رئیس‌جمهور فرانسه می‌گوید اسرائیل حق دفاع دارد، اما با رعایت حقوق انسانی غیرنظامیان غزه

امانوئل مکرون، رئیس جمهوری فرانسه، در گفت‌وگو با کاتیا ادلر، خبرنگار بی‌بی‌سی می‌گوید که حق اسرائیل برای حفاظت از خود در واکنش به حمله هفتم اکتبر حماس را به رسمیت می شناسد اما «از ابتدا گفتیم که یک دموکراسی وقتی به جنگ با تروریسم می‌رود، باید بر اساس اصول بین‌المللی و با رعایت حقوق بشر باشد، می‌بینیم که هر روز غیرنظامیان غزه تحت بمباران بی‌وقفه هستند».

رنیس جمهوری فرانسه که نشان داده مایل است بحرانهای کوتاه‌‌‌‌ مدت و بلند مدت جهان را با ابتکارعمل حل کند، در گفت و گوی ویژه این هفته که ترجمه مصاحبه با کاتیا ادلر است در مورد بحران غزه، مسلمان‌ستیزی و یهودی‌ستیزی در فرانسه، روابط اروپا و آمریکا و دیگر مشکلات روز جهان مانند جنک اوکراین، مشکلات اقلیمی و غیره صحبت می‌کند.

گفت‌وگوی کاتیا ادلر با امانوئل ماکرون رئیس‌جمهور فرانسه:

کاتیا ادلر: در کاخ الیزه در پاریس هستیم. دفتر رسمی رئیس جمهوری فرانسه و گفتگویی داشتم با ساکن فعلی آن، امانوئل مکرون درباره بعضی از بزرگترین چالشهای پیش روی جهان، از جنگهای خاورمیانه و اوکراین تا تغییرات اقیمی و فنآوری‌های جدیدی که زندگی همه را دستخوش تغییر کرده است.

ادلر: هفته‌هاست که سازمانهای امدادرسان، زنگ خطر را درباره غزه، به صدا در آورده اند. شما می‌گویید که وقفه انسان دوستانه کافی نیست و باید برای آتش بس تلاش کرد. آیا از این که رهبران کشورهای دیگر مثل آمریکا و بریتانیا با شما همراه نشدند، دلسرد شده اید؟

مکرون: نه، امیدوارم که همراه بشوند. من یکی از اولین رهبران جهان بودم که پس از حمله تروریستی هفت اکتبر با نخست وزیر و رئیس جمهوری اسرائیل تماس گرفتم. ما به شدت این حمله و گروه تروریستی را محکوم کردیم و حق اسرائیل برای حفاظت از خود و واکنش به این حمله ، به رسمیت می شناسیم. اما از ابتدا گفتیم که یک دموکراسی وقتی به جنگ با تروریسم می رود باید بر اساس اصول بین المللی و با رعایت حقوق بشر باشد. می بینیم که هر روز غیرنظامیان غزه تحت بمباران بی وقفه هستند. ما تلاش کردیم که از شهروندان مان محافظت کنیم، متاسفانه ۴۰ شهروند فرانسه کشته شده اند و تعدادی هم گروگان هستند و من به خانواده آنها هم فکر می کنم. اما می بینیم که در هفته های گذشته تعداد زیادی غیرنظامی کشته شده اند که به هیچ وجه قابل توجیه نیست. ونتیجه واضحی که همگی پس از کنفرانس بشردوستانه‌ اخیربا حضور سازمان ملل ، سازمانهای مردم نهاد و کشورهای مختلف ، به آن رسیدیم، این بود که هیچ راه حلی ، جز ایجاد یک وقفه بشردوستانه و پس از آن آتش بس، برای حفاظت از مردم، زخمی‌ها، کودکان ، زنان، سالمندان و غیرنظامیانی که هیچ ارتباطی با تروریست‌ها ندارند، وجود ندارد. من فکر می کنم مهم است که همه جنبه ها را ببینیم. من معتقدم این تنها راه حل موجود است. آتش بس. کشتن مردم بی گناه به دلیل جنگ با تروریسم، قابل توجیه نیست.

