بیانیه «مبهم» حوزه علمیه امام خمینی و سوالات بی‌شمار درباره اتهام «زمین‌خواری» کاظم صدیقی و پسرانش

حوزه علمیه امام خمینی، که تولیت آن با کاظم صدیقی، امام جمعه موقت تهران است،‌ در بیانیه‌ای که تاریخ ۲۷ اسفند را دارد و امروز (دوشنبه ۲۸ اسفند) رسانه‌های ایران آن را منتشر کردند، گفت که در«تنظیم اساسنامه» موسسه «پیروان اندیشه‌های قائم»، «اشکالات شکلی» پیش آمده بود که در آذر ماه گذشته «رفع» شده و «افراد مبحوث عنه از موسسه خارج شدند.»

در این بیانیه، که پس از انتشار نامه آقای صدیقی به دادستان تهران منتشر شد، آمده که «کلیه افراد موسس [مدرسه علمیه امام خمینی] از موسسه خارج شده و کلیه سهام و مالکیت موسسه «پیروان اندیشه‌های قائم» و منافع این موسسه به حوزه علمیه امام خمینی تعلق دارد.»

در این بیانیه تاکید شده است که «ملک مذکور قابلیت استفاده شخصی ندارد.»

انتشار خبر انتقال مالکیت باغ ۴۲۰۰ متری در جوار این حوزه علمیه به موسسه‌ای با سهامداری کاظم صدیقی و پسرانش، با واکنش‌های زیادی رو‌به‌رو شده است.

«مدرسه علمیه امام خمینی» از مدارس ‌دینی است که ۲۰ سال پیش در زمین‌های شمال تهران تاسیس شد.

کاظم صدیقی از موسسان اصلی این مدرسه است و تولیت آن را بر عهده دارد و مدیر مدرسه را هم او تعیین می‌کند.

آقای صدیقی،‌ علاوه بر این ریاست ستاد امر به معروف و نهی از منکر را هم به عهده دارد. او سال‌ها مناصب مهمی در قوه قضاییه داشت و اکنون مشاور عالی رئیس این قوه است.

آقای صدیقی دیروز در اولین واکنش به این انتقال مالکیت که هفته پیش،‌ یاشار سلطانی، روزنامه‌نگار تحقیقی، آن را گزارش کرد، گفت «فردی که قبلا مورد اعتماد مجموعه بوده»، با «خیانت در امانت» و «جعل امضا»، این زمین‌ها را به شرکت «پيروان انديشه‌های قائم» منتقل کرده است.

آقای سلطانی با انتشار اسنادی در سایت خود نوشته بود که در جوار این حوزه علمیه امام خمینی در منطقه یک تهران، در محله ازگل،‌ باغی به مساحت ۴۲۰۰ متر قرار دارد که قیمت روز آن «حدود ۱۰۰۰ میلیارد تومان» برآورد می‌شود.

به نوشته این روزنامه‌نگار، آبان امسال شرکتی به نام «موسسه غیرتجاری پیروان اندیشه‌های قائم» ثبت و بعد از آن اسناد مالکیت این باغ گران‌بها به نام این شرکت می‌شود.

به نوشته یاشار سلطانی،‌ مالکان این شرکت کاظم صدیقی و چند تن از پسران و دوستانش هستند و عروسش هم بازرس شرکت است.

بیانیه مدرسه علمیه امام خمینی و نامه دیروز کاظم صدیقی و توضیحات آنها نه فقط به ابهامات پاسخی نداد بلکه در روزهای آخر سال، که ایران برای تعطیلات طولانی نوروزی آماده می‌شود،‌ موجی از ابهام و سوال را برای افکار عمومی ایجاد کرده است.

علی قلهکی، فعال سیاسی اصول‌گرا، در شبکه ایکس (توییتر سابق) این سوالات را مطرح کرد: «چه نفعی برای فرد جاعل دارد که زمین را به نام شما کند؟! چرا قبل از رسانه‌ای شدن، دادستان را وارد عمل نکردید؟! چرا به عنوان فرد حقیقی شکایت نمی کنید؟! جعل، جنبه عمومی نداشته و صرفا توسط شاکی خصوصی قابلیت شکایت دارد!»

سایت عصر ایران هم با بازنشر مدارک ثبت شرکت «پیروان اندیشه‌های قائم» این پرسش را مطرح کرد که «اساساً چه لزومی داشته که مؤسسه‌ای تاسیس کنند و ملک مدرسه تحت تولیت خود را که جزو اموال عمومی است، به آن مؤسسه که متعلق به خودشان و پسران و رفقایشان است، منتقل کنند؟! آن هم درست یک ماه بعد از تأسیس؟!»

پرونده‌های متعدد فساد مالی که طی سال‌های اخیر فاش شده و در مواردی با گروهی از روحانیون، مداحان و مقامات نهادهای مذهبی و سیاسی جمهوری اسلامی مرتبط بوده است، از دلایل عمده خشم و نارضایتی مردم در ایران است.

داغ دل معصومه ابتکار تازه شد: «قطع درختان» ازگل برای ساخت حوزه علمیه

معصومه ابتکار هم، که ۸ سال در دوران ریاست جمهوری محمد خاتمی رئیس سازمان حفاظت از محیط زیست بود و عضو پیشین شورای شهر تهران بوده است،‌ به این ماجرا واکنش نشان داد.

