اندرو هاردينگ خبرنگار بی بی سی در پنوم پن

کامبوج با نصب تابلو به گردشگران جنسی درباره خطر پیگرد قضایی هشدار می دهد

پس از انتظاری طولانی و پرتنش، پسرکی نوجوان، لبخندزنان، در را می گشايد و دو دختر خردسال را به داخل اتاق هل می دهد. يکی از دخترها می گويد که هفت سال دارد. ديگری ۹ ساله است.

دختر خردسال تر به اندازه جف بيقرار به نظر می آيد، نفسش سخت بالا می آيد. پسرک توضيح می دهد که اين دختر دقيقا برای ۶۰ دلار چه کار خواهد کرد.

جف روی تخت عقب تر می نشيند، حرکتی که آن را تعمدا عادی جلوه می دهد، ولی سبب می شود دکمه بالای پيراهنش مستقيما رو به صورت دخترکها قرار گيرد.

درون آن دکمه يک دوربين ويدئويی و ميکروفون ريز جاسازی شده است.

حمايت پليس

جف که نام واقعی اش نيست، يک بازرس مخفی است که درباره انحطاط صنعت کودک آزاری کامبوج تحقيق می کند. وی برای سازمانی بين المللی کار می کند که با بی عدالتی می جنگد.

کامبوج يکی از فقيرترين و بدنام ترين کشورهای جهان بخاطر قاچاق جنسی کودکان است و از همين رو به مقصدی محبوب برای کودک آزاران و ساير گردشگران جنسی تبديل شده است.

باندهای بی رحم بسياری از اين خانه های فساد را باندهای بی رحم ويتنامی اداره می کنند و برخی متعلق به يا در حمايت فرماندهان پليس کامبوج هستند

جف می گويد: "مهم نيست اين تحقيقات را چند دفعه انجام می دهيد، بهر حال اضطراب داريد."

اغلب اوقات اين دختران به مواد مخدر معتاد شده اند. يکی از آنها به جف توضيح داده که با مواد مخدر "احساس می کند واقعا آنجا نيست." برخی قبل از پذيرايی از هر مشتری، مواد مخدر تزريق می کنند.

جف عمدتا در پايتخت کامبوج، پنوم پن، کار می کند و در ميان خيابانهای نکبت بار و پر رفت و آمد پرسه می زند. در مرکز شهر روسپی خانه های زيادی هست که بين گردشگران جنسی محبوب هستند.

مسلما بسياری از دختران شاغل در اين مراکز زير ۱۸ سال، سن رضايت جنسی در کامبوج، هستند، اما مشتريان يا اين مساله را نمی دانند يا به آن اهميت نمی دهند.

اما در حومه پنوم پن مکانهايی مانند "سوای پاک" هست. ساليان سال است که اين راسته باريک بارها و قهوه خانه ها مجموعه ای در دل خود پنهان کرده که بسياری معتقدند بزرگترين مقصد کودک آزاران جهان است.

بدون اسلحه

جف کاملا مهياست. وی دوربينش را پنهان کرده، يک اسپری فلفل، دستگاه مسيرياب و دستکم چهار دستيار در چند قدمی خود دارد تا اگر اوضاع بی ريخت شد، وی را از مهلکه نجات دهند.

سواحل کامبوج جاذبه بزرگی برای گردشگران جنسی است

بسياری از اين خانه های فساد را باندهای بی رحم ويتنامی اداره می کنند و برخی متعلق به يا در حمايت فرماندهان پليس کامبوج هستند. جف می گويد: "مخاطرات واقعی است. همسرم ابتدا نگران بود ولی حالا خيلی دلگرمی می دهد."

در داخل روسپی خانه، اغلب سه رديف در را پشت سر جف قفل می کنند. فقط آن موقع است که بچه ها را می آورند و به او عرضه می کنند. وی حرف می زند، فيلم می گيرد و بعد با يکی از چند بهانه دم دمستی خود خارج می شود. "می خواهم بروم يکی از دوستانم را بياورم، زود برمی گرديم."

