کیلیان امباپه و رئال مادرید؛ ماموریتی برای یک عمر

«فراتر از ورزش» بخشی از مطالب ورزشی بی‌بی‌سی هستند که داستان‌های شگفت‌انگیز ورزشکاران یا مسابقاتی را روایت می‌کند که کمتر شنیده‌اید. فهرست مطلب‌های فراتر از ورزش را دنبال کنید.

در اعماق آرشیو باشگاه موناکو تصاویر سیاه و سفیدی کیلیان امباپه نوجوان را در حالی که به درس معلم گوش می‌کند، نشان می‌دهد.

مانند بیشتر تصاویر قدیمی امباپه، اولین نکته‌ای که جلب توجه می‌کند، شیطنت، شوخ‌طبعی و سرزندگی اوست. در ویدئویی دیگر او را می‌بینیم که روی یک ترمبولین بالا و پایین می‌پرد و هر بار که به هوا می‌رود یکی از حروف کلمه موناکو را هجی می‌کند. اما در پشت این سرخوشی، ذهنیتی کاملا جدی وجود داشت.

امباپه در دوران نوجوانی هم درک درستی از یک برنامه گسترده‌تر و بزرگ‌تر داشت. نقشه‌ای شامل برنامه‌ریزی و آینده‌نگری والدین او که حالا به عنوان «پروژه امباپه» شناخته می‌شود.

در تصاویر کلاس درس، امباپه در حال آموزش زبان دیده می‌شود و بالاتر از همه زبان اسپانیایی.

او می‌گوید: «شاید در آینده کمکم کند. حتی اگر فقط در مصاحبه‌هایم باشد، در صورت لزوم می‌توانم منظورم را به فرانسوی یا دیگر زبان‌ها بیان کنم.»

این تابستان زمانی است که سرمایه‌گذاری در زبان اسپانیایی جواب می‌دهد. این ستاره ۲۵ ساله پس از پایان قراردادش با پاری‌سن‌ژرمن سرانجام به کهکشانی‌های رئال مادرید ملحق شد.

این انتقالی است که امباپه از دورانی که پوستر کریستیانو رونالدو را به دیوار اتاقش زده بود، آرزویش را داشت. انتقالی که می‌تواند دست او را به بزرگ‌ترین جام‌های فوتبالی برساند. این همچنین انتقالی است که به گفته هموطن معروف امباپه، سرانجام می‌تواند او را پرافتخارترین فوتبالیست تاریخ کند.

آرسن ونگر، سرمربی سابق آرسنال و مدیر کنونی بخش گسترش جهانی فیفا، می‌گوید: «او هنوز ۱۰ سال دیگر در سطح اول فوتبال دنیا دارد و این موضوع وقتی که به دستاوردهایی که تا همین حالا بدست آورده فکر کنیم، مخوف است.»

«این مرحله‌ای از حرفه شماست که می‌دانید چه وظیفه‌ای دارید و در اوج هستید؛ در بهترین وضعیت فیزیکی بالقوه. او محدودیتی ندارد. حتی با ۹۰ درصد توانایی‌اش هم می‌تواند بهترین باشد. اما سئوال این است که چقدر می‌خواهد به خودش فشار بیاورد؟ او تصویری از جایی که می‌خواهد به آن برسد دارد؟»

امباپه و از آن مهم‌تر تمام خانواده‌اش، همیشه مسیر مشخصی برای رسیدن به اوج فوتبال بین‌المللی داشته‌اند. رایان ویانگا، دوست دوران بچگی امباپه، در مستند جدید بی‌بی‌سی می‌گوید: «برنامه کیلیان فقط مدرسه بود و فوتبال. مدرسه، فوتبال و خانه.»

خانه امباپه در نزدیکی پاریس بود. او در یکی از حومه‌های پاریس به نام بوندی در سال ۱۹۹۸ به دنیا آمد؛ چند ماه پس از این که تیم ملی فرانسه برای نخستین بار برنده جام جهانی شد.

