کردهای معترض طی روزهای اخير در شهرهای مختلف جهان از جمله واشنگتن و لندن به آنچه "بی رحمی های" حکومت ايران عليه مردم کردنشين می نامند، اعتراض کرده اند

سرگرد شهنام رضائی، رئيس مرکز اطلاع رسانی نيروی انتظامی آذربايجان غربی به خبرگزاری دانشجويان ايران گفته است که نيروهای نظامی و انتظامی ايران از هنگام گروگان گرفته شدن اين چهار مأمور انتظامی به عمليات شناسايی، تعقيب و مراقبت‌ و نهايتاً پاکسازی مقر و محلهای تردد گروه پژاک پرداختند و با "فشار همه جانبه" به اين گروه توانستند گروگانها را حدود ساعت هشت و نيم دوشنبه شب (پانزدهم اوت) در پاسگاه 'ناوی ‌خان هنگ' در شهرستان پيرانشهر آزاد کنند.

اين خبرگزاری از محمدصادق محسن پور فرماندار اروميه نقل کرده که آزادی اين مأموران از طريق معاوضه صورت نگرفته و آنان در دوران گروگانگيری تحت آزار و اذيت قرار نگرفته اند.

اما امير کريمی، سخنگوی پژاک در سوئيس در گفتگو با بخش فارسی بی بی سی گفته که آزادسازی اين مأموران در نتيجه فشار و حمله نيروهای نظامی يا انتظامی نبوده بلکه گروه پژاک به اين دليل که آنان را سربازان ساده ای يافته که در آنچه وی سرکوب مردم کرد ايران در جريان نا آرامی اخير می خواند نقش نداشته اند، آنها را آزاد کرده است.

گروه پژاک که عمدتاً در مناطق مرزی ايران و ترکيه فعال است به وابستگی به حزب کارگران کرد ترکيه (پ ک ک) شهرت دارد از سوی برخی آگاهان محلی در مناطق کردنشين ايران به عنوان گروهی شناخته می شود که در بروز و گسترش نا آرامی اخير اين مناطق نقش عمده ای داشته است.

آقای کريمی می گويد که اين حزب در راه تشکيل حکومت فدرال در ايران فعاليت می کند و تنها در چارچوب دفاع از خود دست به اسلحه می برد.

به گفته خالد توکلی، فعال سياسی کرد، احزاب و گروههای کرد ايرانی که سابقه بسيار ديرينه تری دارند به پژاک به ديد بدگمانی می نگرند و اين گروه را دارای ارتباطاتی با سازمانهای امنيتی می دانند، چراکه پژاک مدتها در خاک ايران فعاليت می کرد و نيروهای نظامی و انتظامی اين کشور با آن برخورد جدی نمی کردند و از سوی ديگر، در حالی که گروههای سابقه دار کرد ايرانی مانند حزب دموکرات و کومله در خاک عراق کاملاً محدود شده و اجازه فعاليت نظامی ندارند، نيروهای پژاک آزادانه مبارزه مسلحانه می کنند.

درگيريهای سه هفته اخير مناطق کردنشين غرب ايران که پژاک به نقش آفرينی در آن شناخته می شود، به دنبال کشته شدن فردی به نام کمال اسفرم، مشهور به شوانه سيد قادری در شهر کردنشين مهاباد به دست مأموران نيروی انتظامی ايران آغاز شد و اين مناطق را در نا آرامی ای فرو برد که علاوه بر شماری کشته و زخمی، حمله به ساختمانهای دولتی و بانکها و برجای ماندن خسارات گسترده مالی را نيز به دنبال داشت.

سخنگوی وزارت خارجه ايران، اين نا آرامی را به دخالت آمريکا نسبت داده و گفته است: "متأسفانه اطلاعاتی وجود دارد که آمريکاييها در شمال غرب ايران دخالت می کنند و اين به هيچوجه از نظر جمهوری اسلامی قابل قبول نيست."

در حالی که برخی منابع کرد کمال اسفرم را از فعالانی می دانند که در رويدادهای سياسی و اجتماعی سالهای اخير شرکت داشته، دولت ايران او را شرور سابقه دار و متهم به تخلفات اخلاقی و مالی و فاقد سابقه سياسی معرفی کرده است.

ناظران می گويند نحوه مرگ کمال اسفرم و برخورد با جنازه او باعث جريحه دار شدن احساسات عمومی و برانگيخته شدن نارضايتی ديرينه ای شد که به دليل انباشت مطالبات ديرينه ميان کردهای ايران وجود دارد.

درگيری ها از از مهاباد به شهرهای سردشت، بانه، پيرانشهر، سنندج و سقز کشيده شد و به اعتصاب در بسياری از شهرهای کردنشين و بسته شدن مغازه ها انجاميد.