|
دولت تازه نپال: ماه عسلی که شايد بسيار کوتاه باشد | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
بر اساس گزارشها از نپال، نخست وزير تازه ، گيريجا پراساد کويرالا، مراسم سوگند را در برابر شاه گيانندرا، پادشاه نپال انجام داده است. پارلمان نپال سرانجام و پس از تقريبا ۴ سال روز جمعه (۲۸ آوريل) برای اولين بار در کاتماندو، پايتخت، تشکيل جلسه داد. جلسه اول پارلمان که نشستی تشريفاتی بود بدون حضور آقای کويرالا، که بدليل بيماری قادر به حضور در نشست پارلمان نبود، تشکيل شد. نگاهی به تحولات اخير و بخصوص چند روز گذشته در نپال نشان می دهد ماه عسلی که با اظهارات شاه برای اعاده دمکراسی در کشور شروع شده نبايد بسيار طولانی باشد و پارلمان و بويژه نخست وزير بايد هرچه زودتر با مشکلاتی که می تواند برای کشور بسيار سرنوشت ساز باشد دست و پنجه نرم کند. اگرچه احزاب رسمی نپال آقای کويرالا را به مقام نخست وزيری انتخاب کرده اند اما اين انتخاب شايد بيشتر بدلايل نياز زمان بوده است. آقای کويرالا از شخصيتهای سياسی نپال است که سالها در صحنه سياسی کشور حضور داشته، خانواده وی از نفوذ زيادی در کشور برخوردار است، خود وی دست کم ۳ بار نخست وزير بوده، در راس بزرگترين و قديمی ترين حزب کشور قرار دارد و در عين حال او در تحولات اخير و سازماندهی مردم و احزاب نقش فعالی داشته است. اما آقای کويرالا ۸4 سال سن دارد و از بيماری تنفسی رنج می برد و اگرچه پزشکان معالج وی گفته اند که وی بزودی قادر به ادامه فعاليت سياسی است اما در واقع به نظر نمی رسد که وی با اين وضعيت جسمانی قادر به استفاده از تمام توان خود برای حل مشکلات کشور باشد. مشکل ديگر، هماهنگی بين احزاب برای رسيدن به اجماعی برای تشکيل دولتی است که دست کم در حال حاضر نمايانگر نوعی اتحاد بين احزاب باشد؛ که اين خود نياز به مذاکرات و رايزنيهای پيچيده دارد. در عين حال، تحولات اخير و نقش مردم در آنها باعث شده است که دست کم در بين برخی از احزاب زمزمه هايی برای دمکراتيک تر کردن فعاليتهای احزاب و روش انتخاب رهبران آنها پيدا شود که اين خود می تواند درگيريهای داخلی در احزاب را تشديد کند و در نهايت مشکلاتی را بر سر راه دولت قرار دهد. مشکل اساسی اما شايد مهمترين مشکل پيش روی حکومت جديد، شورشيان مائوئيست باشند. تا قبل از تحولات چند ماه اخير، دولتمردان نپال تلاش داشتند تا ضمن باز نگه داشتن درهای ارتباطی با شورشيان، آنها را به نحوی از معادلات سياسی فعال کنار بگذارند. در واقع انحلال پارلمان در حدود ۴ سال پيش و مشکلات دولتهای کوتاه مدت نپال در اين دوران که سرانجام منجر به کنترل مستقيم امور کشور در فوريه سال ۲۰۰۵ ميلادی از سوی شاه گيانندرا، پادشاه نپال شد، همگی در ارتباط مستقيم با "حل نشدن" و "عدم برخورد" با مساله مائوئيستها بوده است. شاه پارلمان را در ماه مه ۲۰۰۲ پس از خودداری از تمديد وضعيت فوق العاده در کشور برای نبرد با شورشيان، منحل کرد. اما تحولات اخير به نوعی اين معادلات را برهم زده است. اعتراضات و تظاهرات در نپال که سرانجام باعث شد تا شاه گيانندرا به خواست معترضين برای اعاده دمکراسی در کشور و فراخوانی