'البرادعی با بر عهده گرفتن نقش یک دیپلمات، آژانس را با خطر سیاسی شدن مواجه می کند'

این گزارش با عنوان "گرفتار در میانه دعوا - زمانی که بازرسان بر سر مسایل اتمی با دیپلمات ها رقابت می کنند" انتشار یافته و در آن آمده است که در حالیکه تلاش های دیپلماتیک برای قانع کردن ایران به کنار گذاشتن برنامه غنی سازی اورانیوم و تولید پلوتونیوم به اندازه کافی دشوار بوده، اینک این ماجرا دشوارتر هم شده است.

اکونومیست می نویسد که در جلسه دوره ای شورای حکام آژانس بین المللی انرژی اتمی جدالی لفظی بر سر نحوه مقابله با سرکشی اتمی ایران بروز کرد و باید انتظار داشت که در طول برگزاری اجلاس سالانه مجمع عمومی سازمان ملل، جدال های بیشتری هم بین رهبران شرکت کننده در این زمینه روی دهد.

به نوشته اکونومیست حالا هم نشانه تنش در میان کشورهای گروه 1+5 - بریتانیا، فرانسه، آلمان، آمریکا، روسیه و چین - مشاهده می شود در حالیکه این کشورها توانسته بودند قطعنامه هایی را علیه ایران به تصویب برسانند و آمریکا خواستار تشکیل جلسه ای با حضور نمایندگان این کشورها در روز 21 سپتامبر شده است تا وضع تنبیه های شدیدتر علیه ایران را بررسی کنند.

گفتگو با پل بيور کارشناس مسايل استرتژيک در نشريه بين المللی جينز ديفينس

اکونومیست "تفاهم" اخیر ایران با آژانس برای همکاری در زمینه پاسخگویی به ابهام های باقی مانده درباره برنامه های هسته ای این کشور را یادآور شده و می نویسد که این تفاهم دو خطر را به همراه دارد.

در جلسه دوره ای شورای حکام آژانس بین المللی انرژی اتمی جدالی لفظی بر سر نحوه مقابله با سرکشی اتمی ایران بروز کرد و باید انتظار داشت که در طول برگزاری اجلاس سالانه مجمع عمومی سازمان ملل، جدال های بیشتری بین رهبران شرکت کننده در این زمینه روی دهد اکونومیست

به گفته این هفته نامه، منتقدان تفاهم ایران و آژانس خطر دیگری را هم مطرح می کنند و آن این است که محمد البرادعی، مدیرکل آژانس، به جای اینکه اقدامات خود را به نظارت بی طرفانه بر واقعیات مربوط به امنیت فعالیت های اتمی ایران منحصر کند، ممکن است موافقتنامه با ایران را برای دخالت در ماهیت بحث مورد استفاده قرار دهد.

اکونومیست می نویسد شاید آقای البرادعی بر این باور باشد که با اقدامات خود به فراهم کردن زمینه تلاش های دیپلماتیک برای حل این بحران کمک می کند در حالیکه کاهش فشار بر ایران می تواند یافتن راه حل های دیپلماتیک را دشوارتر سازد.

اصرار 'اشتباه آمیز' البرادعی

این هفته نامه می افزاید که اصرار علنی آقای البرادعی در این مورد که به جای فشار بر ایران برای کنار گذاشتن تمامی فعالیت غنی سازی اورانیوم باید به این کشور اجازه غنی سازی محدود را داد به حل بحران کنونی کمک نمی کند و دیپلمات های غربی چنین رویکردی را از نظر محتوایی اشتباه آمیز و از نظر تاکتیکی، خطا می دانند.

ایران موظف است به خواست های مندرج در قطعنامه های مصوب شورای امنیت عمل کند که شامل تعلیق غنی سازی اورانیوم است، موضوعی که سرانجام آقای البرادعی، پس از مواجه شدن با رگباری از انتقادات در این هفته بر آن گردن گذاشت اکونومیست

اکونومیست می افزاید که آقای البرادعی، با بر عهده گرفتن نقش یک دیپلمات، آژانس بین المللی را با خطر سیاسی شدن فعالیت های آن هم مواجه می کند.

این هفته نامه یادآور می شود که مدیرکل آژانس بین المللی ظاهرا به طور خصوصی اطمینان داده است که ایران تنها تا ماه نوامبر اجازه خواهد داشت تا به تمامی سئوالات باقی مانده پاسخ دهد و همکاری کافی را در این زمینه به عمل آورد و تاکید کرده است که این آخرین فرصت برای ایران خواهد بود اما مشخص نیست که چه کسی باید تشخیص دهد که چه مقدار همکاری "کافی" است، موضوعی که بازرسان آژانس و رییس بحث برانگیز آنان صلاحیت داوری در باره آن را ندارند.

هرچه فرصت بیشتری به ایران داده شود تا بی پروا به غنی سازی اورانیوم ادامه دهد، این خطر بیشتر خواهد شد که در این میان، بردباری کسی به ناگهان به سرآید. اکونومیست

این هفته نامه می افزاید که آمریکا، مانند اروپاییان، می گوید که هنوز به یافتن راه حلی دیپلماتیک برای مساله هسته ای ایران متعهد است اما روسیه و چین، با سنگر گرفتن پشت آقای البرادعی، بار دیگر در زمینه برخورد با این موضوع تعلل می ورزند.

اکونومیست نتیجه می گیرد که هرچه فرصت بیشتری به ایران داده شود تا بی پروا به غنی سازی اورانیوم ادامه دهد، این خطر بیشتر خواهد شد که در این میان، بردباری کسی به ناگهان به سرآید.