پاول رينولدز خبرنگار مسايل جهانی سايت خبری بی بی سی

	صندوق های رای گام اول در راه رسيدن کشور عراق به آرامش و ثبات است

رسيدن يا نرسيدن اين کشتی به مقصد هنوز روشن نيست، اما يک چيز قطعی به نظر می رسد: دريا چندان آرام نخواهد بود.

بزرگترين نکته مثبت در چشم انداز آینده عراق، برگزاری موفقيت آميز انتخابات پارلمانی در اين کشور و مشارکت 70 درصدی عراقی ها در اين رای گيری است.

به باور آمريکايی ها انتخابات چوب جادويی سياست است که می تواند نتايج مطلوبی به بار بياورد، اما حقيقت اين است که انتخابات بايد 'دولت مقتدر' به وجود بياورد.

در سال 1982 در کشور السالوادر، واقع در آمريکای مرکزی، انتخاباتی برگزار شد که در مقام اعداد و ارقام موفق می نمود، اما جنگ داخلی در آن کشور تا يک دهه پس از آن انتخابات نيز ادامه يافت.

در عراق نيز بازگشت نسبی صلح ده سال طول کشيد؛ اين مدت شايد در نگاه تاريخی چندان بلند به نظر نرسد، اما به لحاظ تعداد قربانيان می تواند اسفبار باشد.

راه درازی در پيش است

بنابراين ميزان مشارکت در عراق اکنون بايد به خدمت تشکيل يک دولت کارامد در بيايد؛ فرايندی که ممکن است به دليل ديدگاه های متفاوت نيروهای سياسی در عراق به درازا بکشد.

بايد این واقعيت را بپذيريم که يک نيروی قوی گريز از مرکز در عراق وجود دارد که بالقوه می تواند اين کشور را از هم بگسلاند جيمز دابينز، ديپلمات سابق آمريکايی

پيش از هر چيز بايد نتايج رسمی انتخابات اعلام شود، احزاب بايد درباره ائتلاف های احتمالی مذاکره کنند، سپس شورای رياست جمهوری تعيين خواهد شد تا دست آخر نخست وزير و کابينه او انتخاب شوند.

نتايج انتخابات تا اينجا نشانگر آن است که مردم عراق بر مبنای منافع قومی و گرايش های مذهبی رای داده اند. سفير ايالات متحده در عراق، زلمی خليلزاد، گفته است: "به نظر می رسد که مردم بيشتر به هويت قومی يا قبيله ای خود رای داده اند، اما برای کاميابی کشور عراق بايد عزم و مشارکتی فرای مسايل قومی به وجود بيايد."

در حال حاضر، تسلط با شيعه هاست، کردها اقليتی قدرتمند تشکيل داده اند، و سکولارها وضعيت چندان خوبی ندارند. در عين حال سنی ها همچنان معترض اند. اصلی ترين تشکل سنی با نام "جبهه پيمان عراق" گفته است که در انتخابات تقلب شده، و تهديد کرده در صورت عدم برگزاری انتخابات مجدد، مجلس نمايندگان را تحريم خواهد کرد.

اما رای گيری مجددی در کار نخواهد بود و بايد نشست و ديد که اين تهديد تا چه حد به عمل نزديک می شود.

	بسياری ناظران برقراری امنيت در عراق را بدون کمک نيروهای خارجی غير ممکن می دانند

يک ديپلمات سابق عراق به روزنامه لس آنجلس تايمز گفته است: " ما بايد این واقعيت را بپذيريم که يک نيروی قوی گريز از مرکز در عراق وجود دارد که بالقوه می تواند اين کشور را از هم بگسلاند."

حتی با فرض پيوستن سنی ها به مجلس نمايندگان، اين امکان وجود دارد که از آن به عنوان جبهه ای جديد برای رويارويی با نيروهای آمريکايی استفاده کنند.

به زبان ديگر می توان گفت که حضور سنی ها در مجلس نمايندگان به معنای پايان شورش ها در عراق نخواهد بود.

امنيت

در سوی ديگر معادلات سياسی عراق، به باور بريتانيايی ها و آمريکايی ها، شيعيان بايد انعطاف بيشتری از خود نشان داده و سنی ها را برای بازنگری دوباره در قانون اساسی به گفتگوی بيشتر دعوت کنند. به جز اين، برداشتن گامی در جهت توزيع برابر درآمد نفت حاصل از کشفيات احتمالی آينده، کمک شايانی به آرامش فضای سياسی عراق خواهد بود.

در خصوص برقرای امنيت، کارهای بسياری بايد انجام شود. برنامه اين است که عراقی ها به تدريج کنترل را در دست بگيرند، اما در مرحله اجرای اين برنامه هنوز کاستی های بسياری در سازمان پليس عراق وجود دارد.

اگر اين فرايند تحويل قدرت به خوبی انجام شود، آنگاه بخشی از نيروهای خارجی می توانند عراق را ترک کنند، اما چنين تحولی را نبايد با خروج کامل نيروها اشتباه گرفت. حتی اگر چند هزار سرباز آمريکايی هم عراق را ترک کنند، تعداد کل نيروهای باقی مانده در اين کشور همچنان بيشتر از دو سال پيش خواهد بود.

سال 2005 سالی دشوار برای کشور عراق بوده است، اما اين کشور به شکل قابل تحسينی در برابر بدترين اعمال ابوموصعب الزرقاوی تاب آورده است.

بايد ديد که آيا با گذشت زمان، اين نيروهای مخالف در کشور عراق به حاشيه رانده خواهند شد يا نه. اگر دولت عراق بتواند به مردم اين کشور اميد بدهد، آنگاه اميدها برای آينده عراق نيز زنده خواهند ماند.