|
روزنامه های اروپا: موافق و مخالف اتمی شدن ايران | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
برخی از روزنامه های اروپا اقدام ايران به از سرگيری برنامه هسته ای خود را شکستی حقارت آميز برای ديپلماسی اروپا می دانند، ولی بقيه اين حرکت جمهوری اسلامی را که برغم تعهدات تهران به بريتانيا، فرانسه و آلمان صورت گرفت، اشتباهی بزرگ می خوانند. اکثر روزنامه ها درباره عواقب بالقوه وخيم تصميم ايران اتفاق نظر دارند. لوموند چاپ فرانسه تيتر زده است: "اروپا لکنت زبان گرفت." اين روزنامه ديپلماسی اروپا را متهم کرده که کوته بين بوده و پيامهای ايران را ناشنيده گرفته است. روزنامه اتريشی دی پرسه لحن تندتری دارد و می نويسد که اقدام ايران برای احمق جلوه دادن اروپاييان، تحقير آميزتر است و نتيجه می گيرد که اگر اکنون آمريکا تصميم بگيرد برای توقف برنامه اتمی جمهوری اسلامی به نيروی نظامی متوسل شود، اروپاييان نمی توانند زياد مخالفت کنند. اما چند روزنامه ديگر از اروپا خواسته اند در برخورد با ايران قاطعانه بايستد و نسبت به عواقب وخيم تسامح هشدار داده اند. روزنامه آلمانی فرانکفورتر آلگماينه زايتونگ اظهار می کند: "آينده خاورميانه و خاور نزديک و شايد جهان، منوط به اين است که آيا ايران می تواند به سلاح اتمی دست يابد يا خير. در بريتانيا روزنامه تايمز می نويسد: "روشن است که ايران هيچ قصد برچيدن آنچه را موکدا صنعت ملی اتمی اش می خواند، ندارد." اين روزنامه ادعا می کند برنامه اتمی ايران هيچ "نيت کاربردی غيرنظامی" ندارد، ادعايی که تهران رد کرده است. تايمز اقدام جمهوری اسلامی را اشتباهی احتمالی می داند که اعتراض نه تنها اتحاديه اروپا و آمريکا بلکه چين و روسيه را نيز برانگيخته است. همچنين مفسر روزنامه اينديپندنت بريتانيا نظر متفاوتی دارد و می گويد: "ايران حقی مشروع برای اتمی شدن دارد. اگر ظن درباره انگيزه های ايران موجه است، خشم ايران نيز از رفتار توهين آميز و متکبرانه با بلندپروازيهای اتمی اش توجيه پذير است." |
| |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||