سرخیو راموس؛ چرا رئال مادرید با کاپیتانش به 'بن‌بست' رسیده‌؟

برای شناخت سرخیو راموس، راز ماندگاری او و موفقیت‌های فراوانش لازم نیست جای دوری برویم. او کارنامه‌اش را با افتخار روی تمام بدنش خالکوبی کرده طوری که جای زیادی برای خالکوبی‌های بیشتر نمانده است.

روی بند انگشتان دست چپ راموس اعداد ۳۵، ۱۹ و ۹۰+ دیده می‌شوند. ۳۵ شماره اولین پیراهن‌ او در سوی‌یا بود، ۱۹ شماره پیراهن‌اش در اولین بازی‌ برای تیم ملی اسپانیا و ۹۰+ هم به پیروزی رئال مادرید در وقت اضافه فینال لیگ قهرمانان اروپا اشاره دارد، وقتی گل او در دقیقه ۹۳ بازی را به تساوی کشاند و بعد رئال مادرید به دهمین قهرمانی خود در اروپا دست یافت.

روی همان دست، تاریخ تولد چهار پسرش خالکوبی شده و روی بازوان او هم نام پدر و مادرش. روی بازوی چپ راموس تاریخ امضای قرارداد با رئال مادرید (۱۳ اوت ۲۰۰۵) دیده می‌شود،‌ همین‌طور یک جام که به قهرمانی او در جام جهانی با تیم ملی اسپانیا اشاره دارد.

در این میان احتمالا یک خالکوبی مهم فراموش شده و آن هم کارت قرمز است؛ راموس در دوران حرفه‌ای خود ۲۶ بار کارت قرمز گرفته است.

اما این که خالکوبی بعدی او به رئال مادرید ربط خواهد داشت یا نه،‌ موضوعی است که گمانه‌زنی‌ در موردش هر روز بیشتر می‌شود.

قرارداد مدافع میانی ۳۵ ساله تابستان به پایان می‌رسد و ظاهرا خبری هم از توافق تازه با باشگاه نیست.

به این ترتیب یکی از موفق‌ترین همکاری‌ها میان کاپیتان و باشگاه در فوتبال مدرن اروپا احتمالا رو به پایان است. راموس البته پیش از این هم در آستانه ترک باشگاه قرار گرفته اما طی ۱۶ سال حضورش در برنابئو هرگز تا این حد به آن نزدیک نشده بود.

در یک دهه و نیم گذشته راموس یکی از بهترین مدافعان فوتبال دنیا بوده، نمادی از خستگی‌ناپذیری رئال‌ مادرید برای دستیابی به موفقیت و بازیکنی که حتی در رختکن باشگاه هم موافقان و مخالفان خود را داشته است.

در اولین بازی برای تیم ملی اسپانیا، تبدیل به جوان‌ترین ملی‌پوش این کشور در ۶۴ سال پیش از آن شد. فوتبالیستی که در کارنامه افتخاراتش چهار قهرمانی در لیگ قهرمانان اروپا، پنج قهرمانی در لالیگا، یک قهرمانی در جام جهانی و دو قهرمانی در اروپا دارد.

موفقیت راموس هم در زمین هم بیرون آن نتیجه طرز تفکر اوست که به کار ضعیف و ناقص اعتقادی ندارد. در گاوبازی سنتی که او آن را می‌ستاید، دو حالت وجود دارد: "یا از در خارج می‌شوی یا کارت به بیمارستان می‌کشد."

از نظر راموس اشتباه بخشی از مسیراست. این مضمون جمله‌ایست که او بتازگی در شبکه‌های اجتماعی هم‌رسان کرده:‌ "چیزی که هویت ما را می‌سازد نه اشتباهات ما که نحوه رویارویی‌مان با اهداف بعدی‌ است."

در تاریخ فوتبال مدافعانی شبیه او زیاد نبوده‌اند که در هر دو محوطه جریمه تاثیرگذار باشند و او مصمم است با گل‌ها و رکوردهای خود از تاریخ پیشی بگیرد. راموس هفتمین گلزن برتر رئال مادرید از آغاز هزاره جدید است و از سال ۲۰۰۵ هیچ یک از مدافعان پنج لیگ برتر اروپا به اندازه او گل نزده‌اند.

روزنامه ورزشی اسپانیایی " آ‌اِس" او را "مدافع میانی با روحیه بازیکن شماره ۹" (مهاجم نوک) توصیف کرده است. راموس در ۸۹۱ بازی خود در تیم بزرگسالان رئال مادرید و همین‌طور تیم ملی، ۱۲۶ گل زده است. این مدافع میانی فصل گذشته در مجموع ۱۳ گل برای رئال مادرید زد و بعد از کریم بنزما (۲۷ گل) در جایگاه دومین گلزن باشگاه ایستاد که یک رکورد شخصی هم محسوب می‌شد.

