پیاده سازی توافقنامه تدابیر حفاظتی پیمان منع گسترش سلاح های هسته ای با جمهوری اسلامی ایران

قطعنامه هیئت رئيسه، صادره به تاریخ 18 ژوئن 2004

هیئت رئيسه،

الف) با یادآوری قطعنامه های صادره به تاریخ های 13 مارس 2004، 26 نوامبر 2003 و 12 سپتامبر 2003 و بیانیه این هیئت به تاریخ 19 ژوئن 2003،

ب) با سپاس و عطف توجه به گزارش مدیرکل به تاریخ 1 ژوئن 2004 در خصوص پیاده سازی تدابیر حفاظتی در ایران،

ج) با تکرار قدردانی خود از ادامه رفتار ایران که به گونه ای بوده است که گویا پروتکل الحاقی این کشور وارد مرحله اجرایی شده است و با یادآوری و اعلام رضایت از این که ایران موافقت اولیه خود مبنی بر پذیرش این پروتکل را تسلیم آژانس کرده است،

د) با جلب توجه به اینکه ایران مراحل تصویب این پروتکل را که در قطعنامه های پیشین آژانس خواسته شده بود، هنوز به پایان نرسانده است،

ه) با یادآوری تصمیمات داوطلبانه ایران جهت تعلیق کلیه فعالیتهای غنی سازی و فرآوری خود و صدور اجازه به آژانس برای بررسی صحت این تعلیق؛ با جلب توجه به و ضمن اظهار نگرانی از این نکته که همانطور که جزئیات آن در گزارش مدیرکل آمده است، صدور مجوز این بررسی ها در برخی موارد توام با تاخیر صورت گرفته است و به دلیل ادامه تولید تجهیزات دستگاه های سانتریفیوژ، این تعلیق هنوز به طور کامل صورت نپذیرفته است؛ همچنین با جلب توجه به و ضمن اظهار نگرانی از این نکته که تصمیم ایران مبنی بر ادامه تولید UF6 با برداشت قبلی آژانس در خصوص ابعاد تصمیم ایران در مورد تعلیق در تعارض است؛ و همچنین با جلب توجه به این نکته که ایران 10 دستگاه روتور مونتاژ شده سانتریفیوژ را برای فعالیت های تحقیقاتی حفظ کرده است،

و) با پشتگرمی به برآورد مدیرکل در خصوص حصول پیشرفتهای خوب در چارچوب موارد توافق شده در جریان دیدار مدیرکل از تهران در اوایل آوریل 2004 و اینکه آژانس به کار خود جهت رسیدن به شناخت کامل از برنامه هسته ای ایران ادامه خواهد داد، و در عین حال با عطف توجه به این نکته که با گذشت تقریبا دو سال از اطلاع یافتن آژانس از برنامه های اعلام نشده ایران هنوز برخی پرسش ها به قوت خود باقی اند، به خصوص دو پرسش اساسی که در پی بردن به ابعاد و ماهیت برنامه غنی سازی ایران از اهمیت فراوان برخوردارند: منابع آلودگی به اورانیوم غنی شده با خلوص بالا در ایران و ابعاد و ماهیت اقداماتی که در زمینه طراحی سانتریفیوژهای پیشرفته P2 انجام گرفته است،

ز) در همین زمینه، با جلب توجه به و ضمن اظهار نگرانی جدی از این نکته که اطلاعات مهم درباره برنامه سانتریفیوژهای P2 در اغلب موارد پس از درخواست های مکرر به آژانس ارائه شده است، در برخی موارد اطلاعات ارائه شده ناقص بوده و کماکان از وضوح لازم برخوردار نبوده است و همچنین اطلاعاتی که تا این تاریخ در خصوص موضوع آلودگی ها ارائه شده برای حل این موضوع پیچیده کافی نبوده است،

ح) با عطف توجه به و اظهار سپاس از این که آژانس از طریق دولت های دیگر به برخی اطلاعات دست یافته که ممکن است بتواند در یافتن پاسخ بعضی پرسش ها در مورد آلودگی ها، مفید واقع شود،

ط) با جلب توجه به و ضمن اظهار نگرانی از این نکته که تحقیقات آژانس نشان داده است ایران در اعلام فعالیت های خود هنوز هم مواردی را از قلم انداخته است، از جمله در اظهارنامه ماه اکتبر و به خصوص در مورد وارد کردن قطعات P2 از خارج و در خصوص آزمایشهای غنی سازی لیزری که منجر به تولید نمونه هایی با خلوص 15% شده است و همچنین این نکته که متخصصان آژانس در مورد توضیحات ارائه شده از سوی ایران درباره این برنامه ها، سوالات و تردیدهایی را مطرح کرده اند که ارائه توضیحات بیشتر را لازم می سازد،

ی) با شناسایی حق مسلم دولت ها در توسعه و به کارگیری عملی انرژی اتمی با مقاصد صلح آمیز از جمله تولید نیروی برق، با توجه به نیازهای کشورهای در حال توسعه و در تطابق با تعهدات آنها در قبال پیمان،

ک) با تاکید بر نیاز به اعمال موثر تدابیر حفاظتی به منطور جلوگیری از استفاده از مواد هسته ای در مقاصد ممنوعه ای که با توافقنامه تدابیر حفاظتی در تعارض است و با تاکید گذاشتن بر اهمیت حیاتی اعمال موثر تدابیر حفاظتی در ایجاد تسهیل در همکاری در زمینه انرژی هسته ای، و

ل) با تایید اظهارات مدیرکل به تاریخ 14 ژوئن مبنی بر ضرورت پایان دادن به این موضوعات در طول چند ماه آینده جهت جامعیت و اعتبار بخشیدن به روند بازرسی ها،

1. تایید میکند که در نتیجه همکاری ایران، دسترسی آژانس به تمام مکان های مورد درخواست از جمله چهار کارگاه متعلق به سازمان صنایع دفاع میسر شده است.

2. اظهار تاسف می کند که در عین حال، در مجموع، همچنان که در گزارش های شفاهی و کتبی مدیرکل به آن اشاره شده، همکاری ایران آنطور که بايد و شاید، کامل، به موقع و غیرمنفعلانه نبوده است. خصوصا که ایران دیدارهایی را که در آغاز برای اواسط ماه مارس برنامه ریزی شده بود را تا اواسط آوریل به تاخیر انداخت، ازجمله این دیدارها، دیدار متخصصان آژانس از برخی نقاط در ایران بود که در برنامه غنی سازی ایران بوسیله سانتریفیوژهای P2 درگیر بوده اند. این امر در برخی موارد موجب تاخیر در نمونه برداری از محیط و تحلیل این نمونه ها شده است.

3. تاکید می کند که با گذشت زمان، اهمیت همکاری غیرمنفعلانه ایران جهت قادر ساختن آژانس به درک کامل از برنامه غنی سازی ایران بوسیله ارائه تمام اطلاعات مربوطه و ایجاد امکان دسترسی فوری به تمام اماکن، اطلاعات و افراد مربوطه، بیش از پیش احساس می شود؛ همچنین از ایران می خواهد همکاری خود با آژانس را ادامه داده و به آن شدت بخشد تا آژانس بتواند در خصوص فعالیت های هسته ای ایران، اطمینان لازم را به جامعه بین الملل بدهد.

4. از ایران می خواهد، بلافاصله جهت حل تمام مشکلات باقیمانده، خصوصا در مورد پرسشها در زمینه آلودگی های اورانیوم غنی شده با خلوص بالا و پایین، تمام گام های ضروری را که شامل تهیه اطلاعات بیشتر مربوط به منبع قطعات مورد پرسش و توضیحات درباره وجود رگه های اورانیوم غنی شده با خلوص بالای 36 درصد نیز می شود بردارد و همچنین پرسشهایی که درباره ماهیت و گستره برنامه سانتریفیوژهای P2 ایران وجود دارد را با تهیه مدارک کافی و توضیحات درخواستی آژانس پاسخ دهد.

5 . ضمن استقبال از تسلیم اظهارنامه در چارچوب مواد 2 و 3 پروتکل الحاقی خود توسط ایران، بر اهمیت پایبندی ایران به ضرب الاجل های مقرر در مواد 2 و 3 پروتکل الحاقی در خصوص تسلیم اظهارنامه های بیشتر و کامل و صحیح بودن آن اظهارنامه ها تاکید می ورزد.

6. بر اهمیت ادامه رفتار ایران در مطابقت با مقررات پروتکل الحاقی، جهت دادن اطمینان به جامعه بین الملل درباره ماهیت برنامه های هسته ای ایران پافشاری می کند و ایران را به تصویب بدون تاخیر این پروتکل، تشویق می کند.

7. با یادآوری این که در قطعنامه های پیشین، هیئت مدیره از ایران خواست تمام فعالیت های مربوط به غنی سازی و فرآوری را معلق کند؛ از تصمیم داوطلبانه ایران در این خصوص استقبال می کند؛ از این که آن تعهدات به طور کامل به مرحله اجرا در نیامده اظهار تاسف می کند و از ایران می خواهد تمام نواقص را بلافاصله برطرف کند و ابهام های موجود در درک آژانس از ابعاد تصمیمات ایران در خصوص تعلیق را از میان بردارد، این امر شامل امتناع از تولید UF6 و تولید کلیه قطعات سانتریفیوژ و قادر ساختن آژانس به تایید کامل این تعلیق نیز می شود.

8 . در راستای تصمیم داوطلبانه ایران مبنی بر تعلیق تمام فعالیت های مربوط به غنی سازی و فرآوری، از ایران می خواهد به مثابه تمهیدی جهت اعتمادسازی بیشتر، در تصمیم خود مبنی بر آغاز تولید آزمایشی در تاسیسات تبدیل اورانیوم خود تجدید نظر کند و همچنین، به مثابه تمهیدی دیگر جهت اعتمادسازی، در تصمیم خود مبنی بر احداث یک رآکتور تحقیقاتی آب سنگین تجدید نظر کند، چرا که اعراض از این تصمیمات موجب تسهیل در بازسازی اعتماد بین المللی نسبت به ایران خواهد شد که در نتیجه گزارش های گذشته در خصوص فعالیت های غیر اعلام شده ایران، تضعیف شده است.

9. اعلام می کند همکاری کامل و فوری تمام کشورهای ثالث با آژانس در مشخص شدن برخی مسائل باقیمانده و مهمتر از همه، مسئله آلودگی، ضروری است.

10. تلاش های بی طرفانه و حرفه ای مدیرکل و معاونانش را در اجرای توافقنامه تدابیر حفاظتی ایران و پروتکل الحاقی که هنوز منتظر تصویب است و همچنین تلاش های آنان در بررسی های لازم جهت تایید تعلیق فعالیت های غنی سازی و فرآوری و تحقیق در خصوص منابع آن را می ستاید.

11. از مدیرکل می خواهد در زمان مقتضی پیش از برگزاری جلسه هیئت مدیره در ماه سپتامبر، یا حدالامکان پیش از آن، گزارش خود در مورد این مسائل را همراه با اجرای مفاد این قطعنامه و قطعنامه های پیشین در خصوص ایران، ارائه دهد؛ و

12. تصمیم می گیرد این موضوع را همچنان دنبال کند.