لوئیس کومنچینی کارگردان فیلم های مشهوری چون کازانووا، نان عشق و رویا و پینوکیو بوده است

او یکی از آخرین بازماندگان سینمای پس از جنگ ایتالیا و خالق فیلم های مشهوری چون: کازانووا، نان، عشق و رویا و زن یکشنبه بود که اغلب آنها در سالهای دور در ایران به نمایش در آمده بودند.

لوئیجی کومنچینی در سال 1916 در خانواده ای مرفه به دنیا آمد و در ابتدا به تحصیل معماری در میلان پرداخت و در هنگامه جنگ جهانی دوم با نوشتن نقد فیلم و ساخت فیلم های کوتاه به دنیای سینما راه می یابد.

پس از جنگ جهانی دوم به فیلمنامه نویسی روی آورد و سرانجام امپراطوری بزها اولین فیلم بلندش را برای کودکان در سال 1949 می سازد.

در این سالها او با کمدین های مشهوری چون آلبرتو سوردی، توتو، مارچلو ماسترویانی و دیگران کار می کرد و در واقع یکی از پایه گذاران سینمای کمدی پس از جنگ ایتالیا محسوب می شود.

مشهورترین فیلم او در سال 1953 نام او را بر سر زبان ها انداخت: نان، عشق و رویا با شرکت جینا لولو بریجدا که جایزه آکادمی فیلم و تلویزیون بریتانیا را از آن خود کرد، موفقیت این فیلم او را بر آن داشت تا فیلم دیگری با همان مضمون با عنوان نان، عشق و حسادت بسازد.

فیلم بعدی او زیبای رم نیز با استقبال فروانی روبرو شد که به گفته تحلیل گران سینما موقعیت او را در ساخت فیلم های کمدی درام در سینمای ایتالیا کاملا تثبت کرد.

در دهه شصت او همچنین به ساخت فیلم هایی برای کودکان پرداخت که بازگشتی به دوران فیلم های کوتاه خودش محسوب می شد و یکی از مشهورترین کارهایش در این زمینه ساخت ماجراهای پینوکیو با شرکت آلبرتو سوردی و سلیویا مانگانو برای تلویزیون بود که هنوز هم یکی از مشهورترین و مفرح ترین نسخه های سینمایی این قصه است.

	نان، عشق، رویا با شرکت ویتوریو دسیکا و جینا لولو بریجیدا از مشهورترین فیلم ها کومنچینی است

زن یکشنبه با شرکت مارچلو ماسترویانی و ژاکلین بیسه آخرین فیلم کومنچینی بود که در ایران به نمایش در آمد و از قضا آخرین فیلم کاملا موفق او در طول سه دهه فیلمسازی بود.

در سال 1987 جشنواره ونیز جایزه یک عمر فعالیت سینمایی خود را به وی تقدیم کرد.

از دیگر فیلم های مشهور وی می توان از چمدان رویاها (1954) ، سه شب عشق(1964)، هیچی از تو نمی دانم (1969) و راه بندان (1979) نام برد.

در دهه هشتاد با وجود آنکه هشت فیلم ساخت ولی دیگر فیلم هایش محبوبیت قبلی را نیافتند. زیرا زمانه ستاره هایی چون جینا لولو بریجیدا و مارچلو ماسترویانی و قصه های رمانتیک با مایه های طنزی که سینمای ایتالیا برای آنها مشهور بود سپری شده و محصولات هالیوودی جای آنها را گرفته بود.

لوئیس کومنچینی که در دوران دانشجویی اش یک کلوب سینمایی خصوصی برای دوستان و آشنایان خود تاسیس کرده بود، یکی از موسسان سینما تک ایتالیا اولین آرشیو فیلم آن کشور بوده است.

شهردار رم در مراسم یادبودی که روز جمعه ششم آوریل برای وی در این شهر برگزار شد، وی را "استاد و یکی از کارگردانهای بزرگ و فراموش نشدنی در تاریخ سینما" خواند.