احمد زيدآبادی کارشناس مسايل سياسی ايران

	برخی محافظه کاران و رسانه های تندرو در ايران به حمايت از زين الدين زيدان فوتباليست فرانسوی مسلمان برخاسته اند

برخورد فيزيکی زيدان با مارکو ماتراتزی فوتباليست ايتاليايی در بازی فينال جام جهانی که منجر به اخراج زيدان از بازی شد، سبب تقدير پر سر و صدای برخی از محافل سياسی محافظه کار ايران از وی شده است.

علاء الدين بروجردی، رئيس کميسيون امنيت ملی و سياست خارجی مجلس شورای اسلامی، با ارسال نامه ‌ای به زيدان از آنچه وی 'دفاع به هنگام از حيثيت انسانی و اسلامی خويش در برابر توهين ظالمانه و تهمت بنا حق يکی از اعضای تيم رقيب' ناميده، ابراز خرسندی و احترام و سپاس کرده است.

آقای بروجردی واکنش زيدان در برابر ماتراتزی را 'منطقی و بسيار قابل توجه' دانسته و تاکيد کرده است که 'يک مسلمان نه تنها تروريست نيست بلکه شعار اصلی او که اسلام است به معنی صلح است.'

'پسنديده و قابل تحسين'

روزنامه تندرو کيهان نيز زيدان را 'به دليل دفاع از حيثيت انسانی و اسلامی ‌اش' مورد تقدير قرار داده و در عين حال از قول خوانندگان خود، سر زدن زيدان به سينه بازيکن ايتاليايی را 'بسيار به جا، پسنديده و قابل تحسين' دانسته است.

محافظه کاران ايران که به دليل نحوه برخوردشان، مورد انتقاد مسلمانان ميانه رو قرار گرفته ‌اند، اينک دفاع از تعرض فيزيکی زيدان به بازيکن ايتاليايی را مورد مناسبی برای دفاع غير مستقيم از برخوردهای خود با مخالفانشان يافته ‌اند

اين در حالی است که تا کنون جز گزارش‌ های مطبوعاتی، خبر موثقی از آنچه بازيکن ايتاليايی به زيدان گفته و باعث خشم او شده، انتشار نيافته است.

حتی اگر گزارش‌ های مطبوعاتی در اين مورد که ماتراتزی، زيدان را تروريست خوانده و به خانواده ‌اش توهين کرده، درست باشد، باز هم روشن نيست که آيا بازيکن ايتاليايی اين توهين را به دليل 'مسلمان' بودن زيدان مطرح کرده است يا به دلايل ديگر.

در واقع در ايران بسياری از طرفداران فوتبال نمی ‌دانند که آيا زيدان يک مسلمان مومن و معتقد است و يا اينکه به دليل ريشه الجزايری ‌اش، صرفا به لحاظ هويتی مسلمان محسوب می‌شود.

ورود مذهب به ورزش؟

اينطور به نظر می‌ رسد که مسلمان بودن زيدان برای رژيم ايران بيشتر اهميت دارد تا برای خود وی

هر چه باشد، اينطور به نظر می‌ رسد که مسلمان بودن زيدان برای رژيم ايران بيشتر اهميت دارد تا برای خود وی، چرا که تا کنون ديده نشده است که راديو تلويزيون ايران گزارشی از يک مسابقه فوتبال با حضور زيدان پخش کند و بر مسلمان بودن فوتباليست فرانسوی انگشت نگذارد.

اين در حالی است که معمولا در مسابقات ورزشی، دين و مذهب بازيکنان آخرين نکته ‌ای است که ممکن است مورد توجه دوستداران ورزش قرار گيرد.

به هر حال، تاکيد محافل ايرانی بر مسلمان بودن زيدان با توجه به ماهيت مذهبی دولت حاکم چندان شگفت‌ انگيز نيست، هر چند که تکرار آن نوعی از عدم اعتماد به نفس اين محافل نسبت به نقش مسلمانان در جهان مدرن را القاء می‌ کند.

با اين همه، دفاع محافل محافظه کار ايرانی از واکنش فيزيکی زيدان به توهين بازيکن ايتاليايی معنای سياسی کاملا واضحی دارد.

قاعدتا اگر بازيکن ايتاليايی به زيدان توهين کرده باشد، از نظر هر فرد انسانی قابل سرزنش و محکوم است، اما واکنش فيزيکی به توهين چيزی نيست که از نظر افراد بی ‌طرف و يا بسياری از مسلمانان موجه باشد. دقيقا برای مقابله با همين واقعيت است که محافظه کاران ايران به دفاع از حرکت زيدان آن هم به نام دفاع از 'حيثيت اسلامی' برخاسته ‌اند.

	تجمع گروهی از زنان ايرانی در مرکز شهر تهران با حضور نيروهای امنيتی همراه بود که تعدادی از زنان را مضروب و برخی را بازداشت کردند

دفاع از ارزشها يا توجيه خشونت؟

در واقع، از ده سال پيش تاکنون اين بحث در بين اصلاح طلبان و محافظه کاران ايران به طور مبهم جريان داشته است که آيا در مقابل اقدام های تحريک ‌آميزی که با لفظ و سخن صورت می‌گيرد، بايد واکنشی از جنس همان نشان داد و يا به اقدام فيزيکی متوسل شد.

اصلاح طلبان مسلمان با استناد به سخنی از امام علی بر اين نظرند که 'سخن در مقابل سخن' اما محافظه کاران با قرائت خاص خود از اسلام بر اين باورند که در مقابل آنچه توهين تلقی شود، بايد اقدام عملی کرد.

با همين برداشت، محافظه کاران در طول دوران اصلاحات بسياری از فعالان سياسی و مطبوعاتی را به دليل اظهار نظرشان که به زعم آنها توهين به دستگاههای حکومتی بود، به زندان انداختند و از حقوق اجتماعی محروم کردند.

برخورد جريان ‌های محافظه کار ايران با 'توهين کنندگان به مقدسات اسلامی' در سطح جهانی نيز عموما حمله به سفارتخانه‌ ها و يا صدور فرمان مرگ بوده است.

در واقع محافظه کاران که به دليل اين نوع برخورد خود، مورد انتقاد مسلمانان ميانه رو قرار گرفته ‌اند، اينک دفاع از تعرض فيزيکی زيدان به بازيکن ايتاليايی را مورد مناسبی برای دفاع غير مستقيم از برخوردهای خود با مخالفانشان يافته ‌اند، بخصوص اينکه زيدان فوتباليستی محبوب و مشهور است و بسياری از ايرانيان نيز شيفته و شيدای فوتبالند.