زندگی او در بیرون از زمین بازی هم به همین اندازه پر‌ماجراست. او در روزنامه‌های جنجالی به عنوان یک میلیونر غیرعادی تصویر می‌شود؛ از لباس‌هایش گرفته تا مراسم ازدواج هالیوودی‌اش با پیلار روبیو و خرید عمارت ۱۲ میلیون یورویی که تنها بخشی از فهرست املاکی است که دارایی‌های او را به بیش از ۱۰۰ میلیون یورو می‌رسانند.

همانطور که از مجموعه‌ای تلویزیونی که شرکت آمازون در موردش ساخته پیداست، او شخصیتی قوی دارد و می‌تواند تغییر ایجاد کند. کسی که از همان ابتدای ورود به رئال مادرید به کاپیتانی فکر می‌کرد.

در ۲۰۰۵ که با ۱۹ سال سن از سوی‌یا به رئال مادرید پیوست به رسانه‌ها گفت می‌خواهد کاپیتان تیم بشود و راه بازیکنان افسانه‌ای همچون فرناندو هیرو را ادامه دهد. او از پس این کار برآمد و بدون شک جایگاه خود را در میان اسطوره‌های برنابئو دارد، فرقی هم نمی‌کند که دیگران در موردش چه فکری ‌کنند.

با این تفاسیر چرا آینده راموس تا این اندازه نامشخص است؟

مذاکرات نه چندان محترمانه

چیزی حدود ۵ ماه تا پایان قرارداد راموس باقی مانده و او می‌تواند با باشگاه‌های دیگر در مورد انتقالش در تابستان آینده به عنوان بازیکن آزاد وارد مذاکره شود.

راموس هیچ وقت علاقه خود را برای ماندن در برنابئو تا پایان دوران حرفه‌ایش پنهان نکرده و باشگاه هم گفته نمی‌خواهد او برود. پس نباید مشکلی وجود داشته باشد. قرارداد را امضا کنید و تمام.

اما در باشگاه‌هایی مثل رئال مادرید هیچ چیز این سادگی نیست. این اولین باری نیست که مسئله ماندن یا رفتن راموس از باشگاه ذهن‌ها را مشغول می‌کند و حالا یک بار دیگر در شرایطی مشابه، مذاکرات پر پیچ‌‌وخم میان او و فلورنتینو پرس، رئیس‌ باشگاه، از یک پوکر دیگر حکایت دارد.

اما فرق این بار با دفعه‌های پیش این است که مذاکرات هرگز تا این حد به لحظه آخر نکشیده بود.

نزدیکان راموس می‌گویند باشگاه هیچ قراردادی پیشنهاد نکرده است. او آشکارا اعلام کرده قصد ندارد به پیشنهاد سایر باشگاه‌ها گوش کند و در بازار نقل و انتقالات هم نیست. البته فعلا. او می‌خواهد باقی دوران حرفه‌ای خود را در رئال بماند و به دنبال قراردادی دو ساله با دستمزد کنونی‌اش، یعنی سالانه ۱۲ میلیون یورو پس از کسر مالیات است.

مشکل اینجاست که با شرایط کنونی به غیر از مکالمات غیر رسمی راموس و پرس (از جمله گپ‌های دوستانه آن‌ها در میکده یک هتل در الچه یا در راهروی ورزشگاه یا در محل تمرین باشگاه)، هیچ گزینه ملموسی روی میز نیست که او بخواهد آن را رد یا قبول کند.

او حتی برای این که نشان دهد فقط دنبال پول نیست به باشگاه پیشنهاد داده با توجه به همه‌گیری کرونا، پولش را با دو سال تاخیر و در پایان قرارداد تازه‌اش دریافت کند و بهره‌ای هم بابت آن نگیرد.

به ادعای نزدیکان راموس، بارسلونا هم با جرارد پیکه به توافقی مشابه رسید با این تفاوت که مدافع میانی بارسلونا بابت تاخیر در دریافت دستمزد خود، ۳ درصد بهره هم درخواست کرد.

منابع نزدیک به راموس ادعا می‌کنند قرارداد تازه مشروط به این شده است که او به باشگاه در متقاعد کردن بازیکنان برای کاهش ۱۰ درصد دیگر از دستمزدشان کمک کند. رئال مادرید پیش‌تر به دلیل بحران مالی ناشی از کرونا بر سر کاهش ده درصد دستمزد با بازیکنان به توافق رسیده بود.

همچنین از او خواسته شده همین میزان کاهش دستمزد را در قرارداد جدید خودش هم لحاظ کند اما راموس می‌خواهد با درآمد کنونی‌اش موافقت شود و بعد برای کاهش دستمزد به دلیل شیوع کرونا تلاش کند. از طرف دیگر باشگاه مرتب به او می‌گوید از نظر مالی در مضیقه است.

