق انداخته‌اند و ممکن است دست آخر مسئولیت انتخاب را به گردن مردم بیندازند.