 |  آیا کار است که زمینه رشد کودک را فراهم می کند یا بازی؟ |
دوازدهم ماه ژوئن، روز جهانی مبارزه با کار کودکان است. ميليونها کودک در سراسر جهان، درشرايطی رقت بار برای تامين معيشت خانواده خود مشغول به کارند. برای مثال، بر اساس آمار سازمان ملل متحد يک ميليون کودک تنها در معادن مختلف در جهان، به کار مشغولند. سازمان ملل با اختصاص روزی به اين کودکان، قصد دارد جامعه جهانی را متوجه خطراتی کند که کار کودکان می تواند متوجه روح و جسم آنان کند و نیز اثرات منفی ایی که این پدیده می تواند برای آینده جوامع در بر داشته باشد. در ايران نیز موضوع مقابله با کار کودکان به تازگی به بحث بسیاری از سازمان ها و محافل تبدیل شده است. آنچه مقابله با کار کودکان در اِیران را دشوار می کند، اشکال پنهان آن است، اشکالی که به واسطه فقر مادی و گاه فرهنگی، در محیط های کار و خانواده ریشه دوانده اند.  | کار اجباری کودکان  هر گونه اجبار به کودکان برای انجام کاری که تکراری ست و ربطی به رشد روحی آنان ندارد، کار اجباری شمرده می شود.  چیستا یثربی،روانشناس کودک |
برای مثال، بسیاری از کودکانی که در مرکز کودکان خیابانی شوش در تهران بسر می برند، بر اثر فقر و نداری خانواده هایشان به کار طاقت فرسا در کارگاه ها و نیز فروشندگی در خیابان ها کشیده شده اند. اما هستند کودکانی که در خود خانواده ها به کار اجباری، از قبیل نگهداری از فرزندان کوچکتر، گماشته می شوند. چیستا یثربی، روانشناس کودک، می گوید هر گونه اجبار به کودکان برای انجام کاری که تکراری است و ربطی به رشد روحی آنان ندارد، کار اجباری شمرده می شود. او می افزاید که متاسفانه خانواده های ایرانی متوجه نیستند که کودکان در محیط های کاری از قبیل کارگاه ها در معرض انواع آسیب های اجتماعی قرار دارند. این در شرایطی ست که در ایران خانواده ها در فصل تابستان هنوز به رسم اعزام کودکانشان به کارگاه ها و مغازه های آشنایان و فامیل ادامه می دهند. |