جواد اعرابی کارشناس تئاتر

پوستر تبليغاتی نمايش فنز

حضور بازيگران سرشناس سينما به ويژه پرويز پرستويی در اين نمايش جدا از سابقه محمد رحمانيان در زمينه نمايش در اين استقبال بسيار موثر است. پرويز پرستويی پيش از موفقيت در سينما، در تئاتر بازيگری مطرح بود.

نام نمايشنامه (f.a.n.s) از اول اسامی شخصيت های داستان نمايش گرفته شده است. فرانکی (پرويز پرستويی)، اگنس ( ترانه عليدوستی)، نانسی ( مهتاب نصيرپور) و سانی (حبيب رضايی) که جملگی اعضای يک خانواده هستند.

فنز نمايشی است که بر اساس اصول کلاسيک نمايشنامه نوشته شده است. نمايش با معرفی شخصيت های نمايش شروع می شود و سپس موضوع داستان و دغدغه های شخصيت های داستان آشکار می شود و بعد از آن گره های داستان مشخص می شود و بعد به نقطه اوج می رسد و يک سوم پايانی داستان به گره گشايی و نتيجه داستان منتهی می شود.

ويژگی های بازی فوتبال و اوج و فرودها، شادی ها وغم های و دلهره های لحظه به لحظه در جريان يک مسابقه بر روی تماشاگران، خود يک نمايش درام است. تسلط اين جو در فضای خانواده گروه "فنز" به خودی خود آنقدر کشش در داستان ايجاد می کند که روش نوشتاری کلاسيک نمايشنامه بهترين انتخاب برای آن است.

طراحی صحنه

پرويز پرستويی و حبيب رضايی - عکسهای نمايش از سايت ايران تئاتر

طراحی صحنه به طور مشخص از خط داستان پيروی می کند. خانه ای که يک خانواده معمولی انگليسی در دهه ۶۰ در آن زندگی می کنند به گونه ای طراحی شده تا جذابيت داستان زندگی شخصيت های نمايش تحت تاثير جو فوتبال توسط بازيگران راحت تر ومتنوع تر بيان شود. با اين طراحی، تماشاچی تنها بر روی بازی بازيگران تمرکز می کند.

ميکروفون قديمی پايه بلندی که در فضای جلوی صحنه در بخش کناری سمت چپ قراردارد که به وسيله آن شخصيت های نمايش با تماشاچيان ارتباط برقرارمی کند و لحظاتی آنها را از فضای اتفاقات داخل خانه دور می کند. گزارش شخصيت های نمايش جدا از آنکه پازل نمايش را تکميل می کند، سبب می شود که تماشاچيان به داوری بنشينند. اين يک نوع فاصله گذاری از روند داستان است. از آنجا که بازيگران به عنوان شخصيت نمايش اين ارتباط را برقرار می کنند، نه شخص بازيگر، اين گزارش کاملاً تنيده شده در بافت داستانی باقی می ماند.

نگارش اين نمايش بر مبنای واقع گرايی است. روشی که محمد رحمانيان در بيشتر آثار خود از آن استفاده می کند. فنز نمايشی است که در يک خانواده انگليسی در دهه ۶۰ می گذرد و فوتبال دوستی محور اصلی آن است، بطوريکه تمام وقايع ديگر در اين خانواده با زمان و تاريخ يک مسابقه فوتبال در خاطر اهالی خانه نقش بسته است. اين وقايع از تاريخ تولد سانی تا مرگ استالين را شامل می شود.

مهتاب نصيرپور و ترانه عليدوستی (چپ)

رحمانيان پيش از اين نيز نمايشنامه هايی با شخصيت ها و فضای غير ايرانی نوشته است. مانند عروسکها و دلقکها در نيمه دهه ۶۰ خورشيدی که مورد استقبال قرار گرفته است. شايد انتخاب فضای غير ايرانی برای بعضی از داستان ها برای بيان محکم تر و روند داستان بهتر باشد. مانند داستان نمايش فنز که فوتبال نقش اساسی در آن دارد و انگلستان مهد آن است و هواداران انگليسی در اين زمينه زبانزد هستند.

بازيگری در کارهای رحمانيان رکن اساسی است. همه اجزا و ارکان نمايش در خدمت بازيگر قرار می گيرد و در بازی بازيگران به چشم نمی آيند ضمن آنکه کار بازيگر و ارتباط او را با تماشاچی آسان می کند. حتی کارگردانی در اجرای نمايش و بازی بازيگران گم است.

جذابيت بازی فوتبال و هيجانات جانبی آن و داستان ملموس آن برای تماشاچی ايرانی با بازی خوب بازيگران نمايش، سبب می شود که تماشاچيان به وجد بيايند.

بازيگری

حضور دوباره پرويز پرستويی پس از سالها بر روی صحنه با همان تحرک و انرژی و انعطاف قابل توجه است

حضور دوباره پرويز پرستويی پس از سالها بر روی صحنه با همان تحرک و انرژی و انعطاف قابل توجه است. مهتاب نصيرپور مانند اکثر بازی های تئاتری خود قابل قبول و بدون اغراق، نقش را بازی می کند.

حبيب رضايی با آنکه درونمايه نقشی که بازی می کند، به بسياری از نقش های او نزديک است، ولی اين بار اين نقش را متفاوت بازی می کند.

احمد مهرانفر بازيگر جوانی که موفقيت بسياری در اجرای نقش های مختلف با تيپ های مختلف در سال های اخير داشته است، اين بار نيز در نقش جی جی مورد توجه قرار می گيرد. تدوام بازی و حفظ شخصيت بازی در تمام لحظات حضور درصحنه در اين نقش کامل تر از گذشته است.

ترانه عليدوستی پس از موفقيت در فيلم سينمايی من ترانه پانزده سال دارم و حضور در چند فيلم ديگر برای نخستين بار بر روی صحنه تئاتر حاضر می شود، و برخلاف بسياری از بازيگران سينما که برای اولين بار بر روی صحنه رفته اند، نقش خود را بسيار دقيق و درست بازی می کند.

او دريافت درستی از نحوه بازی در صحنه دارد، که در آن بازی در سکوت بسيار مهم است و تداوم حس بازی و عمل درست نقش درتمامی لحظات اجرا از ويژگی های شاخص بازی برروی صحنه است.

شناسنامه نمايش

نويسنده وکارگردان: محمد رحمانيان
بازيگران: پرويز پرستويی ـ مهتاب نصيرپورـ حبيب رضايی ـ احمد مهرانفر و ترانه عليدوستی
صدای گزارشگر : عادل فردوسی پور
طراح صحنه و لباس: محسن شاه ابراهيمی
عکاس: سيامک زمردی مطلق
ساعت شروع اجرا:۳۰/۱۹
مدت: ۱۰۰ دقيقه