ایران و عربستان برای ایستادگی در برابر خشونتهای فرقه ای به توافق رسیدند

این توافق، در دیدار روز گذشته محمود احمدی نژاد رییس جمهور ایران با ملک عبدالله پادشاه عربستان سعودی به دست آمد.

مقامات عربستانی پس از دیدار ملک عبدالله و احمدی نژاد، خبر دستیابی به چنین توافقی را اعلام کردند، اما جزییات بیشتری در این مورد ارائه ندادند.

آقای احمدی نژاد پس از بازگشت از ریاض گفت که ایران و عربستان سعودی در برابر آنچه او "توطئه برای جدایی جهان اسلام" خواند، در کنار هم خواهند ایستاد.

رییس جمهور ایران به خبرگزاری دولتی ایرنا گفت که "تلاش هایی برای ایجاد تفرقه میان مسلمانان در جریان است و مسلمانان باید هوشیار باشند."

این توافق همکاری در حالی اعلام می شود که دو کشور ایران و عربستان، در مورد مسائل عراق و لبنان و ارتباط با گروههای سیاسی، مواضع متفاوتی دارند.

ملک عبدالله، ماه گذشته میلادی، در گفتگو با یک روزنامه کویتی، گفت که تلاش برای تغییر مذهب مسلمانان سنی به شیعه شکست خواهد خورد و سنی ها کماکان اکثریت جهان اسلام را تشکیل خواهند داد.

او به کشور خاصی اشاره نکرده بود، اما برخی ناظران گفتند این اظهار نظر بی سابقه، به منظور رفع نگرانی های اعراب در برابر گسترش نفوذ ایران در منطقه صورت می گیرد.

در ماه اکتبر سال ۲۰۰۵، وزیر خارجه سعودی در سخنانی روش ایالات متحده در عراق را مورد انتقاد قرار داده و گفته بود که سیاست آمریکا می تواند به نفع شیعیان تمام شود و اعراب سنی را از حق آنان محروم کند و در نتیجه، به گفته وی، عراق را در اختیار ایران قرار دهد.

بازگشت احمدی نژاد

	سفر احمدی نژاد به ریاض، فقط یک روز قبل اعلام شد

این سفر یک روزه به دعوت رسمی پادشاه سعودی صورت گرفت. منوچهر متکی وزير امورخارجه ايران در این سفر، رییس جمهوری ایران را همراهی می کرد.

گزارش ها همچنین حاکی است که رییس جمهور ایران و پادشاه عربستان سعودی در دیدار خصوصی خود مسایل منطقه از جمله خشونت های عراق، بحران لبنان، وضعیت مناطق فلسطینی و پرونده هسته ای ایران را مورد بحث و بررسی قرار داده اند.

تحلیلگران بر این باورند که آقای احمدی نژاد خواهان آن است در زمانی که فشارهای کشورهای غربی بر ایران بر سر مناقشه هسته ای افزایش پیدا کرده، روابط کشورش را با کشورهای عربی گسترش دهد.

ايران و عربستان سعودی از بازيگران خارجی عمده در صحنه سياسی عراق و لبنان به شمار می روند اما از گروه هايی پشتيبانی می کنند که خط مشی متفاوت با يکديگر دارند و گاه در موضع رقيب و مخالف با يکديگر قرار می گيرند.