ادلر: آقای رئیس جمهور همانطور که گفتید شما از اول هم روی حق اسرائیل برای دفاع از خود تاکید داشتید و حتی گفتید که «در مبارزه با تروریسم باید بی‌رحم بود، اما در چارچوب قوانین» . به کشته شدن غیرنظامیان در غزه اشاره کردید. دبیرکل سازمان ملل گفته که غزه تبدیل به قبرستان کودکان شده است. آیا فکر می‌کنید که اسرائیل به قوانین بین‌المللی که شما به آن اشاره کردید، احترام می‌گذارد؟

مکرون: ببینید، در روزهای اول مشخص بود که احساسات و همدردی، وضعیتی را ایجاد کرده بود که همه به اسرائیل احساس نزدیکی و از آنها حمایت می‌کردند. ما همین حالا هم با آنها احساس همدردی می‌کنیم و با اراده آنها برای از بین بردن تروریسم همدل هستیم. ما در فرانسه می دانیم تروریسم یعنی چه. اما من فکر می‌کنم حمله به غیرنظامیان و تفاوت قائل نشدن بین افراد، غیر قابل توجیه است. جان فلسطینیان مهم است. امروز قوانین بشردوستانه به وضوح، زیر پا گذاشته می شوند. به همین دلیل هم من ،خواستار یک وقفه بشردوستانه و آتش بس فوری برای حفاظت از جان غیرنظامیان هستم. نکته دوم، حفاظت از انسان‌ها ست، برای این نیازمند یک وقفه هستیم تا زمینه را برای آتش بس فراهم کنیم. ما نیازمند یک اقدام قاطع هم در غزه و هم در کرانه باختری هستیم به این دلیل که در آنجا هم شهرک نشینان در حال کشتن انسان‌های بی‌گناه هستند. ما همچنین یک بحران مالی و اقتصادی در کرانه باختری داریم که زندگی بسیاری را تحت تاثیر قرار داده. و سوم یک پاسخ سیاسی، چرا که ما راه حل تشکیل دو کشور را داریم و توافق‌ها و مذاکرات لازم، انجام شده اما اجرا نشده. من فکر می‌کنم که فراموش کردن جنبه سیاسی این موضوع، نادیده گرفتن جنبه مهمی است که شامل خواست مشروع مردم فلسطین برای داشتن کشورشان است.

ادلر: یعنی می‌گوید که اسرائیل قوانین بین‌المللی بشردوستانه را زیر پا گذشته و احتمالا مرتکب جنایات جنگی شده است؟

مکرون: نه، من فکر می کنم پرسیدن این سوال از این زاویه درست نیست. ما حق آنها برای محافظت از خود را به رسمیت می شناسیم. اما با این که بهترین شیوه برای محافظت از خود، بمباران گسترده غزه است، مخالفیم. ما آماده ایم که با آنها برای هدف گرفتن تروریستها و گروه های تروریستی همکاری کنیم. اما از آنها می خواهیم که بمباران را متوقف کنند. الان وقت این نیست که ببینیم چه کسی، چه مسئولیتی داشته. فکر نمی کنم درست باشد که تنها یک ماه بعد از یک حمله تروریستی به کشور دوست و متحدمان، بگوییم که شما مقصرید و محکومشان کنیم. اما حقیقت این است که امروز غیرنظامیان، بچه ها، زنان و سالمندان تحت بمبارانند و این کار هیچ مشروعیتی ندارد. برای همین از اسرائیل می خواهیم که بمباران را متوقف کند. من قاضی نیستم. من به عنوان رهبر یک کشور حرف می زنم و معتقدم که الان وقت آتش بس بشردوستانه است. من فکر میکنم این اقدام برای اسرائیل هم خوب است.فکر می کنم برای امنیت اسرائیل هم بهتر است که میلیونها فلسطینی و مردم منطقه با چنین تصویری روبرو نشوند. این تصاویر، صرفا ایجاد نفرت می کنند. نکته من این است که من قاضی نیستم و محکومشان نمی کنم. اما می خواهم قوانین بین‌المللی را به همه یادآوری کنم. من خواهان آتش بس هستم. یک آتش بس انسان دوستانه.

