نبرد الجزیره یکی از مشهورترین فیلم های سینمای سیاسی است که توسط پونته کوروو ساخته شده است

به گزارش رادیو چهار بی بی سی، فیلم نبرد الجزیره به عنوان بخشی از آموزش های آنان در برابر حملات تروریستی به نمایش در می آید تا در یابند چگونه نبرد با چریک ها ممکن است به ناکامی منجر شود. این فیلم در سالهای پس از انقلاب در ایران نیز اکران شده است.

"سعدی یوسف" که خود در مبارزات آزادیبخش ملی الجزایر شرکت داشته و در این فیلم هم در نقش یک چریک ظاهر می شود به گوردن کوررا، خبرنگار امور امنیتی بی بی سی گفت: "قبل از اشغال عراق توسط آمریکا بسیاری به من گفتند روزی که آمریکا پایش را در خاک عراق بگذارد روزی ست که آنها جنگ را باخته اند."

یوسف یکی از رهبران جبهه آزادیبخش ملی الجزایر(FLN) بود که حملات چریکی و همچنین بمب گذاریهای بسیاری را علیه فرانسوی ها در الجزایر و از جمله رستوران ها و کافه های مناطق فرانسوی نشین سازمان داد.

وی می گوید خاطره آنها هنوز ذهن او را آزار می دهد، او همچنان صحنه ای را که پس از یک بمب گذاری در یک کافه فرانسوی یک دختر و پسرجوان دست و پای خود را از دست داده بودند و از درد فریاد می کشیدند به خاطر می آورد ولی می گوید ما چاره دیگری نداشتیم ما باید کشورمان را از دست اشغالگران آزاد می کردیم.

وی می گوید که خشونت فرانسوی ها در سرکوب و شکنجه الجزایری ها نتیجه ای جز دست زدن به خشونت نداشت.

این فیلم توسط گروه های چریکی بسیاری در گوشه و کنار جهان، از جمله ببرهای تامیل، ارتش سری آزادیبخش ایرلند و ارتش سرخ آلمان (بایدرماینهف) برای فراگیری درسهایی از مبارزه چریکی مورد استفاده قرار گرفته است.

یوسف می گوید: "برای آنهایی که می خواهند از چنگال استعمار رهایی یابند، مبارزه ای که من درآن شرکت کردم، روا بود ولی من با تمام وجود مخالف به کار بردن چنین روشهایی توسط دیگران هستم".

همچنین کسانی که درگیر مبارزه با گروه های چریکی هستند نیز با دقت این فیلم را مورد بررسی قرار داده اند.

فیلم نبرد الجزیره هم توسط سازمان های چریکی در کشورهای مختلف و هم سازمان های اطلاعاتی و امنیتی مورد بررسی قرار گرفته است

یوسف که هم اکنون خود نماینده مجلس سنای الجزایر است می گوید جورج بوش همه کتابهایی را که من نوشته ام خوانده است تا دلایل شکست فرانسوی ها در الجزایر را بهتر درک کند ولی اکنون دیگر خیلی دیر شده است، او نمی تواند چنین جنگی را ببرد.

نبرد الجزیره که اکنون اکران مجدد آن در برخی از کشورها آغاز شده است ساخته "جیلو پونته کوروو"، کارگردان چپ گرای ایتالیایی است که در سال 1967 به نمایش در آمد و نمایش آن در فرانسه و برخی دیگر از کشورها تا سالها ممنوع بود.

این فیلم روایت مبارزات چریکهای جبهه آزادیبخش الجزایر با همراهی با یکی از رهبران آن موسوم به علی در دهه پنجاه با اشغالگران فرانسوی است که شیوه روایت، ریتم و به ویژه موسیقی هیجان برانگیز آن( ساخته انیو موریکونه)، در موفقیت آن نقش مهمی داشته است.

این فیلم که در سال 1966 در اولین نمایش عمومی خود در جشنواره ونیز جایزه بهترین فیلم را از آن خود کرد بر اساس کتابی از سعدی یوسف به نام "خاطراتی از نبرد الجزایر" ساخته شده است.

جولیو پونته کوروو که در یک خانواده ای سرمایه دار یهودی به دنیا آمد در جوانی سر به طیغان برداشت و همزمان با مبارزات ضد موسولینی به حزب کمونیست ایتالیا پیوست و به کار روزنامه نگاری در نشریات چپ گرای این کشور روی آورد.

وی که یکی از برجسته ترین کارگردان های تاریخ سینما با فیلم هایی چون: کاپو، راه بزرگ آبی، شعله های سوزان و چندین مستند مشهور دیگر بود، سال گذشته درگذشت.

آخرین فیلم پونته کوروو، جهان دیگری ممکن است در سال 2001 ساخته شد.