جواد اعرابی کارشناس تئاتر

از آنجا که بار اصلی تئاتر حرفه ای ایران بر دوش تئاتر شهر است، معنی بازسازی برابر با کاهش تولیدات نمایش در سال 1386 بود. طبق برنامه ریزی اولیه قرار بود بازسازی این مجموعه تا پایان بهار 86 انجام شود و مدیریت این پروژه بر عهده بهروز غریب پور، مدیر سابق خانه هنرمندان بود که در این نوع امور توانایی خود را در میان اهل هنر ثابت کرده بود.

تغییر مدیریت این پروژه بازسازی را به تاخیر انداخت و بهار 86 با گزیده ای از نمایش های سال 1385 چراغ سالن های مجموعه تئاتر شهر را روشن کرد که قرار بود این نمایش های برگزیده در شهرستان نیز اجرا شوند.

	از آنجا که بار اصلی تئاتر حرفه ای ایران بر دوش تئاتر شهر است، معنی بازسازی برابر با کاهش تولیدات نمایش در سال 1386 بود

بعد از اجرای کارهای تولید سال 1385 در بهار در تابستان نمایش های پینوکیو به کارگردانی اصغر دشتی و نسیم احمدپور، خانواده تت به کارگردانی مائده طهماسبی، می خوام بخوام به کارگردانی رضا گوران و لبخند با شکوه آقای گیل به کارگردانی هادی مرزبان از تولیدات جدید امسال بود.

اجرای اپرای عروسکی مکبث به کارگردانی بهروز غریب پور بیشترین توجه را در تابستان 86 به خود معطوف کرد.

مجموعه تئاتر شهر پس از برگزاری نمایش های آئینی سنتی در نیمه اول شهریورماه تعطیل شد و برای بازسازی آماده شد. با دعوت از کارگردانانی مانند بهرام بیضایی ، حمید سمندریان، علی رفیعی، محمود استاد محمد و... پس از چند سال دوری ایشان از تئاتر برای به صحنه بردن نمایشی می توانست به نوعی کاهش تولید در سال 86 را جبران کند.

تالار سنگلج نیز در پی بازسازی تئاترشهر مورد بازسازی قرار گرفت و تنها تالار مولوی در این مدت جهت اجرای نمایش های حرفه ای مورد استفاده قرار گرفت و همین امر توجه ها را دوباره به تالار مولوی جذب کرد.

کوارتت به کارگردانی امیررضا کوهستانی، سمفونی ناکوک به کارگردانی آتیلا پسیانی و اتاق شماره شش به کارگردانی ناصرحسینی و بازی جعفر والی، علی بی غم و سیاوش چراغی پور از نمایش هایی بودند که در دوران آرام تئاتر در این تالار به نمایش در آمدند.

	ملاقات بانوی سالخورده به کارگردانی حمید سمندریان از مهمترین نمایشهای اجرا شده در سال 1386 بود

جشنواره ها

این دوره کوچ بعضی جشنواره ها به استانهای دیگربود. جشنواره بین المللی کودک و نوجوان دوره چهاردهم مانند دوره پیشین در اصفهان برگزار شد و قرار است که سال بعد نیز در این استان برگزارشود.

چهارمین همایش آئین های عاشورایی در شهر تبریز برگزارشد و پنجمین جشنواره تئاتر رضوی مراسم افتتاحیه خود را در تهران برگزار کرد و ادامه جشنواره در خراسان جنوبی برگزارشد. جشنواره تئاتر دفاع مقدس به سنندج رفت.

دو جشنواره تئاتر بانوان و کانون های نمایش سازمان فرهنگی هنری شهرداری و همچنين جشنواره تئاتر ماه مربوط به حوزه هنری در تهران برگزار شدند.

اما مهم ترین آنها، جشنواره بین المللی تئاتر فجر بود که دوره بیست و ششم خود را سپری می کرد، علیرغم زمان یکساله برای برگزاری آن به خاطر بازسازی تئاترشهر با دو هفته تاخیر نسبت به زمان دوره پیشین آغاز شد.

	نمایی از اختتامیه جشنواره تئاتر فجر

این دوره از امکانات فرهنگسراها، کانون پرورش فکری کودک و نوجوان، آموزش و پرورش، ارتش، دانشکده های هنری و خانه هنرمندان استفاده شد. هرچند در این دوره گسترشی در سطح برگزاری آن افتاد، ولی از نظم خوبی برخوردار نبود.

سازمان فرهنگی – هنری شهرداری تهران

سازمان فرهنگی – هنری شهرداری تهران فعال ترین سازمان فرهنگی در خصوص تولید نمایش در سال 86 بود.

برگزاری دو جشنواره، برنامه ریزی برای نمایش های میدانی و خیابانی در پارک ها و میادین شهر و اجرای نمایش هایی با افراد حرفه ای این هنر، از اقداماتی بود که در سازمان فرهنگی – هنری شهرداری تهران انجام شد.

این برنامه ریزی شامل گروه های مختلف تئاتری در حوزه های گوناگون نمایش از آماتور تا حرفه ای را در برمی گرفت و مهم ترین آن اجراهای ادواری و گردشی نمایش های کودک و نوجوان و عروسکی در فرهنگسراهای سطح شهربود.

حضور افراد شناخته شده تئاتری مانند جواد ذوالفقاری، رضا فیاضی، حسن دادشکر، آتیلا پسیانی، مریم کاظمی، مریم معینی، فریبا رئیسی و... دراین نمایش ها قابل توجه بود.

خانه تئاتر

آغاز هرسال جدید برای خانه تئاتر همراه با برگزاری جشن های خانه تئاتر است که به خاطر گرامی داشت روز جهانی تئاتر برگزار می شود. امسال هم خانه تئاتر به بودجه ای اندک که در قیاس با جشن های مشابه در کشور غیرقابل تصور است، جشن های خود را با تلاش اعضای انجمن های گوناگون خود برگزارکرد.

ویژگی این جشن ها حضور مردم در فضای باغ هنر و شرکت در آن است که کم کم دارد به یک سنت تبدیل می شود. فرصتی که مردم می توانند هنرمندان نام آشنای کشور و مورد علاقه شان را از نزدیک ببینند.

پی گیری مطالبات و دستمزدهای اعضا، پی گیری برای تثبیت قرارداد تیپ نیز همچنان مانند سال های پیشین از برنامه های اصلی خانه تئاتربود. تشکیل انجمن عکاسان تئاتر و اقدام به تاسیس انجمن روابط عمومی تئاتر، اخذ مجوز ساخت مکان خانه تئاتر در خیابان سمیه تهران پس از 4سال از اقدامات دیگر خانه تئاتر بود.

چند یاد آوری

	اندوه خانواده تئاتر و علاقه مندان به تئاتر در سال 1386 از دست دادن اکبر رادی بود

تبدیل تئاتر نصر که اولین سالن اختصاصی برای اجرای نمایش در ایران است به موزه تئاتر و عدم پرداخت حقوق هنرمندان انجمن نمایش که از سال پیش اتفاق افتاده بود از نکات دیگر امسال بود.

تئاتر ایران در حالی سال را به پایان می برد که تا 24 اسفندماه این نمایشها را برروی صحنه داشت:
ملاقات بانوی سالخورده به کارگردانی حمید سمندریان، کلبه عموتوم به کارگردانی بهروز غریب پور، تهران به کارگردانی محمود استاد محمد ، مرده های بی کفن و دفن به کارگردانی امیر حسین حریری و...

اندوه خانواده تئاتر و علاقه مندان به تئاتر در سال 1386 از دست دادن اکبر رادی بود. یکی از سه نمایشنامه نویس دهه 40 ایران که به همراه بهرام بیضایی و غلامحسین ساعدی تئاتر ایران را دارای هویت خاص خود کردند.

سه ضلع مثلثی که بین سنین 21 الی 24 سالگی درخشیدند و در همان اوان آثار ماندگاری را در تاریخ درام ایران آفریدند.