|
شرح حال: اسلوبودان میلوشویچ | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
برای برخی از صربها اسلوبودان ميلوشويچ صربستان بود، ولی به عقيده ديگران سواستفاده ميلوشويچ از نام صربستان منجر به فروپاشی يوگوسلاوی سابق شد. فعاليت سياسی ميلوشويچ در سالهای آخر حکومت مارشال تيتو در بلگراد پايتخت يوگوسلاوی سابق آغاز شد. در خلا قدرتی که با مرگ مارشال تيتو در يوگوسلاوی سابق پديد آمد، ميلوشويچ به يکی از مقامات ارشد سياسی آن کشور مبدل شد. در آوريل ۱۹۸۷ ميلوشويچ فرصتی طلايی به دست آورد. ميلوشويچ، مرد شماره ۲ در حزب کمونيست صربستان، به ايالت نا آرام کوزوو که برای صربها اهميت تاريخی بسياری دارد، رفت. در آن وقت صربها که ۱۰ درصد از جمعيت کوزوو را تشکيل می دادند، از اذيت و آزار ساکنان آلبانيايی تبار آن ايالت شکايت داشتند. معروف است که ميلوشويچ در آن زمان به يک جمعيت خشمگين صرب گفت: " هيچ کس نبايد دوباره جرات کند شما را مورد ضرت و شتم قرار دهد." در کوزوو ميلوشويچ به عنوان قهرمان ملی صربها شهرتی بهم رساند. سرانجام ميلوشويچ رييس جمهور صربستان شد و تصميم به ابطال خودمختاری کوزوو گرفت. هدف نهايی ميلوشويچ تاسيس "صربستان بزرگ" بود. جنگ داخلی در سال ۱۹۹۱ ايالات کورواسی و اسلووانی يوگوسلاوی سابق اعلام استقلال کردند. با حمايت مستقيم ميلوشويچ ارتش يوگوسلاوی سابق که در آن زمان تحت کنترل صربها بود به آن دو ايالت حمله کرد. ميلوشويچ همچنين صربهای بوسنی را زمانی که بوسنی خود را مستقل خواند عليه دولت آن ايالت مسلح کرد. در جنگ داخلی خونينی که در يوگوسلاوی سابق به راه افتاد پاکسازی قومی و اخراج اجباری مردم در سطح گسترده بوقوع پيوست. ولی ميلوشويچ سعی کرد خود را از ژنرال ملاديچ، رهبر صربهای بوسنی که "۸۰۰۰ غير نظامی" را در شهر سربرنيسکا قتل و عام کرد، دور نگاه دارد.
کوزوو پس از سه سال جنگ داخلی در يوگوسلاوی سابق، ميلوشوويچ سرانجام قرداد صلح ديتون را از طرف صربهای بوسنی در پاريس امضا کرد. ولی همزمان ميلوشويچ نقشه جنگ ديگری را در ايالت کوزوو در سر داشت. در سال ۱۹۹۸ آلبانيايی تبارهای کوزوو عليه حکومت صربها قيام کردند و ميلوشويچ در صدد سرکوب "ارتش آزادی بخش کوزوو" برآمد. مذاکرات برای حل بحران کوزوو در پاريس به جايی نرسيد و حملات هوايی نيروهای پيمان ناتو عليه صربها آغاز شد. در پاسخ به بمباران ناتو نيروهای صرب دست به پاکسازی قومی گسترده آلبانيايی تبارهای کوزوو زدند. ولی ميلوشويچ ادعا کرد که مردم کوزوو از حملات هوايی ناتو فرار ميکردند. تحت تعقيب ولی اين بار رابطه مستقيم ميلوشويچ با جنايات جنگی در کوزوو برای جامعه بين الملل روشن بود. دادگاه بين المللی لاهه قرار بازداشت ميلوشويچ را صادر کرد. در جريان انتخابات رياست جمهوری صربستان در ماه سپتامبر ۲۰۰۰ ميلوشويچ شکست خورد ولی او نتيجه آرا را قبول نکرد. سرانجام اعتصابات عمومی و تظاهرات گسترده احزاب مخالف به حکومت ۱۳ ساله ميلوشوويچ در ماه اکتبر ۲۰۰۰ خاتمه داد. شش ماه بعد ميلوشويچ بازداشت شد. ميلوشويچ اولين رهبر يک کشور است که به جرم ارتکاب جنايت عليه بشريت دستگير شد. او به دادگاه بين المللی لاهه فرستاده شد تا به اتهام ارتکاب نسل کشی و جنايت عليه بشريت محاکمه شود. در زمان مرگ ميلوشويچ دادستان کارش را به پايان رسانده بود، ولی روند دفاع از متهم با مرگ ميلوشوويچ مختل شد. گفته ميشود ميلوشويچ به عنوان رهبر ملی گرايی که با جان هزاران تن بازی کرد و برای کشورش بدبختی به بار آورد در تاريخ به ياد خواهد ماند. |
مطالب مرتبط درگذشت ميلوشويچ در زندان 11 مارس، 2006 | صفحه نخست واکنش ها به مرگ اسلوبودان ميلوشويچ11 مارس، 2006 | صفحه نخست تاکيد صربستان بر مخالفت با استقلال کوزوو 10 مارس، 2006 | صفحه نخست اخطار اتحاديه اروپا به صربستان برای تحويل ملاديچ27 فوريه، 2006 | صفحه نخست آغاز گفتگو ها برای تعيين سرنوشت 'کوزوو'20 فوريه، 2006 | صفحه نخست | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||