چگونه 'نژادپرست‌ترین باشگاه فوتبال اسرائیل' تغییر کرد؟

موشه هوگگ مسئول انجام ماموریت بود؛ او به عنوان یک کارآفرین در صنعت فن‌آوری میلیون‌ها دلار درآمد داشت و در ماه اوت ۲۰۱۸ تصمیم گرفت تا در یک باشگاه فوتبال سرمایه‌گذاری کند.

قضیه فقط در مورد یک باشگاه قدیمی نبود؛ پای "بیتار اورشلیم" در میان بود: "یکی از بهترین باشگاه‌های اسرائیل و در عین حال یکی از ضد عرب‌ترین و ضد مسلمان‌ترین باشگاه‌ها به دلیل داشتن هوادارنی خشن و نژادپرست؛ چالشی که او آغاز کرد داستان تغییر یک باشگاه است و نتایج کارهای او فوق‌العاده بوده".

یک چهارشنبه شب در ورزشگاه "تدی"؛ زمینی که بین یک جاده شلوغ و یک مرکز خرید بزرگ قرار دارد.

این، خانه باشگاه "بیتار اورشلیم" است؛ احتمالا بزرگ‌ترین باشگاه اسرائیل با سابقه ارتباط با حزب دسته راستی لیکود. و البته باشگاهی که هرگز با یک بازیکن عرب اسرائیلی قرارداد امضا نکرده.

طرفداران این تیم از چهار گوشه کشور آمده بودند؛ هوادارانی اغلب از طبقه کارگر که آن شب لباس زرد و سیاه باشگاه را برای بازی وسط هفته با هاپوئل هادرتا را پوشیده بودند.

روی پیراهن خیلی از آن‌ها کلمات "La Familia" دیده می‌شد؛ نشانه‌ای برای عضویت در گروه اولتراهای افراطی باشگاه؛ در هر بازی خانگی آن‌ها سکوهای شرقی ورزشگاه را پر می‌کنند.

در طول بازی کسی روی صندلی نمی‌نشیند و قبل از سوت آغاز مسابقه، سرود ملی اسرائیل با تمام وجود خوانده می‌شود. فریاد و کوبیدن بر طبل هم بخشی از مناسک آن‌ها در طول بازی است. این تماشاگران از یک سو به وفاداری و پر سر و صدا بودن معروفند و از سوی دیگر به "نژادپرستی" و ترسناک بودن.

از این بخش تماشاگران معمولا فریاد "مرگ بر عرب" شنیده می‌شود و روی بنرهای آن‌ها شعارهایی مانند "تا ابد خالص" مشاهده می‌شود. این مشکلی بزرگ برای مالکان قبلی باشگاه بود، اما هیچیک از آن‌ها به اندازه موشه هوگگ در مقابله با آن موفق نبودند.

او می‌گوید: "به هیچ وجه نژادپرستی را تحمل نمی‌کنم، به هیچ عنوان. واکنش من نیز با عملی که انجام می‌شود، متناسب نیست. شما یک جمله نژادپرستانه را فریاد می‌زنید و من شکایتی یک میلیون دلاری علیه شما راه می‌اندازم."

ماجرا پس از پیروزی دو بر صفر آغاز شد. بیتار اکنون در رتبه سوم جدول لیگ اسرائیل قرار دارد. عملکرد این فصل باشگاه پیشرفت کرده است و همین طور فضای مسمومی که داخل زمین باشگاه در جریان بود تغییر یافته.

هوگگ، که قبل از حضور در بیتار هیچکس اسمش را در فوتبال اسرائیل نشنیده بود، توضیح می‌دهد که چگونه می‌خواست تغییرات ایجاد کند و این که چنین تغییراتی نه تنها برای باشگاه سطح بالایی مانند بیتار بلکه برای کل اسرائیل خوب است. و او برای انجام چنین کاری کاملا مصمم بود.

به نظر می‌رسد که اکثر هوادران باشگاه، پشتیبان هوگگ برای تغییر فرهنگ بیتار هستند، اما این تغییرات مخالفانی هم دارد. این جایی است که پای شکایت در دادگاه به میان می‌آید.

