بابک تورانی

کاهش حجم موتور از ۳۰۰ سی سی به ۲۴۰۰ سی سی و کاهش تعداد سيلندر ها از ده به هشت، اقدامی بود که با حمايت کامل فدراسيون بين المللی رانندگی و با دو هدف انجام گرفت: کاهش هزينه ساخت موتور و افزايش ايمنی اين فعاليت از طريق کاهش سرعت اتومبيل ها.

در مسابقات سال جاری تنها تيم اسکودريا تورو روسو (تيم دوم ردبول) است که مجاز به استفاده از موتور ۱۰ سيلندر (با دور موتور محدود شده) شناخته شده است.

اين تغيير موتور همچنين باعث کاهش ميزان سوخت مصرفی می شود که بالتبع کوچکتر شدن باک بنزين (که پيشتر ۷۵ ليتر بود) را در پی خواهد داشت.

همچنين با پايين تر آمدن سرعت اتومبيلها، طراحی بدنه به شيوه ای تغيير می يابد که نيروی پايين راننده ناشی از عبور هوا (ِDown Force) و همينطور مقاومت ايجاد شده ناشی از اين نيرو (ِِDrag) کمتر شود.

قدرت کمتر موتور همچنين به معنی کمتر شدن حرارت توليد شده و بالتبع کمتر شدن نياز رادياتورها به هوا خواهد بود.

از فصل ۲۰۰۶، تيمها مجددا اجازه دارند تا در حين مسابقه لاستيکهای خود را عوض کنند.

در فصل ۲۰۰۵، ضعف لاستيکهای بريجستون، امکان رقابت را از فراری گرفت و در گراند پری ايندياناپليس هم ضعف لاستيکهای ميشلين باعث شد ۱۴ اتومبيل از برگزاری مسابقه کناره گيری کنند.

امکان تغيير لاستيک می تواند از تکرار چنين شرايطی جلوگيری کند.

همچنين تغيير قانون تا اندازه ای تاثير کوچکتر شدن موتورها بر کاهش سرعت را خنثی خواهد کرد.

زمانگيری در طی چند فصل اخير، جذابيت خود را از دست داد.

نتيجتا سيستم نسبتا پيچيده جديد در دستور کار قرار گرفت تا جنبه رقابتی زمانگيری و نتيجتا جذابيت آن را بيشتر کند.

بر اساس قانون جديد ابتدا هر ۲۲ اتومبيل به مدت ۱۵ دقيقه فرصت دارند با هر ميزان سوختی که مايل هستند، روی پيست رفته و بهترين زمان خود را ثبت کنند. شش اتومبيل آخر از دور خارج شده و بر حسب زمانی که کسب کرده اند، جايگاه های ۲۲ تا ۱۷ را کسب می کنند.

پس از پنج دقيقه استراحت، ۱۶ تيم باقيمانده، مجددا به مدت ۱۵ دقيقه، با هر ميزان سوخت که مايل باشند، زمانگيری را آغاز می کنند. شش اتومبيل آخر از دور خارج شده و بر حسب زمان کسب شده در جايگاه های ۱۶ تا ۱۱ قرار خواهند گرفت.

در مرحله آخر، ۱۰ تيم باقيمانده، به مدت ۲۰ دقيقه مجددا تلاش خواهند کرد تا بهترين زمان را ثبت کنند.

تنها محدوديت اعمال شده اين است که اتومبيلها بايد مسابقه را با همين ميزان سوختی آغاز کنند که مرحله آخر زمانگيری را با آن آغاز کرده اند.

يعنی در ابتدای اين مرحله، اتومبيلها مجبور خواهند بود، ميزان سوخت موجود در باک را اندازه گيری کرده و پس از پايان زمان گيری، اتومبيل به اندازه ای سوختگيری می کند که وزن آن، برابر با وزن اندازه گيری شده در آغاز مرحله آخر زمانگيری برابر شود.

اتومبيلها می توانند مرحله آخر زمانگيری را با هر ميزان سوختی که مايل هستند آغاز کنند که اين ميزان سوخت استراتژی آنها در طی مسابقه را نيز تعيين می کند.

شروع مرحله آخر زمانگيری با سوخت کم به اين معنی است که در آغاز مسابقه هم آنها سوخت زيادی ندارند و مجبور خواهند شد زودتر از زمان پيش بينی شده برای سوختگيری توقف کنند.

در همه مراحل زمانگيری تيمها اجازه دارند لاستيک اتومبيلها را عوض کنند و پس از دو مرحله اول زمانگيری، همه تيمها اجازه سوختگيری مجدد دارند.