امضاکنندگان توافقنامه جديد در صدد همکاری علمی و فنی برای کاهش آلودگی هستند

اين توافقنامه به ابتکار ايالات متحده تدوين شده و به امضای آمريکا، استراليا، چين، ژاپن، کره جنوبی و هند رسيده است که در مجموع مسئول توليد حدود نيمی از گازهای گلخانه ای جهان هستند و متعهد می شوند که با استفاده از فناوری جديد و ارايه آن به کشورهای نيازمند برای کاهش گازهای گلخانه ای در سطح جهان تلاش کنند.

برخلاف پروتکل کيوتو در مورد کاهش گازهای گلخانه ای، عمل به توافقنامه جديد برای امضاکنندگان آن الزام آور نيست و سازوکاری برای تضمين اجرای تعهدات آنها پيش بينی نشده است.

همچنين، اين توافقنامه کشورهای امضاکننده را موظف نمی کند که در زمانی معين ميزان توليد گازهای گلخانه ای خود را به حد مشخصی کاهش دهند.

پروتکل کيوتو، که با رسيدن تعداد امضاکنندگان به حد نصاب در اوايل سال جاری جنبه اجرايی يافت، چنين هدف هايی را برای کشورهای امضاکننده پيش بينی می کند.

برخلاف پروتکل کيوتو توافقنامه شش کشور آنها را به کاهش گازهای گلخانه ای به ميزانی معين ملزم نمی کند و هر کشور اجازه دارد خود در اين مورد تصميم بگيرد

براساس توافقنامه جديد، شش کشور امضا کننده اجازه دارند خود در مورد مقدار کاهش در سطح گازهای گلخانه ای ناشی از فعاليت های اقتصادی تصميم گيری کنند.

دولت ژاپن گفته است که اين توافقنامه جايگزين پروتکل کيوتو نمی شود بلکه بايد آن را مکمل پروتکل فوق محسوب کرد.

در اين توافقنامه تاکيد شده است که مقابله با تغييرات آب و هوای زمين بايد به نحوی باشد که به روند توسعه و رشد اقتصادی کشورهای عضو آسيبی نرساند.

وزير خارجه استراليا عزم شش کشور برای همکاری زيست محيطی را مبتنی بر علايق مشترک آنان توصيف کرده و گفته است که هدف از اين قرارداد توجه همزمان به مسايل مربوط به استفاده از انرژی، تغييرات آب و هوا و آلودگی محيط زيست به گونه ای عملی و منطبق با منطق اقتصادی است.

قرار است اواخر سال جاری اجلاس مقامات ارشد شش کشور امضا کننده برای تصميم گيری در مورد نحوه اجرای آن در استراليا ملاقات کنند.