افشین امیرزاده از ویمبلدون

	بوریس یلتسین علاقه زیادی به تنیس داشت و موفق شد ملتش را نیز به این ورزش علاقمند کند

گفتم حالا که از بازی خبری نیست نگاهی بیندازم به آمار و ارقام در مورد بازیکنانی که امسال در ویمبلدون بازی می کنند و کشورهائی که این بازیکنان نماینده آنها هستند. در میان این کند و کاو، به آمار جالبی در باره روسیه رسیدم که اینجا برایتان می نویسم.

امسال جمعا 536 تنیس باز از حدود 54 کشور در مسابقات شرکت دارند، 246 بازیکن زن و 290 بازیکن مرد، البته در تمام رشته ها و رده بندیهای سنی. بیشترین تعداد شرکت کنندگان مطابق معمول از ایالات متحده آمریکا هستند که 65 نفر هستند. اما مساله جالب تعداد زنان اهل روسیه است که در قسمت بزرگسالان شرکت دارند.

از بین 170 بازیکن زنی که از 46 کشور در قسمتهای انفرادی و دوبل در مسابقات ویمبلدون شرکت کرده اند، 18 بازیکن اهل روسیه هستند، یعنی کمی بیش از ده درصد. جالب اینحا است که از آمریکا که همیشه بیشترین بازیکنان را در تمام مسابقات تنیس دارد 15 بازیکن زن در این قسمتها شرکت دارند.

جالتر این است که وقتی به رده بندی جهانی بازیکنان تنیس زن نگاه می کنیم، 7 بازیکن از 20 بازیکن اول این رده بندی اهل روسیه هستند، یعنی حدود دقیقا 35 درصد که با توجه به اینکه روسیه تا چند سال پیش جایگاهی در تنیس جهان نداشت، رقم بسیار قابل توجهی است و نشان می دهد که در سالهای اخیر تنیس در روسیه پیشرفت شایانی داشته است.

روسیه این پبشرفت در تنیس را مدیون بوریس یلتسین رئیس جمهوری سابق و مرحوم آن کشور است که از نظر ظاهری، متل خود بنده، بهیچوجه نمی شد رابطه ای بین او و تنیس پیدا کرد. آنچه که از آن مرحوم در یادها مانده مرد تپل مپل نیمه مستی است که اگر خواب نمی ماند و در مراسم رسمی شرکت می کرد، تمام مدت یا چرت می زد، یا تلوتلو می خورد و یا چنان کارهای عجیب و غریبی می کرد که نزدیکانش از خجالت آب می شدند.

	بوریس یلتسین در آخرین ماههای عمرش از مارات سفین، از قهرمانان تنیس روسیه، تشکر می کند

اما همین آدم نیمه مست و خواب آلود عاشق تنیس بود و از نفوذ و قدرتش استفاده کرد تا هموطنانش را که از بین ورزشها فقط هاکی روی یخ و فوتبال را می شناختند مثل خودش به این ورزش علاقمند کند. او از بودجه دولتی به باشگاهها و فدراسیون تنیس روسیه کمک کرد و با به راه انداختن مسابقات و تورنمنتهای گوناگون کم کم مردم را هم به سوی تنیس کشاند.

ظرف پنج سال تعداد زمینهای تنیس در روسیه از چند صد به چند هزار رسید و آموزشگاههای ویژه نوجوانان با استعداد را شناسائی کردند و تحت تعلیم قرار دادند. پس از مدتی مسکو میزبان یک تورنمنت رسمی تنیس بنام جام کرملین شد و مدتی بعد سن پترزبورگ هم راه مسکو را دنبال کرد.

در سال 1996 یوگنی کافلنیکوف اولین روسی بود که صاحب یک جام گرند اسلم (مسابقات اپن فرانسه) شد و پس از او مارات سفین در مسابقات اپن آمریکا برنده شد. همزمان آنا کورنیکووا دختر نوجوان روس هم، که از زیبائی چهره و آراستگی اندام بهره زیادی برده بود، یکی از محبوبترین چهره های تنیس شد.

از آن زمان تاکنون بازیکنان نامدار زیادی از روسیه ظهور کرده اند: ماریا شاراپووا، آناستازیا میسکینا، سوتلانا کوزنتسووا و دینارا سفینا تنها چند تا از این بازیکنان هستند. اما مهمتر از آن خیل عظیم نوجوانان و جوانان اهل روسیه است که در مدارس تنیس در روسیه و خارج آن کشور مشغول یادگیری تنیس هستند و اگر با همین سرعت به جلو بروند تنیس جهان را قبضه خواهند کرد.

در حال حاضر روسیه در تنیس موفق تر از هاکی روی یخ و فوتبال است و این موفقیت را مدیون همان رئیس جمهور مست و خواب آلود است که علاقه شخصی خود را تبدیل به علاقه ملی کشورش کرد که خدمت بسیار بزرگی به مردمش به شمار می رود.