|
نمایه سیاسی چین | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
چین پرجمعیت ترین کشور دنیا ست که فرهنگ وتاثیرگذاری آن بر جهان قدمتی ۴۰۰۰ ساله دارد. بسیاری از اکتشافات و اختراعاتی که پایه گذار جهان مدرن شدند نظیر، کاغذ، باروت، اعتبار بانکی، قطب نما و اسکناس از چین سرچشمه می گیرند. پس از دو دهه رکود اقتصادی تحت رهبری حزب کمونیست و مائو تسه تونگ، چین اکنون بالاترین رقم رشد اقتصادی را در جهان دارد و دوره ای را پشت سر می گذارد که به انقلاب صنعتی دوم معروف شده است. در اوایل دهه ۱۹۸۰مزارع اشتراکی بر چیده شد و بخش خصوصی مجددا اجازه فعالیت یافت. چین یکی از بزرگترین صادرکنندگان کالا در جهان است، سرمایه گذاری های خارجی وسیعی را به خود جلب می کند و در حال سرمایه گذاری گسترده در سایر کشورهاست. چین با عضویت در سازمان تجارت جهانی توانست حضور خود را در بازارهای جهانی افزایش دهد و در مقابل ناگزیر است بر اساس مقرراتی مشابه با سایر کشورها وارد رقابت شود.
اما مناسبات چین با شرکای تجاری اش به خاطر حجم بالای صادرات این کشور و کپی کردن غیرقانونی محصولات در چین، همیشه مشکل آفرین بوده است. بسیاری از رقبای تجاری چین خواستار افزایش نرخ ارز آن کشورند تا از طریق گران شدن نرخ کالاهای ساخت این کشور برای خریداران خارجی، در عالم فرضیه، صادرات چین کاهش یابد. برخی در چین نگرانند که که رشد اقتصاد خصوصی و کاهش تولیدات و کنترل دولتی، زیانهای اجتماعی وسیعی از جمله بیکاری و بی ثباتی را به دنبال بیاورد. رشد اقتصادی سریع چین باعث شده که تقاضا برای انرژی در این کشور به شکلی سرسام آوری افزایش یابد. چین بزرگترین تولید کننده و مصرف کننده ذغال سنگ و بعد از آمریکا بزرگترین مصرف کننده نفت در جهان است. چین تاکنون میلیاردها دلار صرف دستیابی به منابع انرژی در خارج کرده و در عرصه تولید انرژی آبی، میلیاردها دلار سرمایه گذاری کرده است. فاصله طبقاتی و نارضایتی عمومی
رشد اقتصادی نامتوازن موجب تمرکز ثروت در مناطق شهری و گسترش فقر در مناطق روستایی شده است. این اختلاف در چین از هر کشور دیگری درجهان بیشتر است. بسیاری از ساکنان فقر زده روستاها به سوی شهرهای شرقی چین سرازیر می شوند که در حال حاضر مرکز ساخت و ساز پروژه های بزرگ هستند. نارضایتی های اجتماعی در چین خود را در شکل تظاهرات اعتراضی کارگران و کشاورزان نشان می دهد. بر اساس آمار دولتی، به عنوان مثال در سال 2005 87 هزار مورد از این نوع تظاهرات برگزار شده است. همزمان هر ساله هزاران نفر شکایت خود را در مورد غصب اموالشان، اخراج ناعادلانه و یا فساد اداری به مقامات دولتی تسلیم می کنند. از مشکلات بزرگ دیگر در چین فساد است که در تمام سطوح جامعه به چشم می خورد. آلودگی به ویروس اچ آی وی نیز رو به افزایش است. از عوارض منفی دیگر رشد اقتصادی سریع چین افزایش آلودگی محیط زیست است. بسیاری از آلوده ترین شهرهای جهان در چین قرار دارند. علیرغم تحولات اقتصادی، در نظام سیاسی چین تغییری صورت نگرفته است و حزب کمونیست – بزرگترین سازمان سیاسی در جهان- کماکان قدرت مطلقه خود را بر تمامی عرصه های زندگی اجتماعی حفظ کرده است و هر اعتراض سیاسی را سرکوب می کند. هنوز هم مخالفان سرشناس به اردوگاههای کار اجباری فرستاده می شوند. وضع حقوق بشر سازمانهای مدافع حقوق بشر چین را به واسطه ادامه شکنجه و اجرای صدها مورد اعدام در سال مورد انتقاد قرارمی دهند. حاکمیت چین بر تبت کماکان بصورت مسئله ای بحث بر انگیز باقی مانده است و سازمانهای مدافع حقوق بشر مقامات چین را متهم می کنند که درصدند فرهنگ بودایی های تبت را نابود و وفاداران به دالای لاما رهبر تبعیدی آنها را سرکوب کنند. چین، تایوان را جزو قلمرو خود بشمار می آورد و استراتژی اش الصاق تایوان به خاک چین است حتی اگر ناگزیر به کارگیری قدرت نظامی باشد. چین تهدید کرده است که در صورت اعلام استقلال از جانب تایوان، این جزیره را اشغال خواهد کرد. اطلاعات کلی جمعيت: 1.33 مليارد نفر(منبع: سازمان ملل متحد، سال 2007 ) زبان اصلی: ماندارين چینی رهبران سياسی
