هنگامی که یکی از فضانوردان از دیسکاوری بیرون آمد، گفت: "عجب منظره ای!"

آنها در خلال اولين راهپيمايی فضايی خود تکنيکهای تعمير پوسته مقاوم در برابر حرارت اين شاتل را محک زدند. ناسا اکنون در فکر آن است که به دليل نگرانی های درباره عايقهای ضد حرارت ديسکاوری مامورت خدمه آن را يک روز تمديد کند و به ۱۳ روز برساند.

تکنيکهای مذکور بعد از منهدم شدن شاتل کلمبيا در دو سال پيش طراحی شده است.

کلمبيا در اثر آسيبی که در جريان پرتاب به يکی از بال های آن وارد آمد، هنگام بازگشت به جو زمين متلاشی شد و تمامی هفت سرنشين آن کشته شدند.

فضانوردان ديسکاوری قرار است دو دفعه ديگر نيز از آن خارج شوند و در فضا راه بروند.

ناسا در روز سه شنبه، ۲۶ ژوئيه، نخستين ماموريت فضايی سرنشين دار خود را پس از دو سال و نيم انجام داد و شاتل فضايی ديسکاوری را در ساعت ۱۰:۳۹ به وقت محلی از مرکز فضايی کندی در فلوريدا راهی مدار زمين کرد.

اما در جريان اين پرتاب، تکه ای عايق از مخزن سوخت شاتل جدا شد و ناسا روز پس از آن، اعلام کرد که پروازهای شاتل را بار ديگر به حال تعليق درخواهد آورد.

اما شاتل ديسکاوری روز پنجشنبه، دو روز پس از پرتاب، با موفقيت به ايستگاه فضايی بين المللی ملحق شد.

خدمه ديسکاوری در جريان ماموريت ۱۲ روزه خود به ايستگاه بين المللی فضايی ضمن رساندن تدارکات به ايستگاه، تدابير تازه ايمنی که پس از حادثه کلمبيا در سال ۲۰۰۳ در اين فضاپيما تعبيه شده است، امتحان می کنند.

در سال ۲۰۰۳، هنگام پرتاب کلمبيا يک تکه عايق که از مخزن سوخت خارجی جدا شده بود به بال فضاپيما برخورد و حفره ای در آن ايجاد کرد.

همان حفره هنگام بازگشت شاتل به جو، فضاپيما را در مقابل گازهای بی نهايت داغ جوی آسيب پذير کرد و باعث انهدام آن شد.

شاتل ديسکاوری علاوه بر رساندن تدارکات به خدمه ايستگاه بين المللی فضايی، مصالح ساختمانی تازه به فضا برده است تا کار احداث ايستگاه ادامه پيدا کند.