ادلر: خشم و استیصال فراوانی در منطقه وجود دارد. هر دو طرف به شدت احساساتی هستند. فرانسه میزبان بزرگترین جمعیت یهودی و مسلمان در اروپاست. در نظرسنجی که اخیراً انجام شده، بیش از ۷۰ درصد فرانسوی‌ها درباره سرریز کردن این خشم و تنش در داخل فرانسه، ابراز نگرانی کرده‌اند. آیا فکر می‌کنید در این مقطع چقدر فرانسه و اروپا در خطرند؟

مکرون: چیزی که می‌گویید کاملا درست است. اما ملت فرانسه مجموعه ای از گروه های کوچک نیست. ما احتمالا بزرگترین جمعیت فرانسوی هایی را داریم که دینشان اسلام است و بزرگترین جمعیت فرانسویان که یهودی هستند، احتمالاً بزرگترین در کل اروپا. اما همه آنها شهروندان فرانسه هستند. به همین دلیل همه آنها به عنوان شهروندان فرانسه باید به وضوح هر حمله تروریستی را محکوم بدانند چرا که ما هم از این حمله تروریستی آسیب دیده‌ایم. آنها ممکن است هر دینی داشته باشند یا اصلا هیچ دینی نداشته باشند. مسلمان یا یهودی، در وهله اول شهروندان فرانسه هستند. به همین دلیل همه شهروندان فرانسه، باید هر رفتار یهود ستیزانه را محکوم کنند، چرا که ما اینجا هم همچون سایر کشورهای اروپا و جهان شاهد افزایش شدید یهودی ستیری هستیم. رفتارهایی که هیچ دلیل و توجیهی برایشان وجود ندارد. همه شهروندان فرانسه باید خیلی واضح یهودی ستیزی را محکوم کنند و در برابرش متحد باشند. بعد این که همه شهروندان فرانسه باید از حفظ جان همه انسانها دفاع کنند. هیچ کس نباید به هیچ دلیلی از بمباران غیر نظامیان دفاع کند.

ادلر: و شما چطور از شهروندان فرانسوی در برابر نفرت، خشونت و افراطی‌گری محافظت می‌کنید؟ شما در این باره با رهبران جهان هم صحبت کرده‌اید. اما شرکت متا هیچ نماینده‌ای به این گفتگوها نفرستاد و شرکت اکس هم یک نماینده سطح پایین به این نشست فرستاد. آیا فکر می‌کنید که محافظت از شهروندان، از زمان روی کار آمدن فرضا، ایلان ماسک در توییتر که حالا به عنوان اکس می‌شناسیم، دشوارتر شده؟

مکرون: ببیند، من با یک فرد یا افراد کاری ندارم. من به داده ها و بررسی هایی نگاه می کنم که از شش سال پیش و در پی حملات تروریستی ژوئیه ۲۰۱۷ در بریتانیا و به همت ترزا می، نخست وزیر وقت، گردآوری شد. ما آن موقع خیلی تنها بودیم. آن موقع خیلی از رهبران جهان معتقدند بودند که به خاطر آزادی بیان نباید هیچ چیزی مسدود بشود. اما بعد از حملات کرایست چرچ در نیوزیلند، ما اینجا در ماه می ۲۰۱۹ طرحی را شروع کردیم به عنوان کرایست چرچ.. و نتایجی هم گرفتیم و توانستیم محتوای تروریستی را استخراج کنیم. اما بعضی از پلتفرم ها مثل متا و گوگل همکاری نمی کنند. آنها به تعهداتی که پارسال به ما دادند هم عمل نکردند. آنها به نشستهای نیویورک و پاریس نیامدند. رئیس جمهوری فرانسه و بعضی دیگر وقت داشتند به نشست بیایند، اما آنها وقت نداشتند. برای این که اساسا این موضوع برایشان اهمیت ندارند. اما اعتماد باید بر اساس شواهد و تعهد باشد. توییتر دستکم درباره شفافیت درباره الگوریتمها همکاری کرده. امیدوارم بقیه هم همکاری کنند. وقتی به تعداد مادرریتورها؛ یا ناظران محتوا ، خصوصا در این شبکه های اجتماعی بزرگ نگاه می کنم، تعدادشان برای زبان فرانسه خیلی کم است. مثلا در پلتفرمهای بزرگ، ۳۳۰ میلیون کاربر فرانسه زبان هست، اما کلا ۵۰ نفر مادریتور یا مسئول بررسی به شکایات درباره محتوا به زبان فرانسه دارند. باورتان می شود که ۵۰ نفر بتوانند به شکایات درباره خشونتهای مجازی و نفرت پراکنی در فضای مجازی رسیدگی کنند؟ به نظرم آنها اصلا این موضوع را جدی نمی گیرند.