پارلمان تن دهد، در واقع از حمايت شورشيان مائويست برخوردار بود. رهبران مائوئيستها برای آنچه "ايجاد فضای مناسب برای تظاهرات ضد دولتی" خواندند، در مناطقی از کشور و از جمله کاتماندو، پايتخت، اعلام آتش بس کردند. از سوی ديگر پيشتر و در ماه نوامبر سال گذشته احزاب رسمی نپال و شورشيان مائوئيست به تفاهمی برای مخالفت با شاه و اجبار وی به اعاده دمکراسی در کشور رسيدند، تفاهمی که مورد استقبال ناظران خارجی تحولات نپال نيز قرار گرفت. مدتی پس از اين تحول در دهمين سالگرد فعاليتهای مسلحانه شورشيان عليه نظام پادشاهی نپال، پراچاندرا، رهبر مائوئيست ها در يک گفتگوی نادر به بی بی سی گفت که حزبش درصورتی که شاه با انتخابات آزاد و عادلانه ای برای ايجاد مجلس موسسان موافقت کند، ممکن است در موضعش تغيير دهد. مائوئيست ها همواره خواهان برچيدن رژيم پادشاهی نپال بوده اند. اکنون نيز و پس از تشکيل پارلمان پس از ۴ سال شورشيان به طور يکجانبه اعلام آتش بس کرده اند. رهبر شورشيان، در بيانيه ای گفت که اين گروه برای سه ماه از "عمليات تهاجمی نظامی" خودداری خواهد کرد اما در يک "موضع تدافعی فعال" باقی می ماند. وی گفت اميدوار است که آتش بس، تشکيل مجلسی جهت تدوين يک قانون اساسی تازه را در پی داشته باشد. مجموع اين تحولات و بخصوص تفاهم هرچند غيرمنسجم بين احزاب رسمی نپال و شورشيان، اکنون وضعيت شورشيان مائوئيست در معادلات سياسی کشور را تغيير داده است. مائويستها با اتکا به تحولات اخير و مواضعی که در بيشتر موارد غيرخشونت آميز بوده است، در موقعيتی بهتر نسبت به گذشته قرار دارند؛ موقعيتی که به گفته ناظران مسايل نپال، احزاب رسمی کشور و دولتمردان آن کشور بايد بهترين بهره برداری را از آن بکنند و بدور از اظهارات تکراری با تدوين برنامه ای عملی به حل مشکل کمک کنند. وضعيت در نپال به خصوص در چند ماه گذشته برای مردم عادی کشور سخت بوده است و موارد نقض حقوق بشر، هم از سوی نيروهای دولتی و ارتش نپال و هم از سوی شورشيان، بسيار گزارش شده است. همچنين گزارشها حاکيست که صنعت توريسم که مهمترين عامل درآمد زايی در اين کشور دامنه های هيماليا است دچار رکود شده است. از سوی ديگر گفته می شود که کارگران فصلی که به کشورهای همسايه بخصوص هند رفته اند رغبتی به بازگشت در شرايط کنونی نمی بينند که اين خود به اقتصاد اين کشور صدماتی وارد آورده است. هرگونه آرامش در کشور بدون شک مشکلات عديده موجود بر مردم عادی را دست کم کاهش می دهد. |
مطالب مرتبط پارلمان نپال پس از چهار سال تشکيل جلسه داد 28 آوريل، 2006 | صفحه نخست شورشيان نپال آتش بس موقت اعلام کردند26 آوريل، 2006 | صفحه نخست مردم نپال عقب نشينی پادشاه را جشن گرفتند25 آوريل، 2006 | صفحه نخست احزاب مخالف نپال نخست وزير جديدی پيشنهاد کردند25 آوريل، 2006 | صفحه نخست با تشديد نا آراميها ديپلمات های آمريکائی از نپال خارج می شوند 24 آوريل، 2006 | صفحه نخست ادامه اعتراضات در نپال و وضعيت دشوار شاه22 آوريل، 2006 | صفحه نخست احزاب مخالف در نپال گزينه های خود را بررسی می کنند22 آوريل، 2006 | صفحه نخست | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||