تعدادی از آثار دوره های مختلف کاری و دیده نشده هانیبال الخاص نقاش مدرنیست ایرانی در گالری باران به نمایش گذاشته شده است. در این نمایشگاه نقاشی هایی از دوره های موسوم به فروغ، نیما، آشور به نمایش در آمده است. در کنار تابلوهای نقاشی چندین مجسمه با ابعاد کوچک قرار دارد.

بخش زیادی از تابلوها پرتره اند و در میان پرتره ها تصویر شاملو و فروغ چشمگیرتر است. هانیبال در باره پرتره گفته است: مردم از آویزان کردن نقاشی چهره ترس روانی دارند. باید این ترس را از بین برد. ما باید به فرهنگ دیواری خود که سطح بسیار نازلی دارد بیندیشیم.

الخاص دو سال و نیم است در امریکا سکونت دارد و در جزوه ای که در نمایشگاه به فروش می رسد در باره خود چنین نوشته است: من در سال ۱۳۰۹ از پدر و مادری آشوری در کرمانشاه متولد شدم. بیش از ۱۰۰ نمایشگاه انفرادی و بیش از ۲۰۰ نمایشگاه گروهی در ایران، کانادا، امریکا و استرالیا داشته ام.

هانیبال بیش از سی و پنج سال سابقه تدریس در هنرستان پسران، دانشکده هنرهای زیبای دانشگاه تهران، دانشکده مانتی سلو ایالت الی نوی امریکا و دانشگاه آزاد دارد، اما به گفته خودش نه حقوق بازنشسگی می گیرد و نه بیمه پزشکی دارد.

این نقاش آوانگارد ۷۷ ساله از سال ۵۳ به مدت چهار سال در روزنامه کیهان نقد هنری نوشته و چهار کتاب آموزش هنر تالیف کرده است و برای ده ها کتاب روی جلد کشیده است.

الخاص لیسانس و فوق لیسانس خود را از انستیتوی هنر شیکاگو در یافت کرده است.

بهمن بروجنی، منوچهر صفرزاده، مسعود سعد الدینی، نیلوفر قادری نژاد، هادی ضیاءالدینی ، ناصر محمدی و فرامرز رحمانی از شاگردان دوره های مختلف تدریس هانیبال الخاص هستند.

او صمیمانه معتقد است که هنرمندان باید به خود بیندیشند و غرب را بی فرهنگانه تقلید نکنند.

الخاص شاعر نیز هست به گفته خودش هزاران بیت هایکو ، قصیده ، منظومه و غزل به زبان مادری سروده است و صد و پنجاه غزل حافظ را با حفظ وزن و قافیه و معنی به زبان آشوری برگردانده است.

هانیبال الخاص عضو دوره های مختلف بی نال نقاشی معاصر ایران در دهه ۳۰ و ۴۰ بوده است.

هانیبال مدت دوسال گالری گیل گمش را که از اولین گالری های معاصر ایران بود، اداره کرده است.

نمایشگاه این هنرمند آوانگارد که نقش ماندنی در تاریخ هنر نقاشی معاصر ایران دارد تا هشتم آذر ماه در گالری باران ادامه خواهد داشت.