رئيس جمهور:هو جين تائو تا سال ۲۰۰۳ که هوجین تائو از طرف کنگره خلق به جانشینی جیان زمین بر گزیده شد شناخت کمی از او وجود داشت. موقعیت او به عنوان جانشین رئیس جمهور در کنگره حزب کمونیست در سال 2002 تحکیم شد؛ زمانی که به جای جیانگ زمین به رهبری حزب برگزیده شد. گفته می شود که کناره گیری جیانگ زمین از ریاست نهاد پرقدرت کمیسون نظامی مرکزی حزب، سه سال زودتر از موعد مقرر در سال 2004، بزرگترین خانه تکانی داخلی حزب کمونیست چین از زمان به قدرت رسیدن در سال 1949 بوده است. هوجین تائو مبارزه با فساد اداری را اولویت درجه اول خود قرار داده و وعده داده برای نجات سوسیالیسم در کشور وضع حکومتگری و وجهه آنرا بهبود بخشد. اما او اصلاحات به سوی مدل سیاسی غربی را رد کرده و می گوید این روش چین را به ناکجا آباد خواهد برد. در واکنش به گسترش نارضایتی در برخی از اقشار همزمان با رشد اقتصادی کشور، او مشوق حرکت به سمت حالتی است که آنرا جامعه ای متوازن میخواند و وعده داده که در مناطق روستایی هزینه بیشتری را صرف آموزش و بهداشت کند. بر اساس زندگینامه رسمی وی، هوجین تائو در سال 1942 در منطقه آن هوی به دنیا آمده است. او در دانشگاه پکن در رشته مهندسی هیدروالکتریک تحصیل کرده و پس ازآن در وزارت آب و برق مشغول به کار شده است. او از سال 1964 عضو فعال و وفادار حزب کمونیست بوده و در دهه 1970 مراتب ترقی را در ساختار حزب آغاز کرد. او در سال 1992 جوانترین عضو دفتر سیاسی حزب شد که مهمترین نهاد تصمیم گیرنده در چین است. او در سال 2008 برای یک دور دیگر به مقام ریاست جمهوری برگزیده شد. گفته می شود هوجین تائو به رقص و تنیس روی میز علاقه مند است و مردی است بسیار هوشمند، محتاط و با حافظه ای تحسین برانگیز. باور بر این است که وفاداری و تبعیتش از حزب کمونیست از دلائل اصلی پیشرفت او در سلسله مراتب این حزب بوده است. رسانه ها رسانه های چین بشدت تحت کنترل دستگاه رهبری این کشور قرار دارند و فضای نسبتا باز سالهای اخیر فقط شامل توزیع و تبلیغات می شود و هیچ تغییری در کنترل مضمونی محصولات رسانه ای ایجاد نشده است.
از دسترسی به اخبار سایت ها، رادیوها و تلوزیون های خارجی منجمله بی بی سی از طریق مسدود کردن آنها جلوگیری می شود. خوانندگان عادی در چین هیچ دسترسی به اخبار و روزنامه های خارجی ندارند. هراس از اینکه رسانه های آزاد در هنگ کنگ پس از پس گرفتن کنترل این جزیره توسط چین از بین خواهد رفت، به وقوع نپیوست و هنوز رسانه های هنگ کنگ از آزادی بیشتری برخوردارهستند هر چند نگرانی از دخالت دولت بر جای خود باقی است. مطبوعات چین مطالب مربوط به فساد و بی کفایتی مقامات و دستگاههای دولتی را پوشش می دهند اما از زیر سئوال بردن کنترل مطلق حزب کمونیست می پرهیزند. هر شهری یک روزنامه دارد که قاعدتا توسط دولت محلی چاپ می شود و در کنار آن شعبه محلی حزب کمونیست هم ارگان خود را چاپ می کند. با بیش از یک میلیارد بیننده، تلویزیون منبع اصلی دسترسی مردم به خبر است و رقابت در این بخش از رسانه ها بخصوص در مناطق شهری بالا است. چین در عین حال بازار بزرگی است برای کانالهای ماهواره ای و ارزیابی می شود که تا سال 2010 قریب 130 میلیون نفر با پرداخت اشتراک از این شبکه ها استفاده کنند. تلویزیون دولتی چین در مجموع 2100 کانال مرکزی، منطقه ای و ناحیه ای دارد. دسترسی به کانالهای تلوزیونی غیر بومی بسیار محدود است و دولت با امضا قرارداد به برخی از تلوزیونهای تجاری بین المللی اجازه داده برخی از برنامه های خود را در مناطقی از چین از طریق کابل پخش کنند و در مقابل آنها باید برنامه های انگلیسی تلویزیون دولتی چین را درآمریکا و بریتانیا پخش کنند. دولت چین می گوید فقط به آن نوع از برنامه های خارجی اجازه پخش می دهد که امنیت ملی و ثبات سیاسی کشور را به خطر نیاندازند. دولت توسط نهاد ویژه کنترل محصولات فرهنگی به تمام کانالهای داخلی دستور داده که برای هر فیلم یا برنامه تلوزیونی خارجی باید قبل از پخش جواز بگیرند. با وجود کنترل سایتها میزان استفاده از اینترنت روز به روز افزایش می یابد. دولت به طور مستمر سایت گروهای مخالف، سازمانهای مدافع حقوق و آزادی های مدنی و برخی از نهادهای خارجی را مسدود می کند. این اواخر نیز وب لاگها را که تعدادشان اندک است تحت فشار قرار داده است. گزارشگران بدون مرز گروه مدافع خبرنگاران و آزاذی رسانه ها، چین را بزرگترین زندان روزنامه نگاران در جهان توصیف کرده است. مطبوعات تلویزیون شبکه مرکزی چین (دولتی). این شبکه دارای ۱۰ کانال از جمله یک کانال انگلیسی زبان است. رادیو رادیو: رادیوی ملی چین (دولتی) خبر گزاری خبرگزاری "شین هوا" خبرگزاری دولتی |
سايت های مرتبط بی بی سی مسئول محتوای سايت های ديگر نيست | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||