ادلر: وقتی به بحران‌های جهان نگاه می‌کنیم از جمله بحران در خاورمیانه متوجه می‌شویم که اوکراین نگران است که حامیانش، حواسشان از اوکراین پرت شده باشد. شما به کی‌یف تضمین داده‌اید که چنین نیست. اما چطور می‌توانید چنین تضمینی بدهید؟ ما از فرماندهان نظامی اوکراین شنیده‌ایم که وضعیت با روسیه به گونه‌ای به بن بست رسیده . حمایت از اوکراین هزینه اقتصادی زیادی دارد. موضوع هم فقط رهبران نیستند، مردم دیگر کشورها هم مشکلات اقتصادی و تورم دارند. چطور می‌توانید همه را با خودتان همراه کنید؟

مکرون: ببینید، در چنین موقعیت هایی، خوب است که به سناریوهای دیگر فکر کنیم. مثلا فرض کنیم که ما دیگر از اوکراین دیگر حمایت نکنیم. چه می شود؟ احتمالا شکست می خورند. نتیجه؟ احتمالا برای اروپایی ها، این یعنی ساختار امنیت کل قاره به شکل فعلی وجود نخواهد داشت، چون یک هرم قدرت جدید شکل خواهد گرفت. برای همین من فکر می کنم هیچ گزینه بهتری به جز حمایت از اوکراین برای مقاومت تا رسیدن به موقعیت مناسب برای مذاکره منصفانه و خوب، وجود ندارد. اوکراین نمی تواند همزمان با دفاع از قلمرو و امنیتش، پای میز مذاکره با روسیه برای رسیدن به یک راه حل بنشیند.

ادلر: پس هنوز نه.

مکرون: فکر می کنم هنوز وقتش نیست. البته تعیین زمان مناسب، وظیفه من نیست. بلکه با دو طرفی است که در میدان هستند. چیزی که روشن است این است که اوکراین این ضد حمله جدید را به نتیجه خواهد رساند. به نظرم، این ماه، حیاتی است. اما در ماه های آینده، به نظرم باید رویکردمان را بررسی کنیم و ببینیم که چطور می توانیم کارآمدتر باشیم. و این که روسیه با چه شرطی آماده گفتگوست. اگر بگوید همه کشور را می خواهم، مذاکره غیر ممکن است. البته تصمیم برای هر نوع مذاکره، با اوکراینی هاست. اما فکر میکنم وظیفه ماست که به اوکراین کمک کنیم و به تعهمدمان پایبند باشیم و در مسیر ناتو و اتحادیه اروپا قدم برداریم.

ادلر: ایالات متحده آمریکا در کنار اروپا، یکی از حامیان اصلی اوکراین بوده اما نمی‌دانیم که چه کسی در انتخابات ریاست جمهوری آمریکا در سال آینده پیروز خواهد شد. آیا اروپا می‌تواند به تنهایی به دفاع ادامه دهد؟ آیا می توانید روی کمک رسمی بریتانیا در چنین شرایطی حساب کنید؟

ماکرون: اول باید بگم که ما بسیار خوشبخت هستیم که چنین دولتی در آمریکا بر سر کار است چرا که آنها افراد متعهدی هستند و یک دیپلماسی منطقی را در پیش گرفتند. به معنی کمک کردن به یک دموکراسی ، یعنی اوکراین، برای حفاظت از قلمروش بدون افزایش تنش. به همین دلیل ما بسیار خوشبختیم. دوم اینکه من بر سر سیاست داخلی آمریکا شرط‌بندی نمی‌کنم. امیدوارم که این موضوعی برایشان فراجناحی باشد، چرا که چیزی که در خطر است اصول منشور سازمان ملل است به معنای تمامیت ارضی و حاکمیت ملی یک کشور. سوم معتقدم که اروپایی‌ها باید به روشنی نقششان را ایفا کنند. ما درباره همسایه‌ی بغلی مان صحبت می‌کنیم. تعهد به آنها وظیفه ماست. و ماندن در دور میز وظیفه ماست. فکر می‌کنم یکی از بزرگترین مشکلات اروپا که چند سال پیش هم به آن اشاره کردم خصوصاً وقتی درباره ناتو صحبت می‌کنیم این است که...

ادلر: دچار مرگ مغزی شده..

مکرون: و لطف آقای پوتین، باعث شد بیدار شود… یعنی اگر دچار مرگ مغزی شده بود، حمله آقای پوتین و جنگی که شروع کرد، منجر به بیداری‌اش شد. حالا ما باید نقش سیاسی‌مان را بازی کنیم و در ایجاد ساختار امنیت آینده اروپا فعالانه حضور داشته باشیم. به نظر من فارغ از این که در آمریکا چه می شود، ما باید در بالکان غربی، اوکراین، قفقاز و همچنین آفریقا حضور فعال تری داشته باشیم، چرا که آنها همسایگان ما هستند و احساس مسئولیت درباره آنها مشروع و معمول است. نه این که همیشه نگاهمان به آمریکا باشد که آنها کجا هستند و چقدر حاضرند خرج کنند.

