بوریس یلتسین، نخستين رئيس جمهور روسیه پس از فروپاشی اتحاد جماهير شوروی، روز دوشنبه 23 آوريل در سن 76 سالگی در گذشت.

در سال 1988 دو سال پس از اينکه او مقام بالايی در نظام شوروی در اختيار داشت، از کمیته مرکزی حزب کمونيست کناره گرفت. چندی بعد انتخاب مجدد او برای حضور در پارلمان، کمونيستها را شگفت زده کرد.

در اوت 1991 کودتايی ناموفق از سوی گروه های افراطی به او کمک کرد که نظام شوروی را به سوی انحلال پیش برد.

جهش ناگهانی و تهاجمی یلتسين برای رسیدن به رهبری روسيه حتی مافوق سابقش یعنی، میخاییل گورباچف را از ميان برداشت.

پس از آن مرد قدرتمند سياست روسیه دقيقا می دانست چه می خواهد: او فعاليت حزب کمونيست را ممنوع کرد و تا پايان آن ماه اتحاد جماهیر شوروی از هم فروپاشید.

بنابراين نخستين رهبر منتخب جمهوری روسيه زير نظر شوروی، رياست جمهوری کشور مستقل روسيه را پس از فروپاشی شوروی در دست گرفت.

بزودی روسیه تحت حکومت یلتسین به عنوان بازيگر جديد عرصه سياست جهان پدیدار شد. گرچه بارها او موجب شرمساری مردم روسیه شد.

سکته قلبی او در حین فعالیتهای پر تکاپوی اش برای دومين دوره انتخابات رياست جمهوری، منجر شد که تحت عمل جراحی قلب قرار گيرد.

رفتار غير عادی او - که عده ای معتقدند نتيجه مشروبخواری بیش از اندازه او بود- باعث شد که به تدریج محبوبیتش را از دست دهد. او در سال 1999 پس از دومین حمله نظامی به چچن از رياست جمهوری روسیه استعفا داد.

با آنکه از آن زمان او به ندرت در مجامع عمومی و رسانه ها ديده شده، اما عده ای از مردم روسیه همچنان از او به خوبی یاد می کنند. هرچند عده ای ديگر او را متهم می کنند که اعتبار روسيه را از بين برده است.