خانم ابتکار، که از سیاستمداران اصلاح‌طلب است، در شبکه ایکس نوشت: «یادتان هست؟ سال ۹۱ در شورای شهر تهران موضوع یکی از تذکرات سه‌شنبه من در صحن علنی افشای بی‌اعتنایی و همدستی هم‌طیفان این آقا [کاظم صدیقی] در موضوع قطع درختان و تخریب باغات ازگل بود.»

او در ادامه نوشت:‌ «مقایسه تصاویر هوایی سال ۸۴ و۹۰ نشان می‌داد چقدر درخت در این حوزه علمیه قطع شده! تخلف از همان موقع شروع شده بود.»

معصومه ابتکار نخستین زنی است که پس از انقلاب ۵۷ وارد هیئت دولت شد و سخنگوی دانشجویان پیرو خط امام بود که سفارت آمریکا را در ۱۳ آبان ۱۳۵۷ اشغال کردند و دیپلمات‌های آمریکا را گروگان گرفتند.

عباس عبدی، فعال سیاسی در ایران هم به این ماجرا واکنش نشان داده و‌آن را «آزمون مهم» دستگاه قضایی خوانده است.

او در شبکه ایکس نوشت: «صدیقی گفته زمین را یک جاعل به نام ما زده!! اگر راست بگوید یک فاجعه تمام‌عیار از بی‌اطلاعی وی و داشتن اطرافیان جاعل است. اگر دروغ باشد که صدبار بدتر. شاید فساد تحمل شود ولی با دروغ چه می‌توان کرد؟»

آقای عبدی به پرونده معروف به «چای دبش» اشاره کرد و گفت: «چای دبش ضربه نهایی به شعارهای مبارزه با فساد بود و این به نماز جمعه؛ آزمون مهمی پیش روی دستگاه قضایی قرار گرفته است.»

ابطحی: «رابین‌هودی» پیدا شده که زمین را به اسم صدیقی و بچه‌هاش بکند

محمدعلی ابطحی، فعال سیاسی اصلاح‌طلب، هم با انتشار پیام ویدئویی در شبکه ایکس به گریستن‌های آقای صدیقی اشاره کرد و گفت: «دیدید آقای صدیقی چقدر گریه می‌کند؟ واقعا مظلوم است. یک رابین‌هودی پیدا شده امضای آقای صدیقی را جعل کرده که زمین بغلی مدرسه آقای صدیقی را به اسم آقای صدیقی و مدرسه ایشان کند.»

«واقعا از این مظلومیت بیشتر؟ مردم را چجوری فرض کردید به خدا؟»

عبدالله گنجی، مدیر مسئول سابق روزنامه اصولگرای جوان و روزنامه همشهری هم در شبکه ایکس (توییتر) نوشت که کاظم صدیقی باید از یاشار سلطانی به خاطر افشای این پرونده قدردانی کند:‌ «نامه حاج آقا صدیقی را حمل بر صحت می‌گذارم. علتش این که پذیرفته است مدیریت خودش اشکال دارد و آماده پاسخگویی قضایی است و به توجیه و انکار و جدل در موضوع رو نیاورده است. لذا افشا کننده با هر نیتی هم سوت زده باشد باید اول توسط خود صدیقی مورد تقدیر قرار گیرد.»

او در پست دیگری بر ضرورت پیگیری «سیستم امنیتی» هم تاکید کرد: «لازم است سیستم امنیتی کشور به موضوع تغییر مالکیت بخشی از زمین حوزه علمیه ازگل ورود کند.»

تغییر ادبیات رسانه‌های ایران درباره کاظم صدیقی هم از چشم کاربران شبکه‌های اجتماعی دور نماند.

آقای صدیقی، که قبلا با عناوینی چون آیت‌الله از او یاد می‌شد، حالا در برخی از خبرگزاری‌ها از او با عنوان حجت‌الاسلام یا کاظم صدیقی خالی نام برده می‌شود.

کاربری هم در شبکه ایکس با اشاره به سابقه قضایی آقای صدیقی، زیر گفتگویی که خبرگزاری ایسنا از او منتشر کرد،‌ نوشت: «آدمی با این سطح پایین فهم، هم قاضی بوده و کلی حکم اعدام داده هم رئیس دادگاه انتظامی قضات بوده است. الان هم که آزار و اذیت زنان زیر نظرش انجام می‌شه و کمی از دزدی‌هاش آشکار شده باز با خود احمق نشون دادن می‌خواد قسر در بره.»

گروهی دیگر از کاربران هم اظهارات آقای صدیقی را «ساده‌لوحانه» دانستند و کلیپی از برنامه محبوب و طنز «کلاه قرمزی» بازنشر شد که در آن «آقای همساده» که شخصیتی ساده و ساده‌لوح است می‌گوید به محضر رفته بوده که ماشین به نام بزند و بدون اینکه زن داشته باشد،‌ «ازش طلاق گرفتن» و بدون آنکه بداند به چه کسی،‌ سال‌هاست مهریه می‌دهد.