بی اعتمادی هند و پاکستان سبب شده اين خط لوله در خوش بینانه ترين حالت پنج سال ديگر افتتاح شود

طبق اين موافقتنامه، هند ابتدا روزانه ۶۰ ميليون متر مکعب گاز از اين خط لوله ۲۶۰۰ کيلومتری برداشت خواهد کرد. اين رقم ظرف دو تا سه سال به ۹۰ ميليون متر مکعب افزايش می يابد. احمد وقار از مقامات وزارت نفت پاکستان گفته است که کشورش با برداشت ۳۰ ميليون متر مکعبی آغاز می کند و تا سال ۲۰۱۳ آن را به دو برابر می رساند.

قرار است ايران، هند و پاکستان اوايل فوريه ۲۰۰۶ برای اولين بار نشستی سه جانبه را بر سر اين طرح برگزار کنند. تاکنون هند با دو طرف ديگر قرارداد جداگانه مذاکره کرده است.

يک مقام هندی به خبرنگاران گفته است که احتمالا توافق نهايی درباره ساختار طرح (چگونگی ساخت و نگهداری خط لوله) و توافقنامه مبنا (ميان سه کشور) تا آوريل ۲۰۰۶ نهايی خواهد شد.

هنوز هند و پاکستان درباره تشکيل تيمی از کارشناسان برای حل و فصل مسايلی مانند تعرفه انتقال گاز از پاکستان، مسير و ساختار قيمتگذاری به توافق نرسيده اند. اسلام آباد می گويد گروهی از مشاوران را ظرف دو هفته مامور می کند تا درباره مسايل مالی، حقوقی، فنی و تجاری اين قرارداد مشاوره بدهند.

شتاب اقتصادی هند در دهه اخير سالانه بالای شش درصد بوده و اين کشور ۶۵ درصد از نفت مورد نيازش را وارد می کند.

آمريکا به دليل مخالفتش با سياستهای جمهوری اسلامی، بخصوص برنامه اتمی، مخالف هرگونه سرمايه گذاری سودمند برای ايران است. کاندوليزا رايس، وزير خارجه ايالات متحده، ناخرسندی دولتش را به آگاهی دهلی نو و اسلام آباد رسانده است.

ايران اين خط لوله را نخستين بار در ۱۹۹۴ پيشنهاد داد ولی تاکنون به دليل هراس امنيتی هند از پاکستان پيشرفت چشمگيری صورت نگرفته است. دو کشور بر سر کشمير در منطقه کوهستانی هيماليا روابط پرتنشی دارند و از زمان استقلالشان از بريتانيا در سال ۱۹۴۷ تاکنون دو بار برای کسب حق حاکميت اين ناحيه راهبردی جنگيده اند.

با اين حال کارشناسان اميدوارند اين خط لوله به ابتکارهای صلح ميان اين دو دشمن ديرينه کمک کند.