افرادی که رفتار تبعیض‌آمیز از خود نشان دهند، نامه‌‌هایی دریافت می‌کنند که متهم به لطمه زدن به آبروی باشگاه شده‌اند. به این ترتیب احتمال بالقوه‌ای وجود دارد که مجبور شوند هزینه گزاف دادگاه را بپردازند و در نتیجه عقب‌نشینی می‌کنند.

هوگگ می‌گوید: "نمی‌خواهم زندگی کسی را نابود کنم، نمی‌خواهم پدر یا مادر کسی باشم و او را تربیت کنم، این کار من نیست. اما وقتی شما این رفتار را در ورزشگاه انجام می‌دهید که به طرز بدی روی سایر جمعیت و همچنین ملت ما تاثیر می‌گذارد، من نمی‌توانم تحمل کنم."

به نظر می‌رسد که رویکرد انعطاف‌ناپذیر او جواب داده است.

در فصل گذشته فقط دو رفتار نژادپرستانه رخ داد و در فصل جاری هم که تا کنون موردی مشاهده نشده است. خانواده‌ها و حامیان مالی که قبلا به دلیل شهرت بد باشگاه پا پس کشیده بودند، بار دیگر بازگشته‌اند. او معتقد است شکایت شخصی از افراد، تاکتیکی است که باشگاه‌ها و سازمان‌هایی مانند فیفا و یوفا هم باید به کار بگیرند.

اما تغییرات اساسی بیتار در ماه نوامبر هویدا شد، زمانی که علی محمد توپ را به تور دروازه چسباند و اولین گلش برای باشگاه را زد.

او یک مسیحی اهل نیجر است اما یک جلسه تمرین پیش فصل تیم به دلیل شباهت نام او با مسلمانان توسط هواداران مختل شد. در نتیجه واکنش شادمانه هوادران به این گل برجسته‌ترین نکته حضور هوگگ در باشگاه تا کنون به شمار می‌رود.

هوگگ می‌گوید: "وقتی که تمام هوادران نام او را فریاد می‌زدند، بزرگ‌ترین لحظه برای من بود. این لحظه‌ای فوق‌العاده برای بیتار اورشلیم بود، زمانی که بازیکنی به نام علی محمد که نام محمد روی پیراهنش نوشته شده بود، برای باشگاه گل زد و همه اسمش را فریاد می‌زدند. این یک پیروزی بزرگ است."

خوشبینی فزاینده‌ای اطراف بیتار اورشلیم وجود دارد، هرچند که همه باور نمی‌کنند ماجرای این باشگاه پایان یافته است. این نظریه که تاثیر "La Familia" و کنترلی که روی باشگاه دارد، ناگهان ناپدید شده، برای عده‌ای واقع‌گرایانه نیست.

یئیر گالیلی، جامعه‌شناس اسرائیلی و بنیان‌گذار یک موسسه تحقیقی ورزشی و جامعه‌شناسی می‌گوید: "شکی نیست که موشه هوگگ تغییر ایجاد کرده است، اما هوادران بیتار قابل پیشبینی نیستند. این بیشتر شبیه یک آتش‌بس است که نتایج خوب باشگاه به کمک آن آمده است."

نمی‌توان منکر این تغییر شد، اما برای بسیاری آزمون جدی باشگاه زمانی است که یک بازیکن عرب اسرائیلی به آن ملحق شود. باشگاه چنین بازیکنانی در رده جوانان دارد ولی هنوز کسی از میان آن‌ها نتوانسته به تیم اصلی برسد.

موشه هوگگ می‌گوید که در این زمینه تضمینی وجود ندارد. در واقع او معتقد است که اگر تنها به این منظور بازیکنی بخرد، عملی نژادپرستانه مرتکب شده است.

و البته تاکید می‌کند که از وقوع چنین اتفاقی هراس ندارد، البته در صورتی که بازیکن مورد نظر لیاقت امضای قرارداد را داشته باشد.

او می‌گوید: "اهمیتی به دین یک بازیکن نمی‌دهم. رنگ پوستش هم برایم مهم نیست. موضوع مهم برای من این است که فوتبالیست خوبی باشد و بتواند به تیم کمک کند. فارغ از این که چنین اتفاقی بیافتد یا نه، بازیکنان خوب و عرب-اسرائیلی زیادی هستند که ممکن است به آن‌ها پیشنهاد دهیم."

