|
نشست سيدنی برای کاهش آلودگی خارج از چارچوب کيوتو | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
برخی از بزرگترين توليدکنندگان آلودگی در جهان سرگرم ملاقات در سيدنی هستند تا درباره راه های مقابله با گرمايش زمين در خارج از چارچوب پيمان کيوتو بحث کنند. آمريکا و استراليا، دو کشور ثروتمندی که کيوتو را امضا نکرده اند سرگرم گفتگو با چين، هند، ژاپن، کره جنوبی و همچنين شماری از شرکت های انرژی هستند. آمريکايی ها و استراليايی ها به جای پايبندی به اهداف تعيين شده در پروتکل کيوتو برای کاهش تصاعد گازهای گلخانه ای، تدابير داوطلبانه برای کاهش آلودگی را ترغيب می کنند. طرفداران محيط زيست نشست سيدنی را به عنوان گامی محکوم به شکست رد کرده اند. گروه های فعال محيط زيست می گويند اين اقدام وسيله ای برای منحرف کردن افکار از پيمان کيوتو است. اما آمريکا اميدوار است که در اين نشست بر سر يک استراتژی مشترک برای مقابله با مشکل گرمايش زمين توافق شود. هدف پيمان "همکاری های آسيا-اقيانوسيه برای توسعه و آب و هوای پاکيزه" که در ماه ژوئيه شکل گرفت تمرکز بر تدابير داوطلبانه و آنچه فناوری پاکيزه خوانده می شود است. برای مثال اين کشورها بر يک نوع زغال که آلودگی کمتری توليد می کند تمرکز می کنند. آمريکايی ها معتقدند که هند و چين می توانند از اين نوع زغال استفاده کنند. اقتصاد هر دو کشور به سرعت درحال رشد است. آن دو در کنار آمريکا بزرگترين مصرف کنندگان زغال هستند، ماده ای که بيش از هر سوخت ديگری گازهای گلخانه ای توليد می کند. اما هند و چين به عنوان کشورهای درحال توسعه اجباری به رعايت اهداف پروتکل کيوتو ندارند و از آن معاف هستند. آمريکا و استراليا هر دو کيوتو را با اين استدلال که اهداف تعيين شده در آن مانع توسعه صنعتی خواهد شد رد کرده اند. با اين حال ساير کشورهای عضو کيوتو در نشست ماه نوامبر در مونترال موافقت کردند مرحله بعد آن را به اجرا درآورند. ژاپن پيمان کيوتو را امضا کرده است اما حضور اين کشور در سيدنی ظاهرا نشان می دهد توکيو سعی دارد در هر دو اردوگاه برای خود جای پا ايجاد کند. | مطالب مرتبط آمريکا با هر پيمانی مانند کيوتو مخالف است04 ژوئيه، 2005 | صفحه نخست پيمان کيوتو جنبه اجرايی يافت 16 فوريه، 2005 | صفحه نخست تحول در عرصه ديپلماسی جهان: پيمان کيوتو اجرا می شود15 فوريه، 2005 | دانش و فن | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||