ادلر: وقتی به تحولات جهانی نگاه می کنید، آیا نگران نمی شوید که همه چیز دو قطبی شده؟ مثلا اسرائیل و غزه، یا روسیه و اوکراین… یا موضوعی مثل تغییرات اقلیمی که برای شما خیلی مهم است. مثلا کشورهای فقیر می گویند برای شمایی که پول دارید، مشکلی نیست، اما برای ما انتخاب دیگری وجود ندارد. یا باید با فقر بجنگیم، یا با تغییرات اقلیمی… شما برای حل این موضوع تلاش کردید. چقدر موفق بودید؟

مکرون: درست است، زمان می برد، همه جا، بسته به وسعت کشورها، دو قطبی شدیدتری وجود دارد. آن هم به یک دلیل ساده. مردم اطلاعات زیادی دارند، اما اطلاعاتشان را از شبکه های اجتماعی کسب می کنند که یک نگاه خاص را تبلیغ می کنند. در چنین فضایی، قدرت استدلال، از قدرت احساسات کمتر است. و احساسات منفی، از احساسات مثبت قویترند. در سه سال گذشته، من زمان زیادی را صرف ساختن پلی بین شمال و جنوب، بین اروپا و آمریکایی و بقیه جهان کرده ام، با تاکید بر این که چالشهای پیش روی ما، مشترکند و ما باید همبستگی مان را افزایش دهیم، چرا که این به نفع ماست. ما توافق پاریس را به مرحله نهایی و رسمی رساندیم. این توافق یک شعار مشخص و ساده دارد و آن این که هیچ کس نباید در موقعیتی قرار بگیرد که ناچار باشد بین مبارزه با فقر و مبارزه با حفظ زمین، یکی را انتخاب کند.

ادلر: به زودی کنفرانس اعضای سازمان ملل، کاپ، برای مقابله با تغییر اقلیمی برگزار می‌شود. شما اینجا در مجمع صلح پاریس با رهبران جهان درباره توده یخهای قطبی گفتگو کردید. فکر می‌کنم کمتر رهبری بگوید که موضوع محیط زیست برایش مهم نیست. اما فکر نمی کنید که به دلیل وسعت بحرانهای جهانی، مثل کووید یا خاورمیانه، محیط زیست، چون مشکل بلند مدت‌تریست، اغلب به حاشیه می‌رود؟

مکرون: به نظرم این مشکل هم کوتاه مدت، هم بلند مدت است. من باور دارم که مسئله اقلیم و تنوع زیستی همیشه، در کنار هم، در بالای فهرست موضوعات داغ قرار دارند. چرا که همینجاست و همین حالا در جریان است و منشا بسیاری از بحرانهای دیگر است. عواقب تغییرات اقلیمی همین حالا هم گریبانگیر ماست، یک مثال ساده بزنم. دریاچه چاد، آفریقا، بین نیجر و نیجریه، می دانید چه تعداد از افراد آن منطقه ماهیگیرانی بودند که از این دریاچه زندگیشان را تامین می کردند و در دهه های گذشته به دلیل خشک شدن دریاچه و بیکاری به گروههای تروریستی پیوستند؟ این نتیجه تغییرات اقلیمی است. نه تنها دریاچه خشک شده، ده‌ها گونه زیستی از بین رفته. ایجاد فقر کرده. و جایی که فقر هست، گروه‌های تروریستی شکل می‌گیرند و مردم به آن گروه‌های می‌پیوندند. همه چیز به هم مرتبط است. به همین دلیل من فکر می‌کنم اگر فهرستی از اولویتها داشته باشیم، اول از همه باید کمک به کشورهای در حال توسعه باشد که ذغال سنگ را کنار بگذارند و آن را اول با گاز، و بعد با انرژیهای تجدیدپذیر و انرژی هسته‌ای جایگزین کنند. ما ابتکار جدیدی را در پاریس شروع کردیم که نشستی درباره قطبها برگزار کنیم چرا که یخ کره زمین، اهمیت حیاتی دارد. یخ‌های کره زمین، تحت تاثیر انتشار دی اکسید کربن هستند. اما اگر ما دانشمندان و حکومتها را بسیج کنیم، می‌توانیم سرعت آب شده آنها در قطب شمال و جنوب و همچنین سایر کوه‌های یخ جهان را کند کنیم.