اما چیزی که باعث رنجش خاطر راموس شده این است که از آغاز همه‌گیری کرونا دستمزد دنی کارواخال و تونی کروس در قراردادهای جدیدشان به ترتیب از ۴ میلیون و پانصد هزار یورو به ۸ میلیون و از ۷ به هشت و نیم میلیون یورو افزایش یافته است.

کاپیتان رئال در حقیقت خواستار قرارداد جدیدی است که نشان دهنده شأن و احترام بازیکنی با گذشته و جایگاه او باشد.

اما آنچه اوضاع را پیچید‌ه‌تر کرده این باور است که گفته می‌شود پرس از ماندن راموس بسیار خشنود خواهد شد (کاملا برخلاف چند سال پیش که می‌خواست از شر کریستیانو رونالدو و راموس خلاص شود) و این خوسه آنخل سانچس، مدیر‌عامل باشگاه است که خواهان رفتن اوست. یک داستان کلاسیکِ پلیس خوب، پلیس بد آن هم در بحبوحه مذاکراتی سرنوست‌ساز.

لازم به گفتن نیست که باشگاه به مسائل با دیدی کاملا متفاوت نگاه می‌کند. آن‌ها ادعا می‌کنند پیشنهاد‌شان به راموس از ماه مارس ۲۰۲۰ روی میز بوده؛ قراردادی یک ساله با دستمزدی مثل درآمد فعلی او. اگر راموس با کاهش ۱۰ درصدی دستمزدش موافقت کند، باشگاه هم قراردادی دو ساله پیشنهاد خواهد داد و او تولد ۳۷ سالگی‌اش را در برنابئو جشن خواهد گرفت.

رئال قصد باج دادن ندارد، فکر هم نمی‌کند که این بازیکن پیشنهاد دیگری داشته باشد و به همین دلیل به راه‌ حل خوش‌بین است.

با وجود همه سردرگمی‌ها، آن‌ها با همه باشگاه‌هایی که شایعه علاقه‌شان به خرید راموس وجود دارد تماس گرفته و گفته‌اند لازم نیست درگیر این ماجرا شوند‌، تاحدی به این دلیل که اطمینان دارند با این بازیکن به توافق خواهند رسید.

اما در هر صورت رئال باید به دنبال گزینه‌های جایگزین برای راموس باشد یا دست کم این‌طور وانمود کند. طبق گزارش‌ها پائو تورس، بازیکن ۲۳ ساله ویارئال یکی از مدعیان جوان تاج پادشاهی راموس است که می‌توان او را با پرداخت ۵۰ میلیون یورو حق فسخ قراردادش خرید. داوید آلابا هم که قراردادش با بایرن مونیخ رو به اتمام است، یکی دیگر از گزینه‌هاست.

بن‌بست ادامه دارد

رابطه میان پرس و راموس که هر دو از شخصیت‌های کلیدی رئال هستند، مدت‌هاست پیچیده شده است.

نگرانی پرس از نفوذ رو به افزایش راموس در رختکن باشگاه با گذشت زمان بیشتر شده (تمایل او به رفتن این بازیکن هم از همین‌جا آب می‌خورد)، هر چند واقعیت این است که در سال‌های اخیر برای حفظ آرامش و ثبات تیم به او نیازمند بوده‌اند.

برای توصیف رابطه این دو شاید بد نباشد این ضرب‌المثل را به یاد بیاوریم:‌ دوستانت را نزدیک نگه دار اما دشمنانت را نزدیک‌تر.

راموس خود را سردسته گروهی از بازیکنان می‌داند که سن‌شان در حال بالا رفتن است. بازیکنانی که جز مسابقات بزرگ برای چیز دیگری انگیزه چندانی ندارند و تیمی که تغییر ساختار آن در حال حاضر ممکن نیست.

پرس بخوبی می‌داند بعد از رفتن رونالدو، راموس قطعا تنها رهبر تیم است و به همین دلیل به او نیاز دارد.

کسانی که به راموس عشق می‌ورزند، او را الگوی یک کاپیتان می‌دانند. مخالفانش به او به چشم کاریکاتوری نگاه می‌کنند که نقش کاپیتان را بر عهده دارد،‌ کسی که بیشتر تمرکزش بر "من" است تا تیم.

اما این‌ها چه اهمیتی برای آینده این بازیکن دارند؟ تا جایی که به رئال مادرید مربوط می‌شود، اگر راموس تا ماه مارس با پیشنهاد باشگاه موافقت نکند، به منزله پایان کار او در برنابئو خواهد بود. از سوی دیگر راموس تهدید کرده که از همین روزها با سایر باشگاه‌ها وارد مذاکره خواهد شد. بنابراین این بن‌بست همچنان ادامه خواهد داشت.