جف يکبار به پيرمردی اروپايی برخورد که داشت به دختری هشت ساله تجاوز می کرد. می گويد: "برای دو ثانيه اصلا نمی توانستم تکان بخورم. يادم هست که ديدم لباسش روی قلابی آويزان شده است. فکر می کنم شانس آوردم که ما اجازه نداريم مسلح باشيم، ممکن بود...." صدايش خاموش می شود.

در عوض جف به همان نقش بازرس مخفی بسنده کرد و در را بست. وقتی بيرون آمد بعد از چند دقيقه پليس را خبر کرد، ولی آن مرد از دری پشتی گريخته بود.

بعد از هر عمليات بايد چند نفس عميق بکشم، اما متحمل هيچ زيان روانی نمی شوم، دستکم تا حالا که اينطور بوده است کارآگاه جف

برزخهای اخلاقی

جف اذعان می کند اين کار می تواند دلسردکننده باشد، اما در عوض اين دلخوشی هست که وی می داند در نتيجه کارش، هفت کودک آزار خارجی در يک سال و نيم گذشته در کامبوج بازداشت شده اند.

بعلاوه امروزه بخش عمده محله سوای پاک تعطيل شده، هرچند جف می داند کودکان و دلالها به جای مکان ديگری انتقال يافته اند. بعضی وقتها گردشگران خارجی تنها زمانی بازداشت می شوند که به کشورشان باز می گردند و با تصاوير جف مواجه می گردند، اما اکثريت قاطع پرونده ها درباره کامبوجی هاست.

جف در ماه فوريه در يک دادگاه محلی در پنوم پن شهادت داد. وی همکاری نزديک، ولی مخفيانه ای، با پليس کامبوج دارد.

قاضی از سه دختر ۱۳ تا ۱۴ ساله که از يک فاحشه خانه نجات يافته بودند، سوال می پرسيد. آنها سرگذشت شان را بيان کردند و سپس از قاضی خواستند که اجازه دهد آنها بمانند و محکوم شدن آزارگرشان را بشنوند.

وی به ۱۵ سال حبس محکوم شد. دختران به جف گفتند: " برايش خيلی زياد نيست."

همانطور که می توانيد تصور کنيد، کار جف بندرت صاف و ساده است. پليس کامبوج به فساد آلوده است و شغلش پيچيدگی ها و برزخهای اخلاقی ديگری نيز دارد.

فرض کنيد وی از يک دلال می خواهد پسران و دختران زيادی را برايش مهيا کند، آيا جف به نجات قربانيانش کمک می کند يا اين که ممکن است آن خانه فساد را ترغيب کند که برود و کودکان بيشتری را به دام بياندازد؟

دلسردی و دلخوشی جف اذعان می کند اين کار می تواند دلسردکننده باشد، اما در عوض اين دلخوشی هست که وی می داند در نتيجه کارش، هفت کودک آزار خارجی در يک سال و نيم گذشته در کامبوج بازداشت شده اند

چند نفس عميق

چند ماه پيش يک گروه خارجی ديگر که برای حفاظت از کودکان در مقابل گزند صنعت جنسی فعاليت می کند، يورش به يک فاحشه خانه را سازماندهی کرد.

مشخص شد که آن مکان متعلق به يک فرمانده بسيار قدر پليس بوده است. رسوايی بزرگی براه افتاد و اکنون همه دلشوره دارند. اکثر ديپلماتها اين گروه خارجی را به طور خصوصی متهم کرده اند که بيشتر شر می رساند تا خير.

جف نيز گلايه دارد که حالا روزها، بجای ساعتها، طول می کشد تا وی از پليس مجوز يورش به يکی از اين خانه های فساد را بگيرد. اما وی کماکان مشغول است.

وقتی ديروز به او تلفن زدم، شوخ و شنگ بود، چون تازه از يورشی ديگر برگشته بود. سه دختر نجات يافتند که جوانترينشان ۱۱ ساله بود. دو مرد ويتنامی نيز به زندان افتادند.

جف می گويد: "بعد از هر عمليات بايد چند نفس عميق بکشم، اما متحمل هيچ زيان روانی نمی شوم، دستکم تا حالا که اينطور بوده است."

وی می افزايد: "يک نفر بايد اين کار را انجام دهد. فکر می کنم من هم وظيفه ای دارم."