تیمی که قهرمان جام جهانی ۱۹۹۸ شد، بازیکنانی از حومه پاریس، مانند: لیلیان تورام و تیری آنری داشت. این منطقه هنوز هم استعدادخیز است و ۳۰ نفر از فوتبالیست‌هایی که در جام جهانی ۲۰۲۲ قطر بازی کردند، از حومه پاریس آمده‌اند.

بوندی اولین جایی بود که او پس از قهرمانی در جام جهانی ۲۰۱۸ به آن بازگشت. امباپه می‌گوید: «این شهر و مکانی است که در آن بزرگ شدم. افتخار می‌کنم که برگشتم اینجا.»

بوندی همچنین آزمایشگاهی بود که در آن یک اعجوبه خلق شد. خانواده امباپه در آپارتمانی مشرف به زمین‌های فوتبال باشگاه آ اس بوندی زندگی می‌کردند. پدرش ویلفرد، فوتبالیستی بود که بعدا مربی شد.

در نتیجه کیلیان که مادرش فیضه لاماری یک بازیکن هندبال حرفه‌ای بود، معمولا در حال بازی با بچه‌هایی بود که دو برابر خودش بودند. نامتناسب بودن هم بخشی از برنامه بود.

ویانگا می‌گوید: «کیلیان همان موقع هم یک قدم جلوتر از بسیاری بازیکنان آ اس بوندی بود. سطح او بالاتر از رده سنی‌اش بود و همیشه می‌خواست با بهترین‌ها بازی کند.»

«بازی با بهترین‌ها قانون تخطی ناپذیرش بود. هرگز حدی برای خودش نمی‌شناخت. بنابراین ممکن بود با کسی روبرو شود که دو متر قد داشت. پدرش، که مربی تیم بود، همیشه او را در مسابقات جلوی بهترین مدافعان قرار می‌داد.»

با توجه به تعداد بازیکنان حرفه‌ای که کارشان را از بوندی شروع کردند، از جمله ویلیام سالیبا مدافع آرسنال، بازی مقابل بهترین‌های این باشگاه دستاورد کمی نبود.

پروژه امباپه اما آنجا متوقف نشد.

در حالی که امباپه نوجوان عکس‌های رونالدو را به اتاقش چسبانده بود و ویدئوهای قدیمی زیدان، دیگر فوق ستاره رئال مادرید، را تماشا می‌کرد، سومین الگوی او در خانه‌شان زندگی می‌کرد: جیرس کمبو اکوکو، برادر خوانده‌اش.

والدین امباپه، اکوکو را زمانی که نه سال داشت، گرفتند. زمانی که از سوی فدراسیون فوتبال فرانسه برای بازی در کمپ تمرینی کلرفونتین انتخاب شده بود و قبل از این که به صورت حرفه‌ای برای باشگاه رن در دسته اول فرانسه بازی کند.

اکوکو بیشتر از یک دهه با کیلیان فاصله سنی داشت، ولی تاثیر زیادی روی او داشت. امباپه در شش سالگی سرود ملی فرانسه را یاد گرفت و همان موقع به معلمش گفت: «یک روز من در جام جهانی برای فرانسه بازی می‌کنم.»

فقط ویلفرد و فیضه نبودند که اعتقاد داشتند سرنوشت کیلیان انجام کارهای بزرگ است. شرکت نایکی زمانی که او ۱۰ سال داشت سراغش رفت و به پیشنهاد کفش مجانی داد. حدود شش سال بعد او نخستین بازی‌اش را با لباس موناکو انجام داد؛ اما دوران بین این دو نقطه آسان نگذشت.

آلن مامه هم‌کلاسی امباپه در کلرفونتین (مرکز ملی فوتبال فرانسه) بود. او در مستند بی‌بی‌سی گفت: «وقتی او را دیدم، بازیکنی نبود که بیشتر از هم تحت تاثیرش قرار بگیرم. در زمان تست‌ها چشمم را نگرفت و اولین باری که بازی‌اش را دیدم نگفتم، وای چه بازیکنی! آنها بازیکنان منتخب منطقه بودند و کیلیان در بهترین تیم نبود.»

مت اسپیرو، نویسنده و کارشناس فوتبال فرانسه، هم با نظر مامه موافق است: «کیلیان ابتدا در کلرفونتین به مشکل خورد. او دو سال آنجا ماند و سال اول بدون شک بهترین بازیکن گروه‌اش نبود. فکر کنم خودش هم این را قبول داشته باشد.»

«امباپه در پست گوش بازی می‌کرد و اغلب عملکرد جالبی نداشت. به نظرم او در پایان اولین سال حضورش در کلرفونتین جهشی در رشد داشت. سال دوم او به طور جدی وارد بازی شده بود. مردم شروع کردند به فکر کردن در مورد این که ما یک بازیکن خیلی خیلی خاص در دست داریم.»

ژوئیه ۲۰۱۳ استعدادیاب موناکو او را انتخاب کرد، زمانی که ۱۴ ساله بود. رفتن از حومه پاریس به « کوت دازور» (خط ساحلی جنوب شرقی فرانسه در کناره دریای مدیترانه) در آن سن می‌توانست موجب شود که یک بچه درون خودش فرو برود؛ اما نه برای بچه‌ای که از بوندی آمده بود.

کمی پس از رسیدن امباپه، قرار شد او و هم‌تیمی‌هایش یک مجله طراحی کنند با عکسی از خودشان بر روی جلد آن. منطقی‌ترین گزینه، یک مجله ورزشی یا شاید یک هفته‌نامه ملی مانند پاریس مچ بود.

انتخاب امباپه چه بود؟ مجله تایم. و تیتری که او انتخاب کرد: «El Maestro» (استاد.)

فقط چهار سال بعد از آن او نقشی اساسی در قهرمانی فرانسه در جام جهانی ۲۰۱۸ روسیه داشت و امباپه تنها بازیکن زیر ۲۰ سال دنیا به غیر از پله شد که به فینال جام جهانی رسیده است. این بار تصویر چهره او روی مجله تایم واقعی چاپ شد.

او در مصاحبه با تایم گفت: «دیوانه‌‌کننده است. هر بچه‌ای بلندپروازی‌هایی دارد، ولی وقتی آنها فقط بعد از چند سال به حقیقت بدل می‌شوند، این چیزی دیوانه‌کننده است.»

استعداد دیوانه‌وار، همراه است با پول دیوانه‌وار و این نمونه‌ای دیگر از اراده امباپه است برای کنترل کامل روی مسیر حرفه‌ایش.

ژولین لورن، کارشناس فوتبال فرانسه، می‌گوید: «تابستان ۲۰۱۷ رئال مادرید که از ۱۱ سالگی دنبال امباپه بود، پیشنهادی را روی میز گذاشت: پیشنهادی ۱۸۰ میلیون یورویی برای بازیکنی ۱۸ ساله.»

«موناکو به امباپه گفت: "گوش کن، این خیلی خوب‌تر از آن است که بخواهیم ردش کنیم و ما تصمیم گرفته‌ایم که تو را به رئال مادرید بفروشیم." و جواب امباپه این بود: "وای، وای، وای... هیچکس نمی‌تواند به من بگوید چه کنم. این من هستم که برای آینده‌ام تصمیم می‌گیرم، نه شما. نه آن خانم یا آن آقا. من. من و خانواده‌ام."»

تصمیم او این بود که به خانه برود. مدتی بعد او با پیوستن به پاری‌سن‌ژرمن، گران‌ترین بازیکن نوجوان جهان شد.

مادرید برای جذب او مجبور شد هفت سال دیگر صبر کند. گفته می‌شود که او با ۱۵۰ میلیون یورو راهی پایتخت اسپانیا خواهد شد. رویای بزرگ محقق شده است، پولی باورنکردنی را بدست آورده است و پتانسیلی مهارنشدنی وجود دارد که هنوز ظاهر نشده است.

داستان‌های زیادی در مطبوعات منتشر شده که او را به شکل فردی خودشیفته تصویر می‌کنند، بازیکنی که متهم به اعمال نفوذ بر تاکتیک‌ها و تصمیمات نقل و انتقلاتی پی‌اس‌جی بود. این عناوین منفی غالبا با تاثیر بیش از حد خانواده امباپه به‌خصوص مادر و مدیربرنامه‌اش، لاماری، همراه بود.

مارتین بوشه از مدیران سابق پاری‌سن‌ژرمن است که از سال ۲۰۱۴ تا ۲۰۲۰ به طور مستقیم با امباپه در ارتباط بود. او کتابی با موضوع «منیت» (ego) منتشر کرده که در آن مدعی می‌شود که تاثیر خانواده موجب شده که امباپه خودش را مهم‌تر از آن چیزی که هست، تصور کند.

بوشه می‌گوید: «منیت از الزامات رسیدن به موفقیت است، اما مسئله مهم‌تر این است که دستی باشد تا آن را کنترل کند. گاهی شما از آن استفاده می‌کنید تا در زمان لازم مقاومت کنید و خودتان را نشان دهید.»

«اما گاهی هم باید به حرف بقیه گوش کنید و متواضع باشید. کیلیان خیلی وقت‌ها آن دست کنترل‌کننده را در اختیار نداشته است. اما بدون شک مادر و بقیه خانواده واقعا پشت سرش هستند. من احساس می‌کنم که آن دست کنترل‌کننده، خانواده‌اش است.»

امباپه تا تولد ۲۵ سالگی‌اش در دسامبر ۲۰۲۳ برای باشگاه و تیم ملی ۳۰۶ گل زد، این تقریبا دو برابر تعداد گل‌هایی است که الگویش، کریستیانو رونالدو، تا آن سن زد (۱۶۰) و همین طور آماری بهتر از لیونل مسی در آن سن (۲۷۹.)

او در آستانه یورو ۲۰۲۴ با ۴۶ گل، سومین گلزن برتر تاریخ فرانسه است و فقط تیری آنری (۵۱) و اولیویه ژیرو (۵۷) بیشتر از او گل ملی دارند.

امباپه چنان تاثیری روی تیم ملی فوتبال فرانسه داشته است که دیدیه دشان، سرمربی تیم، سال ۲۰۲۳ بازوبند کاپیتانی را به او داد.

آیا این تصمیمی فکر شده و درست بود؟ دشان در پاسخ گفت: «کیلیان؟ البته. بعضی‌ها در مورد خودشیفتگی او صحبت می‌کنند، اما خودشیفتگی کلمه بزرگی است. این برای مهاجمان و به طور قطع تمامی بازیکنان تهاجمی لازم است. او مناسب این نقش و آماده کار است.»

او شاید آماده این کار باشد اما آماده رساندن پاری‌سن‌ژرمن به قهرمانی در لیگ قهرمانان اروپا نبود. جامی که بیش از همه مورد علاقه مالکان قطری باشگاه بود، به رغم سرمایه‌گذاری هنگفت آنان، دور از دسترس ماند.

هفتمین و آخرین حضور امباپه در لیگ قهرمانان با پیراهن پاریس مدتی قبل با حذف مقابل بوروسیا دورتموند در نیمه‌نهایی تمام شد. البته آنها از این هم به جام نزدیک‌تر شده بودند ، اما در فینال سال ۲۰۲۰ بایرن مونیخ بود که جام را از دستشان ربود.

این جام و عناوین فردی نظیر توپ طلای اروپا و مرد سال فوتبال فیفا هنوز به کارنامه او اضافه نشده‌اند. پروژه امباپه هنوز کامل نیست.

او اما زمان، انگیزه و همراه با رئال مادرید، صحنه لازم برای تکمیل هدف دیرینه خانوادگی را دارد: تبدیل شدن به بزرگ‌ترین بازیکن دوران خودش یا تمامی ادوار.