در برآورد تازه "شورای اطلاعات ملی آمریکا" تحت عنوان "برآورد اطلاعاتی ملی" یا "ان آی ای" نتیجه گیری شده است که ایران برنامه ساخت سلاح اتمی خود را در سال 2003 متوقف کرد.

وال استریت ژورنال که در سرمقالات خود معمولا به دیدگاه های محافظه کارانه گرایش دارد گزارش تازه آژانس های اطلاعاتی آمریکا را با دیده تردید می نگرد و آن را برای مهار برنامه اتمی ایران زیانبار می داند.

این سرمقاله با اشاره به ارزیابی دیگر شورای امنیت ملی آمریکا در سال 2005 که می گفت ایران مصمم به ساخت سلاح هسته ای است می گوید نمی داند باید کدام یک از این ارزیابی ها را باور کند:

"یکی از این دو نتیجه گیری غلط است و کل فرآیندی که این 'برآوردها' براساس آن تنظیم می شود را زیر سایه شک می برد."

به علاوه سرمقاله نویس این روزنامه حتی نسبت به برخی از نویسندگان این گزارش ابراز تردید می کند و آنها را "مقام به شدت حزبی و ضدبوش" توصیف می کند.

قضاوت ان آی ای همچنین تلاش های وزارت خزانه داری برای قانع کردن شرکت های خارجی برای انحراف سرمایه از ایران را پیچیده می کند. چرا آنها باید فرصت های سودآور کاری در ایران را از دست بدهند درحالی که تشکیلات اطلاعاتی آمریکا ایرانی ها را از نیات شریرانه تبرئه می کند؟ سرمقاله وال استریت ژورنال

به اعتقاد این سرمقاله تلاش های آقای بوش برای تحریم بیشتر ایران که تا پیش از این هم در حالت سکون بود اکنون باید با زحمت زنده نگاه داشته شود: "قضاوت ان آی ای همچنین تلاش های وزارت خزانه داری برای قانع کردن شرکت های خارجی برای انصراف سرمایه گذاری از ایران را پیچیده می کند. چرا آنها باید فرصت های سودآور کاری در ایران را از دست بدهند درحالی که تشکیلات اطلاعاتی آمریکا ایرانی ها را از نیات شریرانه تبرئه می کند؟".

این سرمقاله نتیجه گیری می کند که ارزیابی تازه کار را برای ایران جهت ساخت سلاح اتمی راحت تر می کند.

کریستین ساینس مونیتور نیز در سرمقاله خود ادامه فشارهای خارجی بر ایران را لازم می بیند: "گفتن اینکه دیگر فوریت تحریم های سخت تر بر ایران از میان رفته است به معنی نادیده گرفتن مساله نیت ایران ظاهرا در گرفتن آن تصمیم (برای متوقف کردن برنامه تسلیحات اتمی) است. اگر فشار خارجی موثر بوده، پس هنوز هم به آن نیاز است."

سرمقاله نویس این روزنامه نیز دقت ارزیابی تازه 16 سازمان اطلاعاتی آمریکا را زیر سوال می برد و می نویسد: "شورای امنیت سازمان ملل به جای تکیه بر وجهه سست نظام جاسوسی آمریکا باید به ادامه پنهانکاری ایران در زمینه برنامه اتمی اش بنگرد، چنانچه تا حالا کرده است."

"چرا این کشور برای 18 سال برنامه اتمی اش را مخفی کرد؟ چرا ایران برای ساختن 3 هزار سانتریفوژ برای غنی سازی اورانیوم این همه هول زد؟ این کشور واقعا برای تولید برق با استفاده از نیروگاه اتمی به این سانتریفوژها نیازی ندارد، اما این گام می تواند به تولید اورانیوم لازم برای ساخت بمب اتمی تا سال آینده منجر شود - 'خط قرمزی' که به قول جورج بوش نباید از آن گذشت."

چرا این کشور برای 18 سال برنامه اتمی اش را مخفی کرد؟ چرا ایران برای ساختن 3 هزار سانتریفوژ برای غنی سازی اورانیوم این همه هول زد؟ این کشور واقعا برای تولید برق با استفاده از نیروگاه اتمی به این سانتریفوژها نیازی ندارد، اما این گام می تواند به تولید اورانیوم لازم برای ساخت بمب اتمی تا سال آینده منجر شود - 'خط قرمزی' که به قول جورج بوش نباید از آن گذشت سرمقاله کریستین ساینس مونیتور

لس آنجلس تایمز که در سرمقالات خود دیدگاه های لیبرال تر را دنبال می کند از برآورد تازه به عنوان نشانه ای از گرفتن درس عبرت از اشتباهات عراق استقبال کرده است.

سرمقاله نویس این روزنامه می نویسد: "مایه آسودگی خاطر است که جامعه اطلاعاتی قادر است ارزیابی 2005 خود را که می گفت ایران دارای یک برنامه فعال تسلیحات اتمی است معکوس کند، حتی با توجه به اینکه انتشار برآورد تازه اطلاعاتی تا آستانه ویران کردن دستور کار جورج بوش در قبال ایران پیش می رود. این بدان معنی است که جاسوس های آمریکا از اشتباهات خود در عراق درس گرفته اند. آنها این شجاعت را داشتند که بادهای مسلط سیاسی را در جستجوی حقیقت نادیده بگیرند."