هوگگ می‌گوید که تابستان گذشته سراغ یک بازیکن عرب اسرائیلی رفت، اما آن بازیکن به دلیل این که می‌توانست پول خیلی بیشتری در اروپا درآورد، پیشنهاد او را رد کرد. دغدغه دیگر این است که بازیکنی که حضورش احتمالا ناخوشایند باشد، می‌تواند هماهنگی باشگاه را بهم بزند.

خاطره دو بازیکن مسلمان چچنی که سال ۲۰۱۳ به بیتار آورده شدند، هنوز تازه است. تماشاگران آشکارا ناراحتی‌شان را نشان دادند و حتی زمانی که یکی از آن‌ها گل زد، بلند شدند و ورزشگاه را ترک کردند.

گال کارپل را در زمین فوتبال یک مدرسه که خیلی از ورزشگاه دور نبود، ملاقات کردم. یک گروه ۲۰ نفری از نوجوانان مشغول فوتبال بازی کردن بودند. بازیکنان ترکیبی از بچه‌های عرب و یهودی شرق و غرب اورشلیم بودند.

این پروژه، که گال به سازماندهی آن کمک کرد، "تیم برابری‌ها" نام دارد. او به من گفت که از ابتدا مقاومتی نسبت به این پروژه وجود داشته است، به خصوص از جانب والدین. ولی حالا ۵ سال از آغاز پروژه می‌گذرد و آن‌ها موفق شده‌اند که تا حدی بین دو گروه جدا شده در شهری با وضعیتی پیچیده، پل بزنند.

گال همچنین مسئول یکه پروژه دیگر نیز است که برابری در تمام بخش‌های جامعه اسرائیل را بررسی می‌کند. وظیفه او این است که تبعیض در فوتبال اسرائیل را رصد کند. او تغییرات باشگاه بیتار را تحسین می‌کند اما معتقد است که جذب یک بازیکن عرب ممکن است کمی زیاده‌روی باشد.

گال می‌گوید: "امیدوارم این اتفاق زودتر بیافتد اما مسئله این است که آن‌ها قانع شوند که دیگر شعارهای نژادپرستانه ندهند و من مطمئنم که برخی هواداران این را دوست ندارند. وقتی که یک بازیکن عرب اسرائیلی راهی بیتار شود، این یک آزمون تمام عیار خواهد بود و متاسفم که بگویم این احتمال شکست خوردن هوگگ در نبردی که راه انداخته است را بالا می‌برد."

"اگر او این کار را انجام دهد، دستاورد عظیمی است. قبلا هیچ کس فکر نمی‌کرد ممکن باشد، اما حالا ما با خودمان فکر می‌کنیم که احتمالش وجود دارد".

دیدگاه گال کارپل نتیجه مشکلات گذشته باشگاه است. هرگاه که اعضای "La Familia" مخالف کادر رهبری بیتار شده‌اند، اوضاع به سرعت شکل ناخوشایندی می‌گیرد.

پیغام‌ها و تلفن‌های توهین‌آمیز دیرهنگام، تحمل توهین صدها تماشاگری که بیرون خانه مالک باشگاه تجمع می‌کنند و تهدید به آتش‌کشیدن مالک باشگاه از نمونه‌های گذشته هستند. تمام این‌ها موجب شد که مالکان قبلی باشگاه را ترک کنند. با این حال طرفدران موشه هوگگ امیدوارند که او آنقدر حسن نیت در باشگاه ایجاد کند که چنین مشکلاتی تکرار نشوند.

آقای هوگگ می‌گوید: "قبلا برنده شده‌ام و مطمئنم که در آینده هم برنده خواهم شد و کسی نمی‌تواند مانع من در راه رسیدن به چیزی که معقتدم درست است، بشود."

"قبلا نظرم را در مورد نژادپرستی گفته‌ام و به نظرم خیلی از آن‌ها من را درک می‌کنند. بعضی‌ها هم درک نمی‌کنند، اما این افراد هم می‌دانند که باید عقیده‌شان را داخل خانه بگذارند. اگر آن‌ را به عنوان نماینده بیتار همراه داشته باشند و بخواهند نژادپرست باشند، تا جایی که بتوانم با آن‌ها مبارزه می‌کنم."