مسعود حسينی عکاس در کابل |  |
از بيش از دو دهه جنگ در افغانستان، افزون بر ويرانيهای بی شمار، شمار زيادی دختر و پسر يتيم و بی سرپرست نيز برجای مانده است که بسياری از آنها، در خيابانهای کابل و ديگر شهرها، به گدايی مشغولند. خيليها در بازار به کار سبک و فروشندگی مشغولند، عده ای ديگر از اين کودکان يتيم به کارهای سنگين وادار می شوند و شماری نيز، بر اساس گزارشهای سازمانهای بين المللی، همچنان در استخدام افراد و گروههای مسلح هستند. اما شمار اندکی از اين کودکان هم، بخت آن را داشته اند که در معدود پرورشگاههای کابل و يکی - دو شهر ديگر افغانستان، بستری برای آرميدن، غذای اندکی برای خوردن و محيطی به مراتب مناسب تر از بيرون، برای آموزش و پرورش به دست آورند. در اين مجموعه عکس که با نگاتيو (به طريق غيرديجيتالی) تهيه شده است، تصاويری از کودکان را در پرورشگاه کابل می بينيد که با وجود از دست دادن والدين و خانواده های شان در جنگ، همچنان لبخند بر لب دارند و کودکانه شادمانی می کنند. کودکان اين پرورشگاه عموما از جانب افغانهای مقيم آمريکا حمايت مالی می شوند.
|