این روزنامه با اشاره به عملیات ابتدای جنگ عراق موسوم به "شوک و بهت" نوشت: "ظاهرا عملیات 'شوک و بهت' موثر افتاد، اما در تهران نه در بغداد. این معلوم بود که ملاها در اثر سقوط صدام ظرف کمتر از چهار هفته تکان خوردند، کاری که آنها ظرف هشت سال جنگ با عراق نتوانستند انجام دهند."

این سرمقاله با استقبال از اینکه "حاکمان مذهبی ایران طوری رفتار نمی کنند که انگار رسالت دارند و می توان آنها را از برخی امور منصرف کرد" می نویسد: "بوش به درستی می گوید که برآورد اصلاح شده تازه، تغییر بنیادی سیاست در مقابل ایران را لازم نمی آورد. ایران را باید از دستیابی به سلاح هسته ای منصرف کرد. تراژدی امنیت آمریکا و صلح جهانی این است که بوش قبلا دو بار شانس خود برای هدایت تلاش های حساس در این زمینه را ضایع کرده است."

ظاهرا عملیات 'شوک و بهت' موثر افتاد، اما در تهران نه در بغداد. این معلوم بود که ملاها در اثر سقوط صدام ظرف کمتر از چهار هفته تکان خوردند، دستاوردی که آنها ظرف هشت سال جنگ با عراق هم نتوانستند به آن برسند سرمقاله لس آنجلس تایمز

واشنگتن پست نیز در سرمقاله ای برآورد تازه را یک خبر خوب می داند: اینکه تهران برنامه تسلیحاتی مخفیانه خود را در سال 2003 متوقف کرد و اینکه این کشور به آن نوع فشارهای بین المللی که آمریکا و سایر دولت های غربی وارد آوردند واکنش نشان می دهد.

در این سرمقاله اظهار نظر شده است که این برآورد موید دیدگاهی است که می گوید دولت بوش نباید برای نابود کردن تاسیسات اتمی ایران به اقدام نظامی متوسل شود.

با این حال به نوشته سرمقاله نویس واشنگتن پست در این برآورد خبرهای بدی هم هست و آن اینکه فقط یک "اعتماد نسبی" نسبت به اینکه ایران برنامه نظامی خود را از سر نگرفته وجود دارد.

این روزنامه با اشاره به عواقب احتمالا "منفی" این برآورد می نویسد: "تاثیر گزارش تازه ممکن است این باشد که همان استراتژی فشار را که می گوید اگر "تشدید" شود ممکن است موثر باشد را خنثی می کند."

در بخش دیگری از این سرمقاله آمده است: "اگر دولت بوش از اصرار بر تعلیق غنی سازی ایران دست بردارد، آقای احمدی نژاد در برابر افراد به نسبت میانه رو که اخیرا از موضع گیری های سازش ناپذیر او انتقاد کرده اند اعلام پیروزی خواهد کرد."

اگر دولت بوش از اصرار بر تعلیق غنی سازی ایران دست بردارد، آقای احمدی نژاد در برابر افراد به نسبت میانه رو که اخیرا از موضع گیری های سازش ناپذیر او انتقاد کرده اند اعلام پیروزی خواهد کرد سرمقاله واشنگتن پست

نیویورک تایمز نیز که در سرمقاله های خود همواره به تندی از دولت بوش انتقاد می کند می نویسد: "خبرهای خوب خیلی زیادی در ارزیابی تازه اطلاعاتی درباره ایران هست. این گزارش می گوید که تهران برنامه مخفیانه سلاح های اتمی اش را در سال 2003 متوقف کرده، که بدان معنی است که بوش رئیس جمهور آمریکا مطلقا هیچ بهانه ای برای رفتن به جنگ علیه ایران نخواهد داشت."

این سرمقاله همچنین از اینکه دستگاه های اطلاعاتی آمریکا "مایل بوده اند فرضیات قبلی خود را زیر سوال ببرند و شعارهای تب آلود کاخ سفید را به چالش بگیرند" استقبال کرده است.

با این حال این روزنامه همچنین اشاره می کند که "خبرهای نگران کننده زیادی هم در این گزارش هست که نباید نادیده گرفته شود".

این روزنامه درباره این "نگرانی ها" می نویسد: "اول اینکه گزارش 'با اعتماد زیاد' می گوید که ایران در واقع صاحب یک برنامه مخفیانه سلاح اتمی بوده است و اینکه تنها آن را پس از مچگیری و تهدید مجازات بین المللی متوقف کرد. حتی حالا نیز، دانشمندان تهران برای کسب مهارت بالا برای ساخت سوخت اتمی می کوشند - که سخت ترین بخش ساختن سلاح اتمی است."

این سرمقاله در نکته ای خبری می نویسد: "در یکی از آن تناقض های روزگار که اگر به مساله سلاح های اتمی مربوط نمی شد خیلی لذیذ می بود، یک مقام نزدیک به آژانس بین المللی انرژی اتمی دیروز به نیویورک تایمز گفت که ارزیابی تازه آمریکا ممکن است بیش از حد نسبت به ایران کریمانه باشد."

این روزنامه در سرمقاله خود ابراز تاسف می کند که این گزارش ادامه فشارهای بین المللی بر ایران و همکاری آن با بازرسان را دشوارتر می کند.