دونالد ترامپ به ریاست جمهوری آمریکا انتخاب شد

دونالد ترامپ، نامزد حزب جمهوریخواه در انتخابات ریاست جمهوری آمریکا بر هیلاری کلینتون، رقیب خود از حزب دموکرات پیروز شده و از روز ۲۰ ژانویه سال میلادی آینده، دوره چهارساله خود را به عنوان چهل و پنجمین رئیس جمهوری ایالات متحده آغاز خواهد کرد.

از آنجا که اکثر نظرسنجی‌های انجام شده طی هفته‌های اخیر حاکی از پیشتازی خانم کلینتون بود، برخی از ناظران نتیجه انتخابات ریاست جمهوری آمریکا را غیرمنتظره توصیف کرده‌اند.

انتخابات ریاست جمهوری آمریکا عملا به شیوه‌ای دو مرحله‌ای، هرچند نتایج هر دو کمابیش همزمان اعلام می‌شود. در این روش، رای‌دهندگان در هر ایالتی به نامزد مورد نظر خود رای می‌دهند و نامزدی که اکثریت آرای مردم یک ایالت را کسب کند، تمامی آرای متعلق به این ایالت در "کالج انتخاباتی" را به خود اختصاص می دهد. تنها در مورد دو ایالات، این قاعده اندکی متفاوت است. در محاسبه آرای کالج انتخاباتی، به هر ایالتی به نسبت تعداد کرسی‌های آن در مجلس نمایندگان، که با جمعیت آن ایالت متناسب است، آرائی در نظر گرفته شده است.

مجموع آرای ایالت‌ها در کالج انتخاباتی به پانصد و چهل رای می‌رسد و نامزدی که نیمی از آراء - یعنی ۲۷۰ رای - را به دست آورد برنده انتخابات است.

پس از آنکه شمارش آرای اکثر ایالت‌ها نشان داد که دونالد ترامپ به این حد نصاب دست یافته، گزارش شد که خانم کلینتون در تماس تلفنی با آقای ترامپ، شکست در انتخابات را پذیرفته و به رقیب انتخاباتی خود تبریک گفته است.

در پی اعلام این خبر، دونالد ترامپ در سخنانی که در جمع هواداران خود در هتلی در نیویورک ایراد کرد گفت که "زمان آن فرا رسیده تا مانند ملتی واحد، گرد هم بیاییم." او از خانم کلینتون به خاطر تلاش‌های او قدردانی کرد و گفت: "من رئیس جمهوری همه آمریکائیان خواهم بود."

وی با تکرار بخشی از وعده‌های انتخاباتی خود به خصوص در زمینه ایجاد اشتغال و بهبود اوضاع اقتصادی، گفت که در صدد است "عظمت آمریکا" را بار دیگر به این کشور بازگرداند.

به گفته ناظران، یکی از عوامل مهم پیروزی دونالد ترامپ حمایت گسترده طبقه کارگر سفیدپوست بوده که مواضع او در بعضی از زمینه‌ها، از جمله محدودیت واردات به منظور حمایت از صنایع داخلی و مقابله موثر با مهاجرت غیرقانونی را به مواضع نامزد دموکرات‌ها شامل حمایت از تجارت آزاد و سیاست مداراگرایانه‌تر با موضوع مهاجرت ترجیح دادند. آقای ترامپ قول داده است که در زمینه سیاست خارجی نیز منافع اقتصادی ایالات متحده را بر ملاحظات سیاسی مقدم بداند و به عنوان مثال، به جای تاکید بر تعهدات اخلاقی در حمایت از متحدان نظامی آمریکا در پیمان ناتو، از آنان بخواهد سهم بیشتری در تامین هزینه‌های این سازمان را برعهده بگیرند.

در طول مبارزات انتخاباتی، دونالد ترامپ به خصوص "تشکیلات حکومتی" آمریکا را هدف انتقاد قرار داده و آن را فاسد و بی‌کفایت توصیف می‌کرد. او هیلاری کلینتون را، که به عنوان همسر یک رئیس جمهوری اسبق و نماینده سنا قاعدتا عضوی از همین "تشکیلات" محسوب می‌شود، حامی منافع سیاستمداران حرفه‌ای و ناآشنا با خواست مردم عادی آمریکا توصیف می‌کرد. او بارها خانم کلینتون را سیاستمداری "فاسد" خواند.

در عین حال، بعضی از اظهارات و مواضع آقای ترامپ در جریان مبارزات انتخاباتی باعث انتقاد نه تنها مخالفان سیاسی، بلکه در مواردی حتی افراد هم حزب او هم شد. پخش سخنان او در مورد زنان، مهاجران، معلولان و مسلمانان از جمله مواردی بود که انتقادات تندی را در پی آورد و قاعدتا به محبوبیت او آسیب رساند.

در عین حال، نتیجه رای‌گیری نشان می‌دهد که اگرچه این موضعگیری‌ها احتمالا به نفع آقای ترامپ تمام نشد، اما تاثیر مثبت آنها بر حمایت از خانم کلینتون هم به مراتب کمتر از آن بود که تصور می‌شد. به گزارش خبرگزاری رویترز، درصد آرای زنان، اسپانیایی تباران، سیاهپوستان و جوانان به خانم کلینتون با آرای باراک ابوما در انتخابات سال ۲۰۱۲ تفوات تفاوت چندانی نداشت و افزایش چشمگیری را نشان نمی‌داد.

با اعلام پیروزی دونالد ترامپ در انتخابات، سئوالی که مطرح می‌شود این است که وعده های انتخاباتی او که در بسیاری زمینه‌ها جنبه کلی دارد و جزئیاتی از آنها ارائه نشده، درعمل به چه صورت تدوین و اجرا خواهد شد؟ همچنین، آقای ترامپ، برخلاف اکثر رئیسان جمهوری دست‌کم در دهه‌های گذشته، پیش از این موقعیتی در تشکیلات حکومتی نداشته و طبیعتا با روندهای تصمیم‌گیری و اجرایی آشنایی چندانی ندارد.

در نتیجه، این سئوال مطرح شده که آیا آقای ترامپ خواهد توانست در مواجهه با واقعیات اداره امور کشور، همچنان بر اجرای تمامی وعده‌های انتخاباتی خود پافشاری خواهد کرد یا کارشناسان و کارگزارن دولتی او را قانع خواهند کرد که بعضی از این وعده‌ها قابلیت اجرایی ندارد و باید کنار گذاشته یا دست‌کم بازنگری اساسی شود.

همزمان با برگزاری انتخابات ریاست جمهوری، رای‌گیری برای انتخاب تمامی اعضای مجلس نمایندگان و تعدادی از اعضای مجلس سنای آمریکا هم صورت گرفته و نتایج اولیه حاکی از تسلط حزب جمهوریخواه بر هر دو مجلس است. با اینهمه، برخی ناظران معتقدند که حمایت قطعی کنگره از بعضی از برنامه‌های آقای ترامپ را نمی‌توان قطعی دانست و این احتمال وجود دارد که فشار علنی یا غیرعلنی آنان رئیس جمهوری را ناگزیر کند وعده‌های انتخاباتی خود را مورد تجدید نظر قرار دهد.