جان لاين بی بی سی نیوز، امان

	سفر خانم رایس به منطقه کنجکاوی هایی را برانگیخته است

این در حالی بود که خانم رایس، هیچ طرح و نقشه تازه ای برای احیای روند صلح خاورمیانه نداشت.

هم فلسطینی ها و هم اسرائیلی ها، دولت های ضعیفی دارند که نمی توانند با ابتکار عمل های بزرگ روبرو شوند.

هر دو طرف، هر نوع ییشرفت در روند امور را رد می کنند و به نظر می رسد که آنها باور درستی دارند، پس چرا خانم رایس به منطقه آمد؟

بسیاری از تحلیلگران عربی و اسرائیلی، پاسخ مشابهی برای این منظور یافته اند: ایران.

سائول سینگر، مقاله نویس روزنامه جروزالم پست روز جمعه نوشت که هر زمانی که کاخ سفید درصدد مقابله با "رژیمی سرکش" بر می آید، وزارت خارجه آمریکا تصمیم می گیرد که زمان تشکیل یک اتئلاف فرا رسیده است.

عبدالله اسکندر، تحلیلگر روزنامه الحیات نیز نوشت که سفر کاندولیزا رایس به منطقه، برای احیای روند صلح خاورمیانه وسفت و سخت کردن مواضع اعراب علیه ایران است.

به گفته آقای اسکندر، دولت آمریکا، بحران خاورمیانه را به پرونده ایران مربوط کرده است.

فیلیپ زلیکوف، مشاور وزارت خارجه آمریکا روز 15 سپتامبر در طی سخنانی در یک موسسه تحقیقاتی در واشنگتن به این مساله اشاره کرده است.

آقای زلیکوف گفته بود که اعراب میانه رو و اروپایی ها، بر این باورند که پیشرفت در مناقشه اعراب و اسرائیل، شرط اصلی در جذب همکاری مشترک آنها با ایالات متحده در مورد بسیاری از مسایلی است که برای آمریکا مهم هستند.

در سخنان او به ایران اشاره ای نشده اما مفهوم کاملا آشکار است.

این رویکرد آمریکا باعث بروز نگرانی هایی در طرفین مناقشه خاورمیانه شده است.

اسرائیلی ها نگران آنند که تحت فشار آمریکا و برای حمایت از اتئلاف گسترده تر علیه ایران، آنها مجبور به واگذاری امتیازهایی به فلسطینیان شوند.

برای اعراب، نگرانی این است که تمام آنچه که می گذرد، نمایشی بیش نباشد.

همانگونه که فیلیپ زلیکوف می گوید، نیاز به احساس پیشرفت در مناقشه اعراب و اسرائیل، برای دادن اطمینان خاطر به متحدان عربی آمریکا وجود دارد.البته تنها احساس نوعی پیشرفت، اما نه پیشرفت واقعی و حقیقی.

اگر ایران، دلیل واقعی این سفر باشد، سفر خانم رایس می تواند مفهوم دیگری هم داشته باشد.

اگر آمریکا، مایل به پیگیری روند دیپلماتیک در مناقشه اتمی با ایران است، حمایت اعراب از آمریکا، مهم و ضروری نمی تواند باشد.

قطر، تنها کشور عربی حاضر در شورای امنیت سازمان ملل متحد است که رای مهمی در لابی ها ندارد.

منطق این سفر در این است که اقدام نظامی علیه ایران، هم اکنون به صورت جدی توسط واشنگتن دنبال می شود.

هنری کیسینجر، وزیر خارجه سابق آمریکا، طبق کتابی که اخیرا توسط باب وودوارد، روزنامه نگار سرشناس آمریکایی نوشته شده، فردی است که جورج بوش، رییس جمهوری آمریکا همیشه برای مشورت به او مراجعه می کند و برای همین آنچه که او می گوید باید جدی گرفته شود.

آقای کیسینجر، طی مقاله ای که دو ماه پیش در روزنامه واشنگتن پست منتشر شد، درباره اقدام شدیدترعلیه ایران در برخورد با برنامه هسته ای آن کشور نوشت.

وزیر خارجه پیشین آمریکا در مقاله خود هشدار داد که هر کشوری با تهدیدهای روزافزون مواجه خواهد شد و این تهدید ها می تواند ناشی از فشار داخلی از ناحیه گروه های اسلامگرای رادیکال باشد و یا گسترش و استفاده از سلاح های کشتار جمعی.

این همان بحثی است که دیک چنی، معاون رییس جمهوری آمریکا، شب قبل از اشغال عراق، از آن استفاده کرد و گفت :"تنها اقدام شدید می تواند منجر به امنیت برای ما شود."

این تئوری هم اکنون در عراق در حال پیاده شدن است و شواهد زیادی وجود دارد که ایران ممکن است، آزمون بعدی باشد.