 | | | جمهوری اسلامی می گويد کشوری مانند بريتانيا که خودش زرادخانه اتمی دارد، نمی تواند ايران را از داشتن فناوری اتمی محروم کند |
يکی از مهمترين مسائلی که در روزنامه های بريتانيا مورد توجه قرار گرفته، قصد دولت اين کشور به جايگزين کردن موشکهای حامل کلاهک هسته ای ترايدنت با سلاح های هسته ای تازه تر است که به نوشته اينديپندنت ۲۰ ميليارد دلار هزينه خواهد داشت. اين روزنامه بعنوان اعتراض و با اشاره به مشکلات جاری بريتانيا نوشته با اين پول می توان ۶۰ بيمارستان ساخت، يا ۴۰۰ قطار جديد برای مترو لندن خريد، يا ۸۰۰ موسسه آموزشی بنا کرد و يا ده بار مراسمی به بزرگی المپيک سال ۲۰۱۲ را برگزار کرد. اينديپندنت خبر داده که اين طرح، هم اکنون هم مخالفت برخی اعضای حزب حاکم کارگر را برانگيخته و در سرمقاله اش هم نوشته است: "چماق ما چقدر بايد بزرگ باشد تا به ما احترام بگذارند؟" در اين سرمقاله اشاره شده که در دهه ۱۹۸۰، جايگزين کردن سيستم قبلی موشکها که پولاريس نام داشت، با سيستم فعلی ترايدنت، موجه بود، "چون ناتو در برابر اعضای پيمان ورشو قرار داشت و چماق ما می بايست هم اندازه چماق آنها می بود." اما اينديپندنت ادامه می دهد: "الان که جهان تنها يک ابرقدرت دارد و اين ابرقدرت هم متحد بريتانيا است، حتی نگهداشتن اين تسليحات هم جای سوال دارد، چه رسد به بروز رسانی آنها" و همچنين اين روزنامه می پرسد که اين جنگ افزارها اکنون به سمت چه کسی نشانه گرفته شده اند؟ اينديپندنت يادآوری می کند که دشمن کنونی بريتانيا، که القاعده را می توان بخشی از آن محسوب کرد، ويژگی های دشمن سابق را ندارد و بکارگيری سلاح اتمی عليه آن کارايی ندارد و غيراخلاقی هم محسوب می شود. ضمن اينکه اين روزنامه می نويسد برای بريتانيا شايسته هم نيست که در عين حال که تلاش می کند ايران را از دستيابی به سلاح اتمی بازدارد، خود معاهده منع گسترش سلاح های هسته ای را زير پا بگذارد که به نوشته اين روزنامه در سال ۱۹۷۰ کشورهای دارای سلاح هسته ای را موظف ساخت زرادخانه های خود را کوچک کنند. اينديپدنت معتقد است با درنظر گرفتن اين موارد، توجيه هزينه کردن برای سلاح های جدی غير ممکن می شود، و از اين رو است که به اعتقاد اين روزنامه رسانه های ايرانی پر از مقاله های نيشداری هستند که طرح های هسته ای بريتانيا را مورد انتقاد قرار می دهند. در نهايت اين روزنامه از اهداف چنين کاری می پرسد و می نويسد متاسفانه اين مسئله با جاه طلبی بريتانيا برای شناخته شدن به عنوان يک قدرت بزرگ همسو قلمداد می شود. اينديپندنت می نويسد: "با چشم پوشی از اين رياکاری شرم آور نه تنها می توان، ايران را تحت فشار نگه داشت بلکه می توان ۲۰ ميليارد دلار را صرف مسائل ديگر کرد."
|