ادلر: و اما روابط فرانسه و بریتانیا. شما اوایل امسال نشست گرمی با نخست وزیر بریتانیا ریشی سوناک، در پاریس داشتید. روابط الان چطور است؟ وقتی من به فرانسه سفر می‌کنم، احساسم این است که کماکان بر سر برگزیت و مسئله قاچاق انسان‌ها از کانال مانش نوعی دلسردی وجود دارد. شما حس می‌کنید روابط چطور است؟

مکرون: من فکر می‌کنم که نشست خوبی با نخست وزیر سوناک داشتم. و هم دیداری به یادماندنی با پادشاه و ملکه داشتیم. دیداری بسیار گرم. ما هم از این که در فرانسه میزبان آنها بودیم، بسیار خوشحال بودیم. فرانسه و بریتانیا قرنهاست که همدیگر را به خوبی می‌شناسند. فکر می‌کنم با توجه به همه چالش‌هایی که به آنها اشاره کردم، ما به همدیگر نیاز داریم. و چه کسی بهتر فرانسه و بریتانیا برای حل درگیری‌ها و مسائل امنیتی یا حل مسائل اقلیمی و تنوع زیستی. ما وقتی با هم همکاری نزدیک داشته باشیم، می توانیم مسائل دنیای دیجیتال را حل کنیم، خصوصا به عنوان دو کشور اصلی اروپا در زمینه هوش مصنوعی… ما کارهای زیادی باید بکنیم. فکر می کنم الان وقت آن است که روابطمان را پس از برگزیت، باز طراحی کنیم. همانطور که می دانید من از این مسئله متاسفم اما نمی توانم درباره تصمیم مردم کشورشما اظهار نظر کنم. اما به عنوان یک دوست ، از این موضوع متاسفم. اما فکر میکنم ما باید رابطه جدیدی با بریتانیا شکل بدهیم، هم بین فرانسه و بریتانیا، هم کل اتحادیه اروپا و بریتانیا. به نظرم این کار واجب است و به نفع هر دوی ماست. من سال آینده به نشست جدیدی خواهم آمد و به رابطه ای که می توانیم با هم بسازیم خوش بین هستم. ما ملتی هستیم که دی ان ای مان، جوریست که بزرگتر از خودمان فکر کنیم . و به همین دلیل باید بتوانیم دوستیمان را بازسازی کنیم و با هم کارهای بزرگ برای دنیا انجام دهیم و فقط به فکر جزئیات و روابط دو طرفه نباشیم.

ادلر: شما رئیس جمهوری هستید که نشان می‌دهید که مایل هستید تا بحرانهای کوتاه و بلند مدت را حل کنید و ابتکار عملهای فراوانی از خودتان نشان می‌دهید، اما در نتیجه انتقادهای فراوانی علیه شما مطرح می شود. تا به حال شده که صبحی از خواب بیدار بشوید و ترجیح بدهید پتو را روی سرتان بکشید؟

مکرون: من فکر می کنم داشتن چنین مسئولیتهایی یک فرصت و افتخار است که نصیب من شده. ما در دورانی زندگی می کنیم که در حال شکل دادن جهانمان هستیم. در دورانی که تصمیمهای ما، بعضا تصمیم های خیلی کوچک و روزانه ما، می تواند تاثیراتی مهم و بلند مدت داشته باشد. الان فرصت شکل دادن است. حرف زدن درباره امنیت، ثبات، تکنولوژی و عواقب هوش مصنوعی، درباره دموکراسی، تغییرات اقلیمی، تنوع زیستی… الان وقت حرف زدن درباره این موضوعات است. تصمیمات ما، فقط برای دو سال و چهار سال آینده نیست، تصمیمات ما می تواند در عمل پنجره هایی را باز و درهایی را برای همیشه ببندد، نه فقط برای ما، بلکه برای نسلهای بعد از ما. این مسئولیت بزرگیست که متوجه همه ماست و ما باید به آن متعهد باشیم. ما باید شفاف و بعضا جسور باشیم. اما ما به همکاری بین المللی و چند جانبه گرایی برای بازسازی نیازمندیم. این یک فرصت استثنائی است.

ادلر: آقای رئیس جمهور، متشکرم.

ببینید: گفتگوی کاتیا ادلر، خبرنگار بی‌بی‌سی با امانوئل مکرون، رئیس جمهوری فرانسه: