|
'حضور ادبیات در نقاشی' در تهران | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
"حضور ادبیات در نقاشی" عنوان نمایشگاهی است که از تاریخ ۲۲ اردیبهشت ۱۳۸۶ در نگارخانه ممیز خانه هنرمندان ایران برپا شده است. این نمایشگاه تا ۲۷ اردیبهشت ادامه خواهد داشت. بنا بر رسم رایج "نگارخانه ممیز" در خانه هنرمندان بازدید از نمایشگاه از ساعت ۱۰ الی ۲۰ است که تنها روز پنجشنبه زمان بازدید از ساعت ۱۴ شروع می شود. بانی این نمایشگاه انجمن هنرمندان نقاش ایران است که با همکاری خانه هنرمندان برگزار می شود. پیش از این نیز انجمن مذکور نمایشگاه هایی از اعضای خود برپا کرده بود. مانند برگزاری نمایشگاهی از پرترهای نقاشان که توسط خودشان کشیده شده بود. انجمن هنرمندان نقاش ایران یک انجمن صنفی نیست، بلکه تمام سعی آن معرفی و ارائه آثار هنرمندان عضو آن است، ولی این هنرمندان در سبک و روش های ویژه خود به آفرینش هنری می پردازند و گاه تفاوت های روش هنری در میان آثار ایشان به طور آشکار نمایان است.
در نمایشگاه "حضور ادبیات در نقاشی" ۴۵ اثر نقاشی از ۴۱ نقاش به نمایش گذاشته شده است. می توان گفت که سه نسل ازنقاشان ایران در این نمایشگاه حضور دارند. هانیبال الخاص، نیما پتگر، فرشته یمینی شریف، مریم خزاعی ، بهنام کامرانی، نیلوفر قادری نژاد، نصرت اله مسلمیان، منصور طبیب زاده و یعقوب عمامه پیچ از زمره نقاشان شرکت کننده در این نمایشگاه هستند. تشکیل گروه برای نقاشی که در ظاهر یک هنر انفرادی است چندی است در ایران رواج پیدا کرده است و اصولاً این موضوع در کشور ایران که برای پیشرفت در کارهای جمعی به اجبار بایستی متکی به یک فرد شد، نکته قابل توجه ای است. یکی از این گروه های نقاشی، گروه ۳۰ است که چنانچه از نامش آشکار است، متشکل از ۳۰ هنرمند رشته تجسمی است که در نمایشگاه های بسیاری در زمینه های مختلف به ویژه هنرجدید یا هنر مفهومی شرکت کرده است.
اما انجمن هنرمندان نقاش دایره وسیع تری دارد و از هنرمندان اعضای گروه ۳۰ مانند بهنام کامرانی و شهناز زهتاب نیز در آن عضویت دارند. انتخاب یک موضوع و برپایی یک نمایشگاه بر مبنای آن می تواند توجیه گر ضرورت حرکت گروهی در این هنر باشد. چنانچه در نمایشگاه پرتره های هنرمندان نقاش که توسط خودشان کشیده شده بود، حضور سبک های و نگاه های مختلف سبب آشنایی بیشتر بازدید کننده با مفهوم هنر نقاشی می شد. عنوان "حضور ادبیات در نقاشی" در نمایشگاه اخیر انجمن هنرمندان نقاش، سبب تنوع بیشتر و قابل لمس تری در انواع روش های هنری از نقطه نظر درون مایه اثر و همچنین ساختارهای گوناگون از بابت ابزار کار در آن شده است. بیشتر تاثیر این هنرمندان از اشعار مختلف اعم از کهن و نو بود. داستانهای منظوم مانند لیلی و مجنون نیز منبع الهام بوده است. تعدادی از ایشان نیز بر مبنای شعری از خودشان تابلویی خلق کرده اند. آنچه مربوط به کتابت نیز می شود و جنبه عرفانی و فلسفه هم دارد، مورد نظر این هنرمندان واقع شده است.
گوناگونی سبک های مختلف هنرنقاشی در قالب بوم، چوب و پارچه با مواد و ابزار مختلف از پاستل، رنگ و روغن و آب رنگ به بازدید کننده ارائه شده است. گاهی بعضی از تابلوها به تصویرگری کتاب نزدیک شده است و خطی کمرنگ از گرافیک درآن دیده می شود و گاهی نیز از ابزار بیرونی در کنار های بوم برای انتقال بهتر مفهوم استفاده شده است. نکته دیگری که دراین تابلوها فارغ از سبک های هنری و اجرایی آن قابل ذکراست، این است که تقریباًَ بسیاری از آنها به حالت دوبعدی کار شده بودند و کمتر پرسپکتیو در آن ها رویت می شود. آنهایی هم که به مقوله پرسپکتیو پرداخته اند، این مساله خیلی در اثرشان مشهود نیست. شاید این برگرفته از ادبیات ایران به ویژه ادبیات کهن باشد که در بسیاری از این آثارموقعیت ها در دل اثر به تدریج شکل نمی گیرد و تکلیف پدیده ها از ابتدا روشن است وتنها تائید و تکذیب آنها در موقعیت پیشنهادی اثر برای مخاطب آشکار می شود. |
| |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||