پرستار بریتانیایی برای کشتن هفت نوزاد مجرم شناخته شد

منبع تصویر، SWNS
لوسی لتبی، پرستار بیمارستانی در شمال غرب انگلستان، برای کشتن هفت نوزاد و اقدام به قتل شش نوزاد دیگر مجرم شناخته شده است. به این ترتیب او بدترین بچهکش زنجیرهای تاریخ معاصر بریتانیا است.
این قتلها ظرف یک سال و بین ژوئن ۲۰۱۵ تا ژوئن ۲۰۱۶ و در بیمارستان کونتس چستر، محل کار لوسی لتبی رخ دادند.
به جز اتهامهایی که او برایشان مجرم شناخته شد، هیات منصفه او را درباره دو مورد دیگر قتل بیگناه دانست و درباره شش اتهام دیگر اقدام به قتل هم به نتیجه نرسید.
قرار است پلیس پروندههای چهار هزار کودکی را که طی دوران کار لوسی لتبی در بیمارستانها محل کار او پذیرش شده بودند بررسی کند.
لوسی لتبی، که در بخش نوزادان بیمارستان شاغل بود، عامدانه به نوزدان هوا تزریق کرد، به زور شیر به آنها خوراند و دو نوزاد را هم با تزریق انسولین مسموم کرد.
محاکمه لوسی لتبی از اکتبر ۲۰۲۲ آغاز شد و طی آن دادستانی او را به عنوان فردی «محاسبهگر و فریبکار» و فرصتطلب معرفی کرد که با سرزنش و شماتت همکاران دیگرش نقش خود در «حملات قاتلانهاش» را پنهان میکرد.
وکلای مدافع لوسی لتبی میگویند او قربانی «سیستمی شده که موقع شکست دنبال مقصر میگردد»، آنها گفتهاند درگذشت نوزادان نتیجه مجموعهای از کاستیها در واحد محل کار این پرستار بوده است.
پیش از ژوئن ۲۰۱۵ در هر سال کمتر از سه مرگ نوزادان در بیمارستان محل کار لوسی لتبی رخ میداد، اما تنها در ماه ژوئن آن سال سه نوزاد جان باختند. اتفاقی که انتظارش نمیرفت، اما به دلیل آنکه دلیل مشترکی در مرگها نبود شکی برانگیخته نشد.
با این وجود مرگ نامعمول نوزادان ادامه پیدا کرد.
«اسمش را بگذارید لاپوشانی»
یکی از پزشکهای ارشد در بیمارستان کونتس چستر به بیبیسی گفت مدیران بیمارستان در بررسی ادعاهای اولیه که علیه لوسی لتبی مطرح شد کوتاهی کردند.
به گفته او همچنین با وجود گذشت چند ماه از اینکه به مدیران هشدار داده شد که این پرستار ممکن است در مرگ کودکان مقصر باشد، مدیران بیمارستان در خبر کردن پلیس تاخیر داشتند.
به گفته دکتر استیون بریری همین کوتاهی باعث شد که لوسی لتبی دست کم به پنج نوزاد دیگر حمله کند و دو تایشان را بکشد.
او گفت احساسش این بود که مدیران دنبال «ساختن روایتی» بودند که بتوانند با اتکا به آن از مراجعه به پلیس خودداری کنند.
او گفت: «اگر میخواهید اسم این کار را بگذارید لاپوشانی، این لاپوشانی بود.»










