احمد زيدآبادی کارشناس مسايل خاورميانه

	حزب تازه تاسيس کاديما نتوانست آنطور که انتظار داشت آرای اسراييلی ها را به خود جلب کند

حزب تازه تاسيس کاديما به رهبری اهود اولمرت کفيل نخست وزيری اسراييل که در ابتدا انتظار می‌رفت نزديک به چهل کرسی پارلمان را به خود اختصاص دهد، در نهايت فقط توانست ۲۹ کرسی کسب کند.

با ۲۹ کرسی آقای اولمرت نمی‌تواند ادعای پيروزی درخشانی داشته باشد. حتی شايد بتوان چنين نتيجه‌ای را به نوعی شکست نسبی حزب کاديما تلقی کرد، حزبی که با اطمينان از موفقيت خود اعلام کرده بود نتيجه انتخابات را به معنای رفراندومی در باره طرح تعيين يکجانبه مرزهای نهايی اسراييل و فلسطين تلقی می‌کند.

حزب کارگر به رهبری امير پرتز هم با کسب ۱۹ کرسی پارلمان نه فقط درخششی از خود نشان نداد، بلکه با از دست دادن سه کرسی نسبت به دوره قبلی پارلمان، ثابت کرد که برنامه‌های اجتماعی مورد علاقه آقای پرتز از سوی رای دهندگان اسراييلی چنانکه بايد جدی گرفته نشده است.

اگر ناکامی مطلق حزب سکولار شينويی و عملکرد قابل قبول احزاب مذهبی را کنار هم قرار دهيم، می‌توان نتيجه گرفت که ارتدوکس‌های مذهبی يکی از طرف‌های پيروز در انتخابات پارلمانی اسراييل محسوب می‌شوند

افول ليکود، حضور مذهبيون تندرو

حزب ليکود نيز که به عنوان شکست خورده ميدان انتخابات معرفی شده است، با به دست آوردن ۱۲ کرسی پارلمانی در واقع همان آرايی را کسب کرده که نظرسنجی‌ها نشان می‌داد. با اين همه، رهبران ليکود انتظار چنين نتيجه‌ای را نداشتند و در پی يافتن مقصری برای شکست خود هستند و چه بسا که بنيامين نتانياهو رهبر حزب به عنوان مسبب اين وضعيت تحت فشار رقيبان خود در داخل حزب قرار گيرد.

اين در حالی است که حزب مذهبی شاس (متشکل از يهوديان سفاردی) توانسته است با افزودن دو کرسی نمايندگی به تعداد نمايندگان خود در دوره شانزدهم پارلمان، ۱۲ کرسی نمايندگی در مجلس هفدهم را نصيب خود کند.

در کنار شاس، حزب يهوديت توراتی متحده که نمونه اشکنازی حزب شاس سفاردی محسوب می‌شود، شش کرسی قبلی خود را حفظ کرده و بدين ترتيب تعداد کرسی‌های ارتدوکس‌های مذهبی در پارلمان هفدهم به ۱۸ کرسی رسيده است.

	مشکلات اينک بر دوش اهود اولمرت است که بايد ائتلافی از چندين حزب با منافع ناهمسو را سامان دهد

اگر تجزيه و ناکامی مطلق حزب سکولار شينويی را که در پارلمان قبلی ۱۵ کرسی در اختيار داشت به اين واقعيت افزوده شود، آنگاه می‌توان نتيجه گرفت که ارتدوکس‌های مذهبی يکی از طرف‌های پيروز در انتخابات پارلمانی اسراييل محسوب می‌شوند.

ائتلاف دو حزب افراطی اتحاد ملی و ملی – مذهبی که به واقع نمايندگان شهرک نشينان يهودی در سرزمين‌های اشغالی فلسطين به حساب می‌آيند، ۹ کرسی پارلمانی را به دست آورده ‌است که قاعدتا با احتساب مجموع آرای اين دو حزب در پارلمان پيشين، به منزله شکست آنان است.

با اين همه، افراطی‌ها در مجموع بازنده انتخابات نيستند زيرا حزب کوچک 'اسراييل بيتنيو' (اسراييل خانه ماست) که با انشعاب از حزب اتحاد ملی به طور مستقل در انتخابات شرکت کرده بود، توانست با اختصاص ۱۱ کرسی نمايندگی به خود، يکی از معدود شگفتی‌های انتخابات اسراييل را رقم بزند.

طوفان بازنشستگان

می توان گفت گرايش‌های سياسی و اقتصادی و مذهبی جامعه اسراييل نسبت به گذشته تغيير محسوسی در بر نداشته و توازن بين احزاب راست، چپ، ميانه، مذهبی و افراطی کمابيش دست نخورده باقی مانده است

انتخابات پارلمانی اسراييل شگفتی ديگری نيز داشت و آن کسب ۷ کرسی نمايندگی توسط حزب تازه تاسيس مستمری بگيران به رهبری رافی ايتان بود. اين حزب که پيش از هر حزب ديگری آمادگی خود را برای ائتلاف با حزب کاديما اعلام کرده است به عنوان متحد طبيعی اولمرت شناخته می‌شود.

حزب چپگرای مرتز با کسب پنج کرسی و احزاب متعلق به اعراب اسراييل با به دست آوردن ۱۰ کرسی پارلمان، کارنامه‌ای عادی از خود به نمايش گذاشتند، هر چند که اعراب توانستند بر تعداد کرسی‌های خود در پارلمان هفدهم بيفزايند.

آرايش سياسی فوق نشان می‌دهد که گرايش‌های سياسی و اقتصادی و مذهبی جامعه اسراييل نسبت به گذشته تغيير محسوسی در بر نداشته و توازن بين احزاب راست، چپ، ميانه، مذهبی و افراطی کمابيش دست نخورده باقی مانده است.

اين مساله، تشکيل دولتی با سياست مشخص را با مشکلات جدی روبرو می‌کند و اين مشکلات اينک بر دوش اهود اولمرت است که بايد ائتلافی از چندين حزب با منافع ناهمسو را سامان دهد.