جامعه وبلاگ نويسان قدرتمند است و شمارشان هر ماه دو برابر می شود

کميته حمايت از وبلاگ‌نويسان که حدود يک ماه از تاسيس آن می گذرد، روز سه شنبه، چهارم اسفند (22 فوريه) را به عنوان "روز مبارزه برای آزادی مجتبی و آرش" نامگذاری کرده و از کسانی که وبلاگ، يا خاطرات اينترنتی می نويسند خواسته است تا در اين روز، سايتهای خود را به همين هدف اختصاص دهند.

آرش سيگارچی، روزنامه نگار و سردبير پيشين روزنامه توقيف شده "گيلان امروز" از روز27 دی بازداشت شده و در شهر رشت زندانی است. او يادداشتهای اينترنتی خود را در وبلاگی با عنوان "پنجره التهاب" منتشر می کرد.

مجتبی سميعی نژاد هم با نام مستعار "مديار" در وبلاگ خود می نوشت. او نخستين بار دهم آبان بازداشت شد و اندکی پس از آزادی، بار ديگر در 25 دی، پس از احضار تلفنی راهی زندان شد. گفته می شود که مجتبی سميعی نژاد 88 روز را در حبس انفرادی به سر برده است.

اقدام "اينترنتی" عليه امنيت

اتهامات اين دو هنوز در رسانه‌های رسمی ايران اعلام نشده‌اند و دستگاه قضايی تاييد نکرده است که بازداشت آنها به دليل وبلاگ نويسی بوده است.

اما محمد سيف زاده، عضو کانون مدافعان حقوق بشر و وکيل مجتبی سميعی نژاد می گويد، اتهامات او با آنچه که در وبلاگش نوشته مرتبط است.

آقای سيف زاده، اتهامات آقای سميعی نژاد را چنين اعلام کرد: توهين به آيت‌الله خمينی و آيت‌الله خامنه‌ای، اقدام عليه امنيت کشور، تبليغ عليه نظام، شايعه پراکنی و انتشار مطالب خلاف واقع، تشويش اذهان عمومی، توهين به مقدسات اسلام، برقراری رابطه نامشروع و تشويق به فساد و فحشا.

هادی قائمی، دبير بخش ايران در سازمان ديدبان حقوق بشر نيز که اين بازداشتها را پيگيری کرده است به بی بی سی گفت اتهام اصلی آقای سيگارچی، مصاحبه با راديوهای خارجی است که به گفته اين فعال حقوق بشر، "نقض صريح حق آزادی بيان" محسوب می شود.

دادگستری استان گيلان برای آقای سيگارچی معادل دويست ميليون تومان وثيقه صادر کرده است. قرار وثيقه آقای سميعی نژاد نيز ابتدا پنجاه ميليون تومان بود که پس از آزادی به 150 ميليون تومان افزايش يافت و او به دليل عجز از پرداخت وثيقه زندانی شد.

اين دو، آخرين نمونه از وبلاگ نويسان و نويسندگان سايتهای اينترنتی هستند که در ادامه برخورد حکومت ايران با رسانه ها بازداشت می شوند.

گروه های حقوق بشر و وبلاگ نويسان در سطح بين المللی سعی کرده اند به وبلاگ نويسان ايرانی کمک کنند.

گروه گزارشگران بدون مرز اکنون در تلاش است به مقام های دولت ايران برای آزادی کليه وبلاک نويسان و ناراضيان اينترنتی فشار آورد.

جولين پين، مدير "ميز آزادی اينترنت" از گروه گزارشگران بدون مرز، مستقر در پاريس، گفت: "آزادی بيان (در ايران) در مقطع فعلی واقعا در خطر است."

وی افزود: "مقام های ايرانی اکنون مدت هاست سرگرم سرکوب رسانه های عادی بوده اند، اما آنها در شش ماه گذشته حمله شديد به مخالفان اينترنتی و وبلاگ نويسان را آغاز کرده اند. اوضاع واقعا جدی است."

"روز آزادی"

پيش از اين، وبلاگ نويسان زندانی از حمايت همتايان ايرانی و جهانی خود برخوردار شده بودند که با نوشتن يادداشتهايی در وبلاگهايشان، امضای طومارهای اينترنتی يا ارسال نامه به مراجع دولتی و جهانی برای آزادی آنها تلاش می کردند.

اما اين بار، کميته حمايت از وبلاگ نويسان کوشيده است تا با اختصاص يک روز به نام اين بازداشت شدگان، فعاليت برای آزادی آنها را تمرکز بيشتری ببخشد.

کرت هاپکينز، مدير اين کميته به بی بی سی گفت: "اميدوارم که اين روز، توجه مردم را بر اين ماجرا متمرکز کند."

الن سيمونتی پس از آنکه به دليل وبلاگش اخراج شد، منشور خود برای دفاع از حقوق وبلاگ‌نويسان را منتشر کرد

گروه حمايت از وبلاگ نويسان، فهرستی از اقداماتی که نويسندگان وبلاگها می توانند برای کمک به همتايان زندانی خود انجام بدهند، تهيه کرده است. از جمله اين اقدامات، نوشتن نامه های اعتراض آميز به سفارتخانه های ايران در کشورهای مختلف است.

اين کميته از جامعه جهانی وبلاگ نويسان، که "وبلاگستان" خوانده می شود، خواسته است که هرچه از دستشان بر می آيد انجام دهند تا مردم را نسبت به گرفتاری مجتبی سميعی نژاد و آرش سيگارچی و همچنين ساير "مخالفان اينترنتی" آگاه سازند.

به گفته آقای هاپکينز، حداقل کاری که صاحبان وبلاگها می توانند انجام دهند، اين است که فقط عبارت "روز مبارزه برای آزادی مجتبی و آرش" را در سايت خود قرار دهند.

او با اشاره به شمار روزافزون وبلاگها گفت که همين کار به تنهايی اگر از سوی همه وبلاگ نويسان استقبال شود، می تواند اين عبارت را در بيش از هفت ميليون صفحه بازتاب دهد تا ماجرای بازداشتها در معرض توجه قرار گيرد.

کميته حمايت از وبلاگ نويسان را کرت هاپکينز، وبلاگ نويس آمريکايی تاسيس کرده و الن سيمونتی، وبلاگ نويس و مهماندار هواپيما که نوامبر سال گذشته از کار خود اخراج شد، معاون او در اين کميته است.

او پس از اخراج، يک تومار جهانی به نام "منشور بين المللی حقوق وبلاگ نويسان" به راه انداخته است تا از نويسندگان وبلاگها حمايت کند.