منطقه عمليات مرصاد

اين عمليات درست يک هفته پس از آن روی داد که آيت الله خمينی، رهبر ايران با پذيرش قطعنامه 598 شورای امنيت سازمان ملل متحد، آتش بس در برابر عراق را پذيرفته و جنگ هشت ساله ميان ايران و عراق رسماً پايان يافته بود.

سازمان مجاهدين خلق با اين تحليل که حکومت جمهوری اسلامی در ضعف کامل به سر می برد و مردم خسته از جنگ، آماده پيوستن به مخالفان حکومتند، عملياتی که فروغ جاويدان ناميد را با حمايت ارتش عراق و به شکل پيشروی خطی به داخل خاک ايران آغاز کرد و سرانجام اين عمليات، شکست کامل آن و کشته شدن شمار زيادی از نيروهای سازمان بود.

به اين مناسبت، از دو تن از کسانی که آن زمان در دو جبهه مقابل در حال جنگ با يکديگر بودند خواستيم تا هم روايت خود را از واقعه بيان کنند و هم به آثاری بپردازند که اين رويارويی نظامی ميان دو گروه ايرانی در سرنوشت کشورشان داشته است.

لازم به ذکر است که اين روايتها، بر اساس ديدگاههای شخصی دو طرف بوده و لزوما نظر بی بی سی را منعکس نمی کند.

سعيد شاهسوندی، عضو پيشين مرکزيت سازمان مجاهدين خلق

سعيد شاهسوندی

"... اين عمليات ...دستاويزی شد برای جناح سرکوبگر جمهوری اسلامی که به بستن فضا و پاسخ ندادن به خواسته های دموکراتيک مردم که به علت شرايط جنگی معلق مانده بود ادامه دهد.

تحولی که بعدها در دوم خرداد 1376 شاهد آغاز آن بوديم، اگر ماجرای عمليات فروغ جاويدان پيش نمی آمد شايد می توانست بسيار زودتر و در ابعادی ديگر آغاز شود."

محمد حکمی، بسيجی شرکت کننده در جنگ ايران و عراق

"اکنون اگر بخواهيم بسوی دموکراسی گام برداريم، بايد خطاهايی که در گذشته رخ داده را بپذيريم و افرادی که آن زمان به کشور خود حمله کرده و به روی هموطن خود اسلحه کشيدند را اگر ديگر آن تفکر آن زمان را نداشته باشند، بايد پذيرايشان باشيم.

کسی که ديروز عليه مردم کشور خود اسلحه کشيده است، اگر خطای خود را پذيرفته و امروز می خواهد به کشور خود خدمت کند، قطعاً بايد او را در آغوش گرفت."