مردی در سری لانکا برای عزيزان خود که از دست داده نيايش می کند

رئيس جمهوری اندونزی که بيشترين شمار قربانيان از اين کشور بوده است بامداد روز دوشنبه (26 دسامبر) به وقت محلی در ساعت 8 و 16 دقيقه (زمان هجوم خيزاب در سال گذشته) در مراسم نيايشی که در آچه برگزار می شود شرکت کرد.

رهبران سريلانکا نيز در ساعت 9 و 30 دقيقه به وقت محلی از مکانی که يک قطار مسافربری در خيزاب سونامی غرق شد ديدن کردند.

صدها نفر از شهروندان سوئدی نيز در تايلند همراه با اروپائيانی از ساير کشورها در سواحل تايلند به ياد عزيزان خود سوگواری کرده اند.

534 شهروند سوئدی در حادثه جان باختند و مجموع قربانيان در تايلند بيش از 5300 نفر بوده است.

در همين حال، جک استرا از خانواده های بريتانيايی که در سونامی گرفتار شده بودند اما خدمات کافی از کشورشان دريافت نکردند عذرخواهی کرده است.

آقای استرا در گفتگو با بی بی سی به مناسبت سالگرد حادثه سونامی گفت که بعد از 11 سپتامبر ما فکر می کرديم اين آخرين حد خطری است که ممکن است پيش آيد و هيچکس تصور نمی کرد که فاجعه ای مانند سونامی اتفاق افتد.

سال گذشته، زلزله بزرگی که در اعماق دريا و در نزديکی جزيره سوماترای اندونزی به وقوع پيوست امواج عظيمی را به سوی همه سواحل کشورهای منطقه روانه کرد.

کشورهای دوری همچون سومالی نيز از شدت اين امواج آسيب ديدند.

استان آچه اندونزی بدترين آسيب ها را ديد و امروز مسجدی در بندا آچه شاهد نيايش نزديک به 10 هزار نفر از مردم در ياد قربانيان اين حادثه است.

در حال حاضر هنوز دهها هزار نفر از جان بدربردگان سونامی در آچه زير چادر زندگی می کنند و 80 هزار خانه جديد برای اسکان آنها بايد ساخته شود.

جک استرا از اينکه بسياری از بازماندگان هنوز دارای سرپناه دايمی نيستند اظهار تاسف کرد اما گفت که توان صنعت ساختمان هم با توجه به حجم عظيم خانه سازی مورد نياز مساله ای است که بايد به آن توجه کرد.

در حادثه سونامی حدود 1.5 ميليون نفر بيخانمان شدند. بازسازی آسيب های وارده شده با ساختمان ها و راههای ارتباطی و تمام اجزای جامعه بين 5 تا 10 سال طول می کشد.

اندونزی در حادثه سونامی بيش از 130 هزار نفر از مردم خود را در سونامی از دست داد. 37 هزار نفر نيز مفقود شده اند.

سريلانکا 31 هزار نفر از مردم خود را در سونامی از دست داد و حدود 250 هزار نفر ناگزير به ترک خان و مان خود شدند.

مدلی برای کمک های نوعدوستانه

هر قدر وسعت حادثه شگفت آور بود ميزان پاسخ مردم جهان در کمک به آسيب ديدگان نيز شگفت انگيز بود و مدلی از همبستگی برای کمک نوعدوستانه به شمار می رود.

	مقامات امدادرسان ترديد دارند برخی از اهداکنندگان بزرگ از جمله آمريکا به قول خود کاملا عمل کنند

اين فاجعه کمکهای شخصی بی سابقه ای را به ارمغان آورد و افراد و شرکتها چهار ميليارد دلار به عمليات امداد کمک کردند که ۶۷ درصد کل کمکهای بشردوستانه را تشکيل می داد.

تنها در بريتانيا، موسسات بزرگ خيريه بيش از ۸۰۰ ميليون دلار تحت نظارت کميته اضطراری بلا گردآوری کردند. اندونزی که بالاترين رقم تلفات را در ميان همه کشورهای سونامی زده داشت، بزرگترين دريافت کننده کمکها بوده است.

اين کشور چهار ميليارد و چهار صد ميليون دلار وعده مالی گرفته که ۷۵۰ ميليون دلار آن را خرج کرده است.

با اينهمه، يک سال بعد از سونامی، دولتها هنوز ۵۵۰ ميليون دلار از کمکهای مالی موعود خود به قربانيان را واريز نکرده اند.

اين رقم ۹ درصد از شش ميليارد و ۷۰۰ ميليون دلاری است که به کشورهای آسيب ديده وعده داده شده است.

ارقام سازمان ملل نشان می دهد که آمريکا تنها ۳۸ درصد از وعده خود را محقق کرده است. در اروپا، بريتانيا، فرانسه و ايتاليا و نيز کميسيون اروپا نيز تاکنون نتوانسته اند به عهد خود وفا کنند.

آلمان کل مبلغ ۱۲۸ ميليون دلاری خود را در اواخر دسامبر پرداخته و در ميان کشورهای آسيايی، چين و استراليايی هنوز پولی نپرداخته اند.

در سطح دولتها، ژاپن بزرگترين اهداکننده منفرد تا به امروز بوده و ۵۰۰ ميليون دلار به تلاشهای بشردوستانه برای نجات بازماندگان سونامی کمک کرده است.

هزينه بازسازی هند، اندونزی، مالديو و سريلانکا، چهارمين کشور بسيار آسيب ديده، بيش از ۱۰ ميليارد دلار تخمين زده شده است.

تنها هفت ميليارد و ۷۰۰ ميليون دلار از اين مبلغ تامين شده و بيل کلينتون رييس جمهور سابق آمريکا که نماينده ويژه سازمان ملل در امور سونامی است، درباره کمبودهای نگران کننده هشدار داده است.