در کشورهای درحال توسعه از هر 13 کودک، يک کودک پدر يا مادر ندارد

در گزارش يونيسف آمده است که بدليل اين که نام بيش از نيمی از کودکان پس از تولد در بسياری از کشورهای در حال توسعه، بجز چين، ثبت نمی شود، اين کودکان شهروند شناخته نمی شوند و دولت ها احتياجات آنان را در نظر نمی گيرند.

يونيسف می گويد همين نداشتن هويت رسمی سبب می شود که آنها در برابر سوء استفاده يا قاچاق کودکان آسيب پذيرتر شوند و برخی از آنان که برای سوء استفاده جنسی فروخته می شوند، ناگهان ناپديد گردند.

ساير کودکان، از جمله کودکان خيابانی از حقوق اساسی مانند تحصيل و خدمات بهداشتی محرومند.

طبق گزارش يونيسف، از حدود دو ميليون کودک برای تن فروشی استفاده می شود و بيش از ۵ ميليون و ۷۰۰ هزار کودک، بمنظور بردگی فروخته می شوند و هر سال ۱ ميليون و۲۰۰ هزار کودک را بطور غيرقانونی و قاچاقی جابجا می کنند.

به عقيده يونيسف به قاچاق انسان بايد بصورت يک مشکل جهانی که محدود به کشورهای در حال توسعه نيست نگاه شود زيرا اين گونه کودکان غالبا از کشورهای توسعه يافته سر درمی آورند.

توصيه های گزارش اخير يونيسف بخصوص اين نکته را روشن می سازد که اين تنها دولت ها نيستند که مسئولند و جامعه مدنی نيز نقش مهمی در اين مورد بازی می کند. البته روشن است که مقابله با برخی مشکلات در بسياری کشورها مستلزم اقدامات متهورانه ای است و جهان بايد برای نيل به اهداف مرتبط با فقرزدايی